chevron_left शान्ति पर्व अध्याय २
वैशम्पाय़न उवाच:
स एवमुक्तस्तु मुनिर्नारदो वदतां वरः |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कथय़ामास तत्सर्वं यथा शप्तः स सूतजः ||
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एवमेतन्महावाहो यथा वदसि भारत |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
न कर्णार्जुनय़ोः किञ्चिदविषह्यं भवेद्रणे ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
गुह्यमेतत्तु देवानां कथय़िष्यामि ते नृप |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तन्निवोध महाराज यथा वृत्तमिदं पुरा ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
क्षत्रं स्वर्गं कथं गच्छेच्छस्त्रपूतमिति प्रभो |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सङ्घर्षजननस्तस्मात्कन्यागर्भो विनिर्मितः ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स वालस्तेजसा युक्तः सूतपुत्रत्वमागतः |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
चकाराङ्गिरसां श्रेष्ठे धनुर्वेदं गुरौ तव ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स वलं भीमसेनस्य फल्गुनस्य च लाघवम् |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वुद्धिं च तव राजेन्द्र यमय़ोर्विनय़ं तथा ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सख्यं च वासुदेवेन वाल्ये गाण्डिवधन्वनः |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रजानामनुरागं च चिन्तय़ानो व्यदह्यत ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स सख्यमगमद्वाल्ये राज्ञा दुर्योधनेन वै |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
युष्माभिर्नित्यसन्द्विष्टो दैवाच्चापि स्वभावतः ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
विद्याधिकमथालक्ष्य धनुर्वेदे धनञ्जय़म् |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
द्रोणं रहस्युपागम्य कर्णो वचनमव्रवीत् ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
व्रह्मास्त्रं वेत्तुमिच्छामि सरहस्यनिवर्तनम् |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
अर्जुनेन समो युद्धे भवेय़मिति मे मतिः ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
समः पुत्रेषु च स्नेहः शिष्येषु च तव ध्रुवम् |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
त्वत्प्रसादान्न मां व्रूय़ुरकृतास्त्रं विचक्षणाः ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
द्रोणस्तथोक्तः कर्णेन सापेक्षः फल्गुनं प्रति |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
दौरात्म्यं चापि कर्णस्य विदित्वा तमुवाच ह ||
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
व्रह्मास्त्रं व्राह्मणो विद्याद्यथावच्चरितव्रतः |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
क्षत्रिय़ो वा तपस्वी यो नान्यो विद्यात्कथञ्चन ||
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
इत्युक्तोऽङ्गिरसां श्रेष्ठमामन्त्र्य प्रतिपूज्य च |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
जगाम सहसा रामं महेन्द्रं पर्वतं प्रति ||
१४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स तु राममुपागम्य शिरसाभिप्रणम्य च |
१५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
व्राह्मणो भार्गवोऽस्मीति गौरवेणाभ्यगच्छत ||
१५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
रामस्तं प्रतिजग्राह पृष्ट्वा गोत्रादि सर्वशः |
१६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
उष्यतां स्वागतं चेति प्रीतिमांश्चाभवद्भृशम् ||
१६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तत्र कर्णस्य वसतो महेन्द्रे पर्वतोत्तमे |
१७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
गन्धर्वै राक्षसैर्यक्षैर्देवैश्चासीत्समागमः ||
१७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स तत्रेष्वस्त्रमकरोद्भृगुश्रेष्ठाद्यथाविधि |
१८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रिय़श्चाभवदत्यर्थं देवगन्धर्वरक्षसाम् ||
१८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स कदाचित्समुद्रान्ते विचरन्नाश्रमान्तिके |
१९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
एकः खड्गधनुष्पाणिः परिचक्राम सूतजः ||
१९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सोऽग्निहोत्रप्रसक्तस्य कस्यचिद्व्रह्मवादिनः |
२० क
वैशम्पाय़न उवाच:
जघानाज्ञानतः पार्थ होमधेनुं यदृच्छय़ा ||
२० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तदज्ञानकृतं मत्वा व्राह्मणाय़ न्यवेदय़त् |
२१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कर्णः प्रसादय़ंश्चैनमिदमित्यव्रवीद्वचः ||
२१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अवुद्धिपूर्वं भगवन्धेनुरेषा हता तव |
२२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
मय़ा तत्र प्रसादं मे कुरुष्वेति पुनः पुनः ||
२२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तं स विप्रोऽव्रवीत्क्रुद्धो वाचा निर्भर्त्सय़न्निव |
२३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
दुराचार वधार्हस्त्वं फलं प्राप्नुहि दुर्मते ||
२३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
येन विस्पर्धसे नित्यं यदर्थं घटसेऽनिशम् |
२४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
युध्यतस्तेन ते पाप भूमिश्चक्रं ग्रसिष्यति ||
२४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततश्चक्रे महीग्रस्ते मूर्धानं ते विचेतसः |
२५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पातय़िष्यति विक्रम्य शत्रुर्गच्छ नराधम ||
२५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यथेय़ं गौर्हता मूढ प्रमत्तेन त्वय़ा मम |
२६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रमत्तस्यैवमेवान्यः शिरस्ते पातय़िष्यति ||
२६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः प्रसादय़ामास पुनस्तं द्विजसत्तमम् |
२७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
गोभिर्धनैश्च रत्नैश्च स चैनं पुनरव्रवीत् ||
२७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
नेदं मद्व्याहृतं कुर्यात्सर्वलोकोऽपि वै मृषा |
२८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
गच्छ वा तिष्ठ वा यद्वा कार्यं ते तत्समाचर ||
२८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
इत्युक्तो व्राह्मणेनाथ कर्णो दैन्यादधोमुखः |
२९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
राममभ्यागमद्भीतस्तदेव मनसा स्मरन् ||
२९ ख