chevron_left शल्य पर्व अध्याय २
वैशम्पाय़न उवाच:
दुःखेन महता राजा सन्तप्तो भरतर्षभ |
५० क
वैशम्पाय़न उवाच:
पुनर्गावल्गणिं सूतं पर्यपृच्छद्यथातथम् ||
५० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
भीष्मद्रोणौ हतौ श्रुत्वा सूतपुत्रं च पातितम् |
५१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सेनापतिं प्रणेतारं किमकुर्वत मामकाः ||
५१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यं यं सेनाप्रणेतारं युधि कुर्वन्ति मामकाः |
५२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अचिरेणैव कालेन तं तं निघ्नन्ति पाण्डवाः ||
५२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
रणमूर्ध्नि हतो भीष्मः पश्यतां वः किरीटिना |
५३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
एवमेव हतो द्रोणः सर्वेषामेव पश्यताम् ||
५३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एवमेव हतः कर्णः सूतपुत्रः प्रतापवान् |
५४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
स राजकानां सर्वेषां पश्यतां वः किरीटिना ||
५४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
पूर्वमेवाहमुक्तो वै विदुरेण महात्मना |
५५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
दुर्योधनापराधेन प्रजेय़ं विनशिष्यति ||
५५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
केचिन्न सम्यक्पश्यन्ति मूढाः सम्यक्तथापरे |
५६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तदिदं मम मूढस्य तथाभूतं वचः स्म ह ||
५६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यदव्रवीन्मे धर्मात्मा विदुरो दीर्घदर्शिवान् |
५७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तत्तथा समनुप्राप्तं वचनं सत्यवादिनः ||
५७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
दैवोपहतचित्तेन यन्मय़ापकृतं पुरा |
५८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अनय़स्य फलं तस्य व्रूहि गावल्गणे पुनः ||
५८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
को वा मुखमनीकानामासीत्कर्णे निपातिते |
५९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अर्जुनं वासुदेवं च को वा प्रत्युद्ययौ रथी ||
५९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
केऽरक्षन्दक्षिणं चक्रं मद्रराजस्य संय़ुगे |
६० क
वैशम्पाय़न उवाच:
वामं च योद्धुकामस्य के वा वीरस्य पृष्ठतः ||
६० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
कथं च वः समेतानां मद्रराजो महावलः |
६१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
निहतः पाण्डवैः सङ्ख्ये पुत्रो वा मम सञ्जय़ ||
६१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
व्रूहि सर्वं यथातत्त्वं भरतानां महाक्षय़म् |
६२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
यथा च निहतः सङ्ख्ये पुत्रो दुर्योधनो मम ||
६२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
पाञ्चालाश्च यथा सर्वे निहताः सपदानुगाः |
६३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
धृष्टद्युम्नः शिखण्डी च द्रौपद्याः पञ्च चात्मजाः ||
६३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
पाण्डवाश्च यथा मुक्तास्तथोभौ सात्वतौ युधि |
६४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कृपश्च कृतवर्मा च भारद्वाजस्य चात्मजः ||
६४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यद्यथा यादृशं चैव युद्धं वृत्तं च साम्प्रतम् |
६५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अखिलं श्रोतुमिच्छामि कुशलो ह्यसि सञ्जय़ ||
६५ ख