द्रौपद्यु उवाच:
इमं तु ते मार्गमपेतदोषं; वक्ष्यामि चित्तग्रहणाय़ भर्तुः |
१ क
द्रौपद्यु उवाच:
यस्मिन्यथावत्सखि वर्तमाना; भर्तारमाच्छेत्स्यसि कामिनीभ्यः ||
१ ख
द्रौपद्यु उवाच:
नैतादृशं दैवतमस्ति सत्ये; सर्वेषु लोकेषु सदैवतेषु |
२ क
द्रौपद्यु उवाच:
यथा पतिस्तस्य हि सर्वकामा; लभ्याः प्रसादे कुपितश्च हन्यात् ||
२ ख
द्रौपद्यु उवाच:
तस्मादपत्यं विविधाश्च भोगाः; शय़्यासनान्यद्भुतदर्शनानि |
३ क
द्रौपद्यु उवाच:
वस्त्राणि माल्यानि तथैव गन्धाः; स्वर्गश्च लोको विषमा च कीर्तिः ||
३ ख
द्रौपद्यु उवाच:
सुखं सुखेनेह न जातु लभ्यं; दुःखेन साध्वी लभते सुखानि |
४ क
द्रौपद्यु उवाच:
सा कृष्णमाराधय़ सौहृदेन; प्रेम्णा च नित्यं प्रतिकर्मणा च ||
४ ख
द्रौपद्यु उवाच:
तथाशनैश्चारुभिरग्र्यमाल्यै; र्दाक्षिण्ययोगैर्विविधैश्च गन्धैः |
५ क
द्रौपद्यु उवाच:
अस्याः प्रिय़ोऽस्मीति यथा विदित्वा; त्वामेव संश्लिष्यति सर्वभावैः ||
५ ख
द्रौपद्यु उवाच:
श्रुत्वा स्वरं द्वारगतस्य भर्तुः; प्रत्युत्थिता तिष्ठ गृहस्य मध्ये |
६ क
द्रौपद्यु उवाच:
दृष्ट्वा प्रविष्टं त्वरितासनेन; पाद्येन चैव प्रतिपूजय़ त्वम् ||
६ ख
द्रौपद्यु उवाच:
सम्प्रेषिताय़ामथ चैव दास्या; मुत्थाय़ सर्वं स्वय़मेव कुर्याः |
७ क
द्रौपद्यु उवाच:
जानातु कृष्णस्तव भावमेतं; सर्वात्मना मां भजतीति सत्ये ||
७ ख
द्रौपद्यु उवाच:
त्वत्संनिधौ यत्कथय़ेत्पतिस्ते; यद्यप्यगुह्यं परिरक्षितव्यम् |
८ क
द्रौपद्यु उवाच:
काचित्सपत्नी तव वासुदेवं; प्रत्यादिशेत्तेन भवेद्विरागः ||
८ ख
द्रौपद्यु उवाच:
प्रिय़ांश्च रक्तांश्च हितांश्च भर्तु; स्तान्भोजय़ेथा विविधैरुपाय़ैः |
९ क
द्रौपद्यु उवाच:
द्वेष्यैरपक्षैरहितैश्च तस्य; भिद्यस्व नित्यं कुहकोद्धतैश्च ||
९ ख
द्रौपद्यु उवाच:
मदं प्रमादं पुरुषेषु हित्वा; संय़च्छ भावं प्रतिगृह्य मौनम् |
१० क
द्रौपद्यु उवाच:
प्रद्युम्नसाम्वावपि ते कुमारौ; नोपासितव्यौ रहिते कदाचित् ||
१० ख
द्रौपद्यु उवाच:
महाकुलीनाभिरपापिकाभिः; स्त्रीभिः सतीभिस्तव सख्यमस्तु |
११ क
द्रौपद्यु उवाच:
चण्डाश्च शौण्डाश्च महाशनाश्च; चौराश्च दुष्टाश्चपलाश्च वर्ज्याः ||
११ ख
द्रौपद्यु उवाच:
एतद्यशस्यं भगवेदनं च; स्वर्ग्यं तथा शत्रुनिवर्हणं च |
१२ क
द्रौपद्यु उवाच:
महार्हमाल्याभरणाङ्गरागा; भर्तारमाराधय़ पुण्यगन्धा ||
१२ ख