वैशम्पाय़न उवाच:
ततः कृष्णोऽव्रवीद्वाक्यं पुनर्मतिमतां वरः |
४६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
युधिष्ठिरं धर्मनित्यं पुरुहूतमिवेश्वरः ||
४६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
आदित्यचन्द्रावनिलानलौ च; द्यौर्भूमिरापो वसवोऽथ विश्वे |
४७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
धातार्यमा शुक्रवृहस्पती च; रुद्राः ससाध्या वरुणो वित्तगोपः ||
४७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
व्रह्मा शक्रो मारुतो व्रह्म सत्यं; वेदा यज्ञा दक्षिणा वेदवाहाः |
४८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सोमो यष्टा यच्च हव्यं हविश्च; रक्षा दीक्षा निय़मा ये च केचित् ||
४८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स्वाहा वषड्व्राह्मणाः सौरभेय़ा; धर्मं चक्रं कालचक्रं चरं च |
४९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
यशो दमो वुद्धिमती स्थितिश्च; शुभाशुभं मुनय़श्चैव सप्त ||
४९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अग्र्या वुद्धिर्मनसा दर्शने च; स्पर्शे सिद्धिः कर्मणां या च सिद्धिः |
५० क
वैशम्पाय़न उवाच:
गणा देवानामूष्मपाः सोमपाश्च; लेखाः सुय़ामास्तुषिता व्रह्मकाय़ाः ||
५० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
आभास्वरा गन्धपा दृष्टिपाश्च; वाचा विरुद्धाश्च मनोविरुद्धाः |
५१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
शुद्धाश्च निर्वाणरताश्च देवाः; स्पर्शाशना दर्शपा आज्यपाश्च ||
५१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
चिन्तागता ये च देवेषु मुख्या; ये चाप्यन्ये देवताश्चाजमीढ |
५२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सुपर्णगन्धर्वपिशाचदानवा; यक्षास्तथा पन्नगाश्चारणाश्च ||
५२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सूक्ष्मं स्थूलं मृदु यच्चाप्यसूक्ष्मं; सुखं दुःखं सुखदुःखान्तरं च |
५३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
साङ्ख्यं योगं यत्पराणां परं च; शर्वाज्जातं विद्धि यत्कीर्तितं मे ||
५३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तत्सम्भूता भूतकृतो वरेण्याः; सर्वे देवा भुवनस्यास्य गोपाः |
५४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
आविश्येमां धरणीं येऽभ्यरक्ष; न्पुरातनीं तस्य देवस्य सृष्टिम् ||
५४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
विचिन्वन्तं मनसा तोष्टुवीमि; किञ्चित्तत्त्वं प्राणहेतोर्नतोऽस्मि |
५५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
ददातु देवः स वरानिहेष्टा; नभिष्टुतो नः प्रभुरव्ययः सदा ||
५५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
इमं स्तवं संनिय़म्येन्द्रिय़ाणि; शुचिर्भूत्वा यः पुरुषः पठेत |
५६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अभग्नय़ोगो निय़तोऽव्दमेकं; स प्राप्नुय़ादश्वमेधे फलं यत् ||
५६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
वेदान्कृत्स्नान्व्राह्मणः प्राप्नुय़ाच्च; जय़ेद्राजा पृथिवीं चापि कृत्स्नाम् |
५७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वैश्यो लाभं प्राप्नुय़ान्नैपुणं च; शूद्रो गतिं प्रेत्य तथा सुखं च ||
५७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स्तवराजमिमं कृत्वा रुद्राय़ दधिरे मनः |
५८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सर्वदोषापहं पुण्यं पवित्रं च यशस्विनम् ||
५८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यावन्त्यस्य शरीरेषु रोमकूपाणि भारत |
५९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तावद्वर्षसहस्राणि स्वर्गे वसति मानवः ||
५९ ख