मार्कण्डेय़ उवाच:
मत्स्यरूपेण यूय़ं च मय़ास्मान्मोक्षिता भय़ात् ||
४८ ग
मार्कण्डेय़ उवाच:
मनुना च प्रजाः सर्वाः सदेवासुरमानवाः |
४९ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
स्रष्टव्याः सर्वलोकाश्च यच्चेङ्गं यच्च नेङ्गति ||
४९ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
तपसा चातितीव्रेण प्रतिभास्य भविष्यति |
५० क
मार्कण्डेय़ उवाच:
मत्प्रसादात्प्रजासर्गे न च मोहं गमिष्यति ||
५० ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
इत्युक्त्वा वचनं मत्स्यः क्षणेनादर्शनं गतः |
५१ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
स्रष्टुकामः प्रजाश्चापि मनुर्वैवस्वतः स्वय़म् |
५१ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
प्रमूढोऽभूत्प्रजासर्गे तपस्तेपे महत्ततः ||
५१ ग
मार्कण्डेय़ उवाच:
तपसा महता युक्तः सोऽथ स्रष्टुं प्रचक्रमे |
५२ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
सर्वाः प्रजा मनुः साक्षाद्यथावद्भरतर्षभ ||
५२ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
इत्येतन्मात्स्यकं नाम पुराणं परिकीर्तितम् |
५३ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
आख्यानमिदमाख्यातं सर्वपापहरं मय़ा ||
५३ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
य इदं शृणुय़ान्नित्यं मनोश्चरितमादितः |
५४ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
स सुखी सर्वसिद्धार्थः स्वर्गलोकमिय़ान्नरः ||
५४ ख