chevron_left आदि पर्व अध्याय १९७
विदुर उवाच:
राजन्निःसंशय़ं श्रेय़ो वाच्यस्त्वमसि वान्धवैः |
१ क
विदुर उवाच:
न त्वशुश्रूषमाणेषु वाक्यं सम्प्रतितिष्ठति ||
१ ख
विदुर उवाच:
हितं हि तव तद्वाक्यमुक्तवान्कुरुसत्तमः |
२ क
विदुर उवाच:
भीष्मः शान्तनवो राजन्प्रतिगृह्णासि तन्न च ||
२ ख
विदुर उवाच:
तथा द्रोणेन वहुधा भाषितं हितमुत्तमम् |
३ क
विदुर उवाच:
तच्च राधासुतः कर्णो मन्यते न हितं तव ||
३ ख
विदुर उवाच:
चिन्तय़ंश्च न पश्यामि राजंस्तव सुहृत्तमम् |
४ क
विदुर उवाच:
आभ्यां पुरुषसिंहाभ्यां यो वा स्यात्प्रज्ञय़ाधिकः ||
४ ख
विदुर उवाच:
इमौ हि वृद्धौ वय़सा प्रज्ञय़ा च श्रुतेन च |
५ क
विदुर उवाच:
समौ च त्वय़ि राजेन्द्र तेषु पाण्डुसुतेषु च ||
५ ख
विदुर उवाच:
धर्मे चानवमौ राजन्सत्यताय़ां च भारत |
६ क
विदुर उवाच:
रामाद्दाशरथेश्चैव गय़ाच्चैव न संशय़ः ||
६ ख
विदुर उवाच:
न चोक्तवन्तावश्रेय़ः पुरस्तादपि किञ्चन |
७ क
विदुर उवाच:
न चाप्यपकृतं किञ्चिदनय़ोर्लक्ष्यते त्वय़ि ||
७ ख
विदुर उवाच:
ताविमौ पुरुषव्याघ्रावनागसि नृप त्वय़ि |
८ क
विदुर उवाच:
न मन्त्रय़ेतां त्वच्छ्रेय़ः कथं सत्यपराक्रमौ ||
८ ख
विदुर उवाच:
प्रज्ञावन्तौ नरश्रेष्ठावस्मिँल्लोके नराधिप |
९ क
विदुर उवाच:
त्वन्निमित्तमतो नेमौ किञ्चिज्जिह्मं वदिष्यतः |
९ ख
विदुर उवाच:
इति मे नैष्ठिकी वुद्धिर्वर्तते कुरुनन्दन ||
९ ग
विदुर उवाच:
न चार्थहेतोर्धर्मज्ञौ वक्ष्यतः पक्षसंश्रितम् |
१० क
विदुर उवाच:
एतद्धि परमं श्रेय़ो मेनाते तव भारत ||
१० ख
विदुर उवाच:
दुर्योधनप्रभृतय़ः पुत्रा राजन्यथा तव |
११ क
विदुर उवाच:
तथैव पाण्डवेय़ास्ते पुत्रा राजन्न संशय़ः ||
११ ख
विदुर उवाच:
तेषु चेदहितं किञ्चिन्मन्त्रय़ेय़ुरवुद्धितः |
१२ क
विदुर उवाच:
मन्त्रिणस्ते न ते श्रेय़ः प्रपश्यन्ति विशेषतः ||
१२ ख
विदुर उवाच:
अथ ते हृदय़े राजन्विशेषस्तेषु वर्तते |
१३ क
विदुर उवाच:
अन्तरस्थं विवृण्वानाः श्रेय़ः कुर्युर्न ते ध्रुवम् ||
१३ ख
विदुर उवाच:
एतदर्थमिमौ राजन्महात्मानौ महाद्युती |
१४ क
विदुर उवाच:
नोचतुर्विवृतं किञ्चिन्न ह्येष तव निश्चय़ः ||
१४ ख
विदुर उवाच:
यच्चाप्यशक्यतां तेषामाहतुः पुरुषर्षभौ |
१५ क
विदुर उवाच:
तत्तथा पुरुषव्याघ्र तव तद्भद्रमस्तु ते ||
१५ ख
विदुर उवाच:
कथं हि पाण्डवः श्रीमान्सव्यसाची परन्तपः |
१६ क
विदुर उवाच:
शक्यो विजेतुं सङ्ग्रामे राजन्मघवता अपि ||
१६ ख
विदुर उवाच:
भीमसेनो महावाहुर्नागाय़ुतवलो महान् |
१७ क
विदुर उवाच:
कथं हि युधि शक्येत विजेतुममरैरपि ||
१७ ख
विदुर उवाच:
तथैव कृतिनौ युद्धे यमौ यमसुताविव |
१८ क
विदुर उवाच:
कथं विषहितुं शक्यौ रणे जीवितुमिच्छता ||
१८ ख
विदुर उवाच:
यस्मिन्धृतिरनुक्रोशः क्षमा सत्यं पराक्रमः |
१९ क
विदुर उवाच:
नित्यानि पाण्डवश्रेष्ठे स जीय़ेत कथं रणे ||
१९ ख
विदुर उवाच:
येषां पक्षधरो रामो येषां मन्त्री जनार्दनः |
२० क
विदुर उवाच:
किं नु तैरजितं सङ्ख्ये येषां पक्षे च सात्यकिः ||
२० ख
विदुर उवाच:
द्रुपदः श्वशुरो येषां येषां श्यालाश्च पार्षताः |
२१ क
विदुर उवाच:
धृष्टद्युम्नमुखा वीरा भ्रातरो द्रुपदात्मजाः ||
२१ ख
विदुर उवाच:
सोऽशक्यतां च विज्ञाय़ तेषामग्रेण भारत |
२२ क
विदुर उवाच:
दाय़ाद्यतां च धर्मेण सम्यक्तेषु समाचर ||
२२ ख
विदुर उवाच:
इदं निर्दिग्धमय़शः पुरोचनकृतं महत् |
२३ क
विदुर उवाच:
तेषामनुग्रहेणाद्य राजन्प्रक्षालय़ात्मनः ||
२३ ख
विदुर उवाच:
द्रुपदोऽपि महान्राजा कृतवैरश्च नः पुरा |
२४ क
विदुर उवाच:
तस्य सङ्ग्रहणं राजन्स्वपक्षस्य विवर्धनम् ||
२४ ख
विदुर उवाच:
वलवन्तश्च दाशार्हा वहवश्च विशां पते |
२५ क
विदुर उवाच:
यतः कृष्णस्ततस्ते स्युर्यतः कृष्णस्ततो जय़ः ||
२५ ख
विदुर उवाच:
यच्च साम्नैव शक्येत कार्यं साधय़ितुं नृप |
२६ क
विदुर उवाच:
को दैवशप्तस्तत्कार्तुं विग्रहेण समाचरेत् ||
२६ ख
विदुर उवाच:
श्रुत्वा च जीवतः पार्थान्पौरजानपदो जनः |
२७ क
विदुर उवाच:
वलवद्दर्शने गृध्नुस्तेषां राजन्कुरु प्रिय़म् ||
२७ ख
विदुर उवाच:
दुर्योधनश्च कर्णश्च शकुनिश्चापि सौवलः |
२८ क
विदुर उवाच:
अधर्मय़ुक्ता दुष्प्रज्ञा वाला मैषां वचः कृथाः ||
२८ ख
विदुर उवाच:
उक्तमेतन्मय़ा राजन्पुरा गुणवतस्तव |
२९ क
विदुर उवाच:
दुर्योधनापराधेन प्रजेय़ं विनशिष्यति ||
२९ ख