अर्जुन उवाच:
अस्माकमनुरूपो वै यः स्याद्गन्धर्व वेदवित् |
१ क
अर्जुन उवाच:
पुरोहितस्तमाचक्ष्व सर्वं हि विदितं तव ||
१ ख
गन्धर्व उवाच:
यवीय़ान्देवलस्यैष वने भ्राता तपस्यति |
२ क
गन्धर्व उवाच:
धौम्य उत्कोचके तीर्थे तं वृणुध्वं यदीच्छथ ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततोऽर्जुनोऽस्त्रमाग्नेय़ं प्रददौ तद्यथाविधि |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
गन्धर्वाय़ तदा प्रीतो वचनं चेदमव्रवीत् ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
त्वय़्येव तावत्तिष्ठन्तु हय़ा गन्धर्वसत्तम |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कर्मकाले ग्रहीष्यामि स्वस्ति तेऽस्त्विति चाव्रवीत् ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तेऽन्योन्यमभिसम्पूज्य गन्धर्वः पाण्डवाश्च ह |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
रम्याद्भागीरथीकच्छाद्यथाकामं प्रतस्थिरे ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तत उत्कोचकं तीर्थं गत्वा धौम्याश्रमं तु ते |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तं वव्रुः पाण्डवा धौम्यं पौरोहित्याय़ भारत ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तान्धौम्यः प्रतिजग्राह सर्ववेदविदां वरः |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पाद्येन फलमूलेन पौरोहित्येन चैव ह ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ते तदाशंसिरे लव्धां श्रिय़ं राज्यं च पाण्डवाः |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तं व्राह्मणं पुरस्कृत्य पाञ्चाल्याश्च स्वय़ंवरम् ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
मातृषष्ठास्तु ते तेन गुरुणा सङ्गतास्तदा |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
नाथवन्तमिवात्मानं मेनिरे भरतर्षभाः ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स हि वेदार्थतत्त्वज्ञस्तेषां गुरुरुदारधीः |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
तेन धर्मविदा पार्था याज्याः सर्वविदा कृताः ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
वीरांस्तु स हि तान्मेने प्राप्तराज्यान्स्वधर्मतः |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वुद्धिवीर्यवलोत्साहैर्युक्तान्देवानिवापरान् ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
कृतस्वस्त्ययनास्तेन ततस्ते मनुजाधिपाः |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
मेनिरे सहिता गन्तुं पाञ्चाल्यास्तं स्वय़ंवरम् ||
१२ ख