वैशम्पाय़न उवाच:
एवमुक्तस्तु राज्ञा स धृतराष्ट्रेण धीमता |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तूष्णीं वभूव मेधावी तमुवाचाथ केशवः ||
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अतीव मनसा शोकः क्रिय़माणो जनाधिप |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सन्तापय़ति वैतस्य पूर्वप्रेतान्पितामहान् ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यजस्व विविधैर्यज्ञैर्वहुभिः स्वाप्तदक्षिणैः |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
देवांस्तर्पय़ सोमेन स्वधय़ा च पितॄनपि ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
त्वद्विधस्य महावुद्धे नैतदद्योपपद्यते |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विदितं वेदितव्यं ते कर्तव्यमपि ते कृतम् ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
श्रुताश्च राजधर्मास्ते भीष्माद्भागीरथीसुतात् |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कृष्णद्वैपाय़नाच्चैव नारदाद्विदुरात्तथा ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
नेमामर्हसि मूढानां वृत्तिं त्वमनुवर्तितुम् |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पितृपैतामहीं वृत्तिमास्थाय़ धुरमुद्वह ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
युक्तं हि यशसा क्षत्रं स्वर्गं प्राप्तुमसंशय़म् |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
न हि कश्चन शूराणां निहतोऽत्र पराङ्मुखः ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
त्यज शोकं महाराज भवितव्यं हि तत्तथा |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
न शक्यास्ते पुनर्द्रष्टुं त्वय़ा ह्यस्मिन्रणे हताः ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एतावदुक्त्वा गोविन्दो धर्मराजं युधिष्ठिरम् |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विरराम महातेजास्तमुवाच युधिष्ठिरः ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
गोविन्द मय़ि या प्रीतिस्तव सा विदिता मम |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
सौहृदेन तथा प्रेम्णा सदा मामनुकम्पसे ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रिय़ं तु मे स्यात्सुमहत्कृतं चक्रगदाधर |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
श्रीमन्प्रीतेन मनसा सर्वं यावदनन्दन ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यदि मामनुजानीय़ाद्भवान्गन्तुं तपोवनम् |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
न हि शान्तिं प्रपश्यामि घातय़ित्वा पितामहम् |
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
कर्णं च पुरुषव्याघ्रं सङ्ग्रामेष्वपलाय़िनम् ||
१२ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
कर्मणा येन मुच्येय़मस्मात्क्रूरादरिन्दम |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कर्मणस्तद्विधत्स्वेह येन शुध्यति मे मनः ||
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तमेवंवादिनं व्यासस्ततः प्रोवाच धर्मवित् |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सान्त्वय़न्सुमहातेजाः शुभं वचनमर्थवत् ||
१४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अकृता ते मतिस्तात पुनर्वाल्येन मुह्यसे |
१५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
किमाकाशे वय़ं सर्वे प्रलपाम मुहुर्मुहुः ||
१५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
विदिताः क्षत्रधर्मास्ते येषां युद्धेन जीविका |
१६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
यथा प्रवृत्तो नृपतिर्नाधिवन्धेन युज्यते ||
१६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
मोक्षधर्माश्च निखिला याथातथ्येन ते श्रुताः |
१७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
असकृच्चैव सन्देहाश्छिन्नास्ते कामजा मय़ा ||
१७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अश्रद्दधानो दुर्मेधा लुप्तस्मृतिरसि ध्रुवम् |
१८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
मैवं भव न ते युक्तमिदमज्ञानमीदृशम् ||
१८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
प्राय़श्चित्तानि सर्वाणि विदितानि च तेऽनघ |
१९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
युद्धधर्माश्च ते सर्वे दानधर्माश्च ते श्रुताः ||
१९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स कथं सर्वधर्मज्ञः सर्वागमविशारदः |
२० क
वैशम्पाय़न उवाच:
परिमुह्यसि भूय़स्त्वमज्ञानादिव भारत ||
२० ख