होत्रवाहन उवाच:
रामं द्रक्ष्यसि वत्से त्वं जामदग्न्यं महावने |
१ क
होत्रवाहन उवाच:
उग्रे तपसि वर्तन्तं सत्यसन्धं महावलम् ||
१ ख
होत्रवाहन उवाच:
महेन्द्रे वै गिरिश्रेष्ठे रामं नित्यमुपासते |
२ क
होत्रवाहन उवाच:
ऋषय़ो वेदविदुषो गन्धर्वाप्सरसस्तथा ||
२ ख
होत्रवाहन उवाच:
तत्र गच्छस्व भद्रं ते व्रूय़ाश्चैनं वचो मम |
३ क
होत्रवाहन उवाच:
अभिवाद्य पूर्वं शिरसा तपोवृद्धं दृढव्रतम् ||
३ ख
होत्रवाहन उवाच:
व्रूय़ाश्चैनं पुनर्भद्रे यत्ते कार्यं मनीषितम् |
४ क
होत्रवाहन उवाच:
मय़ि सङ्कीर्तिते रामः सर्वं तत्ते करिष्यति ||
४ ख
होत्रवाहन उवाच:
मम रामः सखा वत्से प्रीतिय़ुक्तः सुहृच्च मे |
५ क
होत्रवाहन उवाच:
जमदग्निसुतो वीरः सर्वशस्त्रभृतां वरः ||
५ ख
होत्रवाहन उवाच:
एवं व्रुवति कन्यां तु पार्थिवे होत्रवाहने |
६ क
होत्रवाहन उवाच:
अकृतव्रणः प्रादुरासीद्रामस्यानुचरः प्रिय़ः ||
६ ख
होत्रवाहन उवाच:
ततस्ते मुनय़ः सर्वे समुत्तस्थुः सहस्रशः |
७ क
होत्रवाहन उवाच:
स च राजा वय़ोवृद्धः सृञ्जय़ो होत्रवाहनः ||
७ ख
होत्रवाहन उवाच:
ततः पृष्ट्वा यथान्याय़मन्योन्यं ते वनौकसः |
८ क
होत्रवाहन उवाच:
सहिता भरतश्रेष्ठ निषेदुः परिवार्य तम् ||
८ ख
होत्रवाहन उवाच:
ततस्ते कथय़ामासुः कथास्तास्ता मनोरमाः |
९ क
होत्रवाहन उवाच:
कान्ता दिव्याश्च राजेन्द्र प्रीतिहर्षमुदा युताः ||
९ ख
होत्रवाहन उवाच:
ततः कथान्ते राजर्षिर्महात्मा होत्रवाहनः |
१० क
होत्रवाहन उवाच:
रामं श्रेष्ठं महर्षीणामपृच्छदकृतव्रणम् ||
१० ख
होत्रवाहन उवाच:
क्व सम्प्रति महावाहो जामदग्न्यः प्रतापवान् |
११ क
होत्रवाहन उवाच:
अकृतव्रण शक्यो वै द्रष्टुं वेदविदां वरः ||
११ ख
अकृतव्रण उवाच:
भवन्तमेव सततं रामः कीर्तय़ति प्रभो |
१२ क
अकृतव्रण उवाच:
सृञ्जय़ो मे प्रिय़सखो राजर्षिरिति पार्थिव ||
१२ ख
अकृतव्रण उवाच:
इह रामः प्रभाते श्वो भवितेति मतिर्मम |
१३ क
अकृतव्रण उवाच:
द्रष्टास्येनमिहाय़ान्तं तव दर्शनकाङ्क्षय़ा ||
१३ ख
अकृतव्रण उवाच:
इय़ं च कन्या राजर्षे किमर्थं वनमागता |
१४ क
अकृतव्रण उवाच:
कस्य चेय़ं तव च का भवतीच्छामि वेदितुम् ||
१४ ख
होत्रवाहन उवाच:
दौहित्रीय़ं मम विभो काशिराजसुता शुभा |
१५ क
होत्रवाहन उवाच:
ज्येष्ठा स्वय़ंवरे तस्थौ भगिनीभ्यां सहानघ ||
१५ ख
होत्रवाहन उवाच:
इय़मम्वेति विख्याता ज्येष्ठा काशिपतेः सुता |
१६ क
होत्रवाहन उवाच:
अम्विकाम्वालिके त्वन्ये यवीय़स्यौ तपोधन ||
१६ ख
होत्रवाहन उवाच:
समेतं पार्थिवं क्षत्रं काशिपुर्यां ततोऽभवत् |
१७ क
होत्रवाहन उवाच:
कन्यानिमित्तं व्रह्मर्षे तत्रासीदुत्सवो महान् ||
१७ ख
होत्रवाहन उवाच:
ततः किल महावीर्यो भीष्मः शान्तनवो नृपान् |
१८ क
होत्रवाहन उवाच:
अवाक्षिप्य महातेजास्तिस्रः कन्या जहार ताः ||
१८ ख
होत्रवाहन उवाच:
निर्जित्य पृथिवीपालानथ भीष्मो गजाह्वय़म् |
१९ क
होत्रवाहन उवाच:
आजगाम विशुद्धात्मा कन्याभिः सह भारत ||
१९ ख
होत्रवाहन उवाच:
सत्यवत्यै निवेद्याथ विवाहार्थमनन्तरम् |
२० क
होत्रवाहन उवाच:
भ्रातुर्विचित्रवीर्यस्य समाज्ञापय़त प्रभुः ||
२० ख
होत्रवाहन उवाच:
ततो वैवाहिकं दृष्ट्वा कन्येय़ं समुपार्जितम् |
२१ क
होत्रवाहन उवाच:
अव्रवीत्तत्र गाङ्गेय़ं मन्त्रिमध्ये द्विजर्षभ ||
२१ ख
होत्रवाहन उवाच:
मय़ा शाल्वपतिर्वीर मनसाभिवृतः पतिः |
२२ क
होत्रवाहन उवाच:
न मामर्हसि धर्मज्ञ परचित्तां प्रदापितुम् ||
२२ ख
होत्रवाहन उवाच:
तच्छ्रुत्वा वचनं भीष्मः संमन्त्र्य सह मन्त्रिभिः |
२३ क
होत्रवाहन उवाच:
निश्चित्य विससर्जेमां सत्यवत्या मते स्थितः ||
२३ ख
होत्रवाहन उवाच:
अनुज्ञाता तु भीष्मेण शाल्वं सौभपतिं ततः |
२४ क
होत्रवाहन उवाच:
कन्येय़ं मुदिता विप्र काले वचनमव्रवीत् ||
२४ ख
होत्रवाहन उवाच:
विसर्जितास्मि भीष्मेण धर्मं मां प्रतिपादय़ |
२५ क
होत्रवाहन उवाच:
मनसाभिवृतः पूर्वं मय़ा त्वं पार्थिवर्षभ ||
२५ ख
होत्रवाहन उवाच:
प्रत्याचख्यौ च शाल्वोऽपि चारित्रस्याभिशङ्कितः |
२६ क
होत्रवाहन उवाच:
सेय़ं तपोवनं प्राप्ता तापस्येऽभिरता भृशम् ||
२६ ख
होत्रवाहन उवाच:
मय़ा च प्रत्यभिज्ञाता वंशस्य परिकीर्तनात् |
२७ क
होत्रवाहन उवाच:
अस्य दुःखस्य चोत्पत्तिं भीष्ममेवेह मन्यते ||
२७ ख
अम्वो उवाच:
भगवन्नेवमेवैतद्यथाह पृथिवीपतिः |
२८ क
अम्वो उवाच:
शरीरकर्ता मातुर्मे सृञ्जय़ो होत्रवाहनः ||
२८ ख
अम्वो उवाच:
न ह्युत्सहे स्वनगरं प्रतिय़ातुं तपोधन |
२९ क
अम्वो उवाच:
अवमानभय़ाच्चैव व्रीडय़ा च महामुने ||
२९ ख
अम्वो उवाच:
यत्तु मां भगवान्रामो वक्ष्यति द्विजसत्तम |
३० क
अम्वो उवाच:
तन्मे कार्यतमं कार्यमिति मे भगवन्मतिः ||
३० ख