chevron_left स्त्री पर्व अध्याय २०
गान्धार्यु उवाच:
अध्यर्धगुणमाहुर्यं वले शौर्ये च माधव |
१ क
गान्धार्यु उवाच:
पित्रा त्वय़ा च दाशार्ह दृप्तं सिंहमिवोत्कटम् ||
१ ख
गान्धार्यु उवाच:
यो विभेद चमूमेको मम पुत्रस्य दुर्भिदाम् |
२ क
गान्धार्यु उवाच:
स भूत्वा मृत्युरन्येषां स्वय़ं मृत्युवशं गतः ||
२ ख
गान्धार्यु उवाच:
तस्योपलक्षय़े कृष्ण कार्ष्णेरमिततेजसः |
३ क
गान्धार्यु उवाच:
अभिमन्योर्हतस्यापि प्रभा नैवोपशाम्यति ||
३ ख
गान्धार्यु उवाच:
एषा विराटदुहिता स्नुषा गाण्डीवधन्वनः |
४ क
गान्धार्यु उवाच:
आर्ता वाला पतिं वीरं शोच्या शोचत्यनिन्दिता ||
४ ख
गान्धार्यु उवाच:
तमेषा हि समासाद्य भार्या भर्तारमन्तिके |
५ क
गान्धार्यु उवाच:
विराटदुहिता कृष्ण पाणिना परिमार्जति ||
५ ख
गान्धार्यु उवाच:
तस्य वक्त्रमुपाघ्राय़ सौभद्रस्य यशस्विनी |
६ क
गान्धार्यु उवाच:
विवुद्धकमलाकारं कम्वुवृत्तशिरोधरम् ||
६ ख
गान्धार्यु उवाच:
काम्यरूपवती चैषा परिष्वजति भामिनी |
७ क
गान्धार्यु उवाच:
लज्जमाना पुरेवैनं माध्वीकमदमूर्छिता ||
७ ख
गान्धार्यु उवाच:
तस्य क्षतजसन्दिग्धं जातरूपपरिष्कृतम् |
८ क
गान्धार्यु उवाच:
विमुच्य कवचं कृष्ण शरीरमभिवीक्षते ||
८ ख
गान्धार्यु उवाच:
अवेक्षमाणा तं वाला कृष्ण त्वामभिभाषते |
९ क
गान्धार्यु उवाच:
अय़ं ते पुण्डरीकाक्ष सदृशाक्षो निपातितः ||
९ ख
गान्धार्यु उवाच:
वले वीर्ये च सदृशस्तेजसा चैव तेऽनघ |
१० क
गान्धार्यु उवाच:
रूपेण च तवात्यर्थं शेते भुवि निपातितः ||
१० ख
गान्धार्यु उवाच:
अत्यन्तसुकुमारस्य राङ्कवाजिनशाय़िनः |
११ क
गान्धार्यु उवाच:
कच्चिदद्य शरीरं ते भूमौ न परितप्यते ||
११ ख
गान्धार्यु उवाच:
मातङ्गभुजवर्ष्माणौ ज्याक्षेपकठिनत्वचौ |
१२ क
गान्धार्यु उवाच:
काञ्चनाङ्गदिनौ शेषे निक्षिप्य विपुलौ भुजौ ||
१२ ख
गान्धार्यु उवाच:
व्याय़म्य वहुधा नूनं सुखसुप्तः श्रमादिव |
१३ क
गान्धार्यु उवाच:
एवं विलपतीमार्तां न हि मामभिभाषसे ||
१३ ख
गान्धार्यु उवाच:
आर्यामार्य सुभद्रां त्वमिमांश्च त्रिदशोपमान् |
१४ क
गान्धार्यु उवाच:
पितॄन्मां चैव दुःखार्तां विहाय़ क्व गमिष्यसि ||
१४ ख
गान्धार्यु उवाच:
तस्य शोणितसन्दिग्धान्केशानुन्नाम्य पाणिना |
१५ क
गान्धार्यु उवाच:
उत्सङ्गे वक्त्रमाधाय़ जीवन्तमिव पृच्छति |
१५ ख
गान्धार्यु उवाच:
स्वस्रीय़ं वासुदेवस्य पुत्रं गाण्डीवधन्वनः ||
१५ ग
गान्धार्यु उवाच:
कथं त्वां रणमध्यस्थं जघ्नुरेते महारथाः |
१६ क
गान्धार्यु उवाच:
धिगस्तु क्रूरकर्तॄंस्तान्कृपकर्णजय़द्रथान् ||
१६ ख
गान्धार्यु उवाच:
द्रोणद्रौणाय़नी चोभौ यैरसि व्यसनीकृतः |
१७ क
गान्धार्यु उवाच:
रथर्षभाणां सर्वेषां कथमासीत्तदा मनः ||
१७ ख
गान्धार्यु उवाच:
वालं त्वां परिवार्यैकं मम दुःखाय़ जघ्नुषाम् |
१८ क
गान्धार्यु उवाच:
कथं नु पाण्डवानां च पाञ्चालानां च पश्यताम् |
१८ ख
गान्धार्यु उवाच:
त्वं वीर निधनं प्राप्तो नाथवान्सन्ननाथवत् ||
१८ ग
गान्धार्यु उवाच:
दृष्ट्वा वहुभिराक्रन्दे निहतं त्वामनाथवत् |
१९ क
गान्धार्यु उवाच:
वीरः पुरुषशार्दूलः कथं जीवति पाण्डवः ||
१९ ख
गान्धार्यु उवाच:
न राज्यलाभो विपुलः शत्रूणां वा पराभवः |
२० क
गान्धार्यु उवाच:
प्रीतिं दास्यति पार्थानां त्वामृते पुष्करेक्षण ||
२० ख
गान्धार्यु उवाच:
तव शस्त्रजिताँल्लोकान्धर्मेण च दमेन च |
२१ क
गान्धार्यु उवाच:
क्षिप्रमन्वागमिष्यामि तत्र मां प्रतिपालय़ ||
२१ ख
गान्धार्यु उवाच:
दुर्मरं पुनरप्राप्ते काले भवति केनचित् |
२२ क
गान्धार्यु उवाच:
यदहं त्वां रणे दृष्ट्वा हतं जीवामि दुर्भगा ||
२२ ख
गान्धार्यु उवाच:
कामिदानीं नरव्याघ्र श्लक्ष्णय़ा स्मितय़ा गिरा |
२३ क
गान्धार्यु उवाच:
पितृलोके समेत्यान्यां मामिवामन्त्रय़िष्यसि ||
२३ ख
गान्धार्यु उवाच:
नूनमप्सरसां स्वर्गे मनांसि प्रमथिष्यसि |
२४ क
गान्धार्यु उवाच:
परमेण च रूपेण गिरा च स्मितपूर्वय़ा ||
२४ ख
गान्धार्यु उवाच:
प्राप्य पुण्यकृताँल्लोकानप्सरोभिः समेय़िवान् |
२५ क
गान्धार्यु उवाच:
सौभद्र विहरन्काले स्मरेथाः सुकृतानि मे ||
२५ ख
गान्धार्यु उवाच:
एतावानिह संवासो विहितस्ते मय़ा सह |
२६ क
गान्धार्यु उवाच:
षण्मासान्सप्तमे मासि त्वं वीर निधनं गतः ||
२६ ख
गान्धार्यु उवाच:
इत्युक्तवचनामेतामपकर्षन्ति दुःखिताम् |
२७ क
गान्धार्यु उवाच:
उत्तरां मोघसङ्कल्पां मत्स्यराजकुलस्त्रिय़ः ||
२७ ख
गान्धार्यु उवाच:
उत्तरामपकृष्यैनामार्तामार्ततराः स्वय़म् |
२८ क
गान्धार्यु उवाच:
विराटं निहतं दृष्ट्वा क्रोशन्ति विलपन्ति च ||
२८ ख
गान्धार्यु उवाच:
द्रोणास्त्रशरसङ्कृत्तं शय़ानं रुधिरोक्षितम् |
२९ क
गान्धार्यु उवाच:
विराटं वितुदन्त्येते गृध्रगोमाय़ुवाय़साः ||
२९ ख
गान्धार्यु उवाच:
वितुद्यमानं विहगैर्विराटमसितेक्षणाः |
३० क
गान्धार्यु उवाच:
न शक्नुवन्ति विवशा निवर्तय़ितुमातुराः ||
३० ख
गान्धार्यु उवाच:
आसामातपतप्तानामाय़ासेन च योषिताम् |
३१ क
गान्धार्यु उवाच:
श्रमेण च विवर्णानां रूपाणां विगतं वपुः ||
३१ ख
गान्धार्यु उवाच:
उत्तरं चाभिमन्युं च काम्वोजं च सुदक्षिणम् |
३२ क
गान्धार्यु उवाच:
शिशूनेतान्हतान्पश्य लक्ष्मणं च सुदर्शनम् |
३२ ख
गान्धार्यु उवाच:
आय़ोधनशिरोमध्ये शय़ानं पश्य माधव ||
३२ ग