वैशम्पाय़न उवाच:
ते तथा सहिता वीरा वसन्तस्तत्र तत्र ह |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
क्रमेण पृथिवीपाल नैमिषारण्यमागताः ||
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततस्तीर्थेषु पुण्येषु गोमत्याः पाण्डवा नृप |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कृताभिषेकाः प्रददुर्गाश्च वित्तं च भारत ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तत्र देवान्पितॄन्विप्रांस्तर्पय़ित्वा पुनः पुनः |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कन्यातीर्थेऽश्वतीर्थे च गवां तीर्थे च कौरवाः ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
वालकोट्यां वृषप्रस्थे गिरावुष्य च पाण्डवाः |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वाहुदाय़ां महीपाल चक्रुः सर्वेऽभिषेचनम् ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रय़ागे देवय़जने देवानां पृथिवीपते |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
ऊषुराप्लुत्य गात्राणि तपश्चातस्थुरुत्तमम् ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
गङ्गाय़मुनय़ोश्चैव सङ्गमे सत्यसङ्गराः |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विपाप्मानो महात्मानो विप्रेभ्यः प्रददुर्वसु ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तपस्विजनजुष्टां च ततो वेदीं प्रजापतेः |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
जग्मुः पाण्डुसुता राजन्व्राह्मणैः सह भारत ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तत्र ते न्यवसन्वीरास्तपश्चातस्थुरुत्तमम् |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सन्तर्पय़न्तः सततं वन्येन हविषा द्विजान् ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततो महीधरं जग्मुर्धर्मज्ञेनाभिसत्कृतम् |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
राजर्षिणा पुण्यकृता गय़ेनानुपमद्युते ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सरो गय़शिरो यत्र पुण्या चैव महानदी |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
ऋषिजुष्टं सुपुण्यं तत्तीर्थं व्रह्मसरोत्तमम् ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अगस्त्यो भगवान्यत्र गतो वैवस्वतं प्रति |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
उवास च स्वय़ं यत्र धर्मो राजन्सनातनः ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सर्वासां सरितां चैव समुद्भेदो विशां पते |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
यत्र संनिहितो नित्यं महादेवः पिनाकधृक् ||
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तत्र ते पाण्डवा वीराश्चातुर्मास्यैस्तदेजिरे |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
ऋषिय़ज्ञेन महता यत्राक्षय़वटो महान् ||
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
व्राह्मणास्तत्र शतशः समाजग्मुस्तपोधनाः |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
चातुर्मास्येनाय़जन्त आर्षेण विधिना तदा ||
१४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तत्र विद्यातपोनित्या व्राह्मणा वेदपारगाः |
१५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कथाः प्रचक्रिरे पुण्याः सदसिस्था महात्मनाम् ||
१५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तत्र विद्याव्रतस्नातः कौमारं व्रतमास्थितः |
१६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
शमठोऽकथय़द्राजन्नामूर्तरय़सं गय़म् ||
१६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अमूर्तरय़सः पुत्रो गय़ो राजर्षिसत्तमः |
१७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पुण्यानि यस्य कर्माणि तानि मे शृणु भारत ||
१७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यस्य यज्ञो वभूवेह वह्वन्नो वहुदक्षिणः |
१८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
यत्रान्नपर्वता राजञ्शतशोऽथ सहस्रशः ||
१८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
घृतकुल्याश्च दध्नश्च नद्यो वहुशतास्तथा |
१९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
व्यञ्जनानां प्रवाहाश्च महार्हाणां सहस्रशः ||
१९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अहन्यहनि चाप्येतद्याचतां सम्प्रदीय़ते |
२० क
वैशम्पाय़न उवाच:
अन्यत्तु व्राह्मणा राजन्भुञ्जतेऽन्नं सुसंस्कृतम् ||
२० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तत्र वै दक्षिणाकाले व्रह्मघोषो दिवं गतः |
२१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
न स्म प्रज्ञाय़ते किञ्चिद्व्रह्मशव्देन भारत ||
२१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
पुण्येन चरता राजन्भूर्दिशः खं नभस्तथा |
२२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
आपूर्णमासीच्छव्देन तदप्यासीन्महाद्भुतम् ||
२२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तत्र स्म गाथा गाय़न्ति मनुष्या भरतर्षभ |
२३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अन्नपानैः शुभैस्तृप्ता देशे देशे सुवर्चसः ||
२३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
गय़स्य यज्ञे के त्वद्य प्राणिनो भोक्तुमीप्सवः |
२४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
यत्र भोजनशिष्टस्य पर्वताः पञ्चविंशतिः ||
२४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
न स्म पूर्वे जनाश्चक्रुर्न करिष्यन्ति चापरे |
२५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
गय़ो यदकरोद्यज्ञे राजर्षिरमितद्युतिः ||
२५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
कथं नु देवा हविषा गय़ेन परितर्पिताः |
२६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पुनः शक्ष्यन्त्युपादातुमन्यैर्दत्तानि कानिचित् ||
२६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एवंविधाः सुवहवस्तस्य यज्ञे महात्मनः |
२७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वभूवुरस्य सरसः समीपे कुरुनन्दन ||
२७ ख