वैशम्पाय़न उवाच:
अथ दुर्योधनः कर्णो दुःशासनविविंशती |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
द्रोणश्च सह पुत्रेण कृपश्चातिरथो रणे ||
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
पुनरीय़ुः सुसंरव्धा धनञ्जय़जिघांसय़ा |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विस्फारय़न्तश्चापानि वलवन्ति दृढानि च ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तान्प्रकीर्णपताकेन रथेनादित्यवर्चसा |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रत्युद्ययौ महाराज समस्तान्वानरध्वजः ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः कृपश्च कर्णश्च द्रोणश्च रथिनां वरः |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तं महास्त्रैर्महावीर्यं परिवार्य धनञ्जय़म् ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
शरौघान्सम्यगस्यन्तो जीमूता इव वार्षिकाः |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
ववर्षुः शरवर्षाणि प्रपतन्तं किरीटिनम् ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
इषुभिर्वहुभिस्तूर्णं समरे लोमवाहिभिः |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अदूरात्पर्यवस्थाय़ पूरय़ामासुरादृताः ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तथावकीर्णस्य हि तैर्दिव्यैरस्त्रैः समन्ततः |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
न तस्य द्व्यङ्गुलमपि विवृतं समदृश्यत ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः प्रहस्य वीभत्सुर्दिव्यमैन्द्रं महारथः |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अस्त्रमादित्यसङ्काशं गाण्डीवे समय़ोजय़त् ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स रश्मिभिरिवादित्यः प्रतपन्समरे वली |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
किरीटमाली कौन्तेय़ः सर्वान्प्राच्छादय़त्कुरून् ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यथा वलाहके विद्युत्पावको वा शिलोच्चय़े |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
तथा गाण्डीवमभवदिन्द्राय़ुधमिवाततम् ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यथा वर्षति पर्जन्ये विद्युद्विभ्राजते दिवि |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तथा दश दिशः सर्वाः पतद्गाण्डीवमावृणोत् ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
त्रस्ताश्च रथिनः सर्वे वभूवुस्तत्र सर्वशः |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सर्वे शान्तिपरा भूत्वा स्वचित्तानि न लेभिरे |
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सङ्ग्रामविमुखाः सर्वे योधास्ते हतचेतसः ||
१२ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
एवं सर्वाणि सैन्यानि भग्नानि भरतर्षभ |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्राद्रवन्त दिशः सर्वा निराशानि स्वजीविते ||
१३ ख