गुरुरु उवाच:
दुरन्तेष्विन्द्रिय़ार्थेषु सक्ताः सीदन्ति जन्तवः |
१ क
गुरुरु उवाच:
ये त्वसक्ता महात्मानस्ते यान्ति परमां गतिम् ||
१ ख
गुरुरु उवाच:
जन्ममृत्युजरादुःखैर्व्याधिभिर्मनसः क्लमैः |
२ क
गुरुरु उवाच:
दृष्ट्वेमं सन्ततं लोकं घटेन्मोक्षाय़ वुद्धिमान् ||
२ ख
गुरुरु उवाच:
वाङ्मनोभ्यां शरीरेण शुचिः स्यादनहङ्कृतः |
३ क
गुरुरु उवाच:
प्रशान्तो ज्ञानवान्भिक्षुर्निरपेक्षश्चरेत्सुखम् ||
३ ख
गुरुरु उवाच:
अथ वा मनसः सङ्गं पश्येद्भूतानुकम्पय़ा |
४ क
गुरुरु उवाच:
अत्राप्युपेक्षां कुर्वीत ज्ञात्वा कर्मफलं जगत् ||
४ ख
गुरुरु उवाच:
यत्कृतं प्राक्षुभं कर्म पापं वा तदुपाश्नुते |
५ क
गुरुरु उवाच:
तस्माच्छुभानि कर्माणि कुर्याद्वाग्वुद्धिकर्मभिः ||
५ ख
गुरुरु उवाच:
अहिंसा सत्यवचनं सर्वभूतेषु चार्जवम् |
६ क
गुरुरु उवाच:
क्षमा चैवाप्रमादश्च यस्यैते स सुखी भवेत् ||
६ ख
गुरुरु उवाच:
यश्चैनं परमं धर्मं सर्वभूतसुखावहम् |
७ क
गुरुरु उवाच:
दुःखान्निःसरणं वेद स तत्त्वज्ञः सुखी भवेत् ||
७ ख
गुरुरु उवाच:
तस्मात्समाहितं वुद्ध्या मनो भूतेषु धारय़ेत् |
८ क
गुरुरु उवाच:
नापध्याय़ेन्न स्पृहय़ेन्नावद्धं चिन्तय़ेदसत् ||
८ ख
गुरुरु उवाच:
अवाग्योगप्रय़ोगेण मनोज्ञं सम्प्रवर्तते |
९ क
गुरुरु उवाच:
विवक्षता वा सद्वाक्यं धर्मं सूक्ष्ममवेक्षता |
९ ख
गुरुरु उवाच:
सत्यां वाचमहिंस्रां च वदेदनपवादिनीम् ||
९ ग
गुरुरु उवाच:
कल्कापेतामपरुषामनृशंसामपैशुनाम् |
१० क
गुरुरु उवाच:
ईदृगल्पं च वक्तव्यमविक्षिप्तेन चेतसा ||
१० ख
गुरुरु उवाच:
वाक्प्रवुद्धो हि संरागाद्विरागाद्व्याहरेद्यदि |
११ क
गुरुरु उवाच:
वुद्ध्या ह्यनिगृहीतेन मनसा कर्म तामसम् |
११ ख
गुरुरु उवाच:
रजोभूतैर्हि करणैः कर्मणा प्रतिपद्यते ||
११ ग
गुरुरु उवाच:
स दुःखं प्राप्य लोकेऽस्मिन्नरकाय़ोपपद्यते |
१२ क
गुरुरु उवाच:
तस्मान्मनोवाक्षरीरैराचरेद्धैर्यमात्मनः ||
१२ ख
गुरुरु उवाच:
प्रकीर्णमेषभारो हि यद्वद्धार्येत दस्युभिः |
१३ क
गुरुरु उवाच:
प्रतिलोमां दिशं वुद्ध्वा संसारमवुधास्तथा ||
१३ ख
गुरुरु उवाच:
तानेव च यथा दस्यून्क्षिप्त्वा गच्छेच्छिवां दिशम् |
१४ क
गुरुरु उवाच:
तथा रजस्तमःकर्माण्युत्सृज्य प्राप्नुय़ात्सुखम् ||
१४ ख
गुरुरु उवाच:
निःसन्दिग्धमनीहो वै मुक्तः सर्वपरिग्रहैः |
१५ क
गुरुरु उवाच:
विविक्तचारी लघ्वाशी तपस्वी निय़तेन्द्रिय़ः ||
१५ ख
गुरुरु उवाच:
ज्ञानदग्धपरिक्लेशः प्रय़ोगरतिरात्मवान् |
१६ क
गुरुरु उवाच:
निष्प्रचारेण मनसा परं तदधिगच्छति ||
१६ ख
गुरुरु उवाच:
धृतिमानात्मवान्वुद्धिं निगृह्णीय़ादसंशय़म् |
१७ क
गुरुरु उवाच:
मनो वुद्ध्या निगृह्णीय़ाद्विषय़ान्मनसात्मनः ||
१७ ख
गुरुरु उवाच:
निगृहीतेन्द्रिय़स्यास्य कुर्वाणस्य मनो वशे |
१८ क
गुरुरु उवाच:
देवतास्ताः प्रकाशन्ते हृष्टा यान्ति तमीश्वरम् ||
१८ ख
गुरुरु उवाच:
ताभिः संसक्तमनसो व्रह्मवत्सम्प्रकाशते |
१९ क
गुरुरु उवाच:
एतैश्चापगतैः सर्वैर्व्रह्मभूय़ाय़ कल्पते ||
१९ ख
गुरुरु उवाच:
अथ वा न प्रवर्तेत योगतन्त्रैरुपक्रमेत् |
२० क
गुरुरु उवाच:
येन तन्त्रमय़ं तन्त्रं वृत्तिः स्यात्तत्तदाचरेत् ||
२० ख
गुरुरु उवाच:
कणपिण्याककुल्माषशाकय़ावकसक्तवः |
२१ क
गुरुरु उवाच:
तथा मूलफलं भैक्षं पर्याय़ेणोपय़ोजय़ेत् ||
२१ ख
गुरुरु उवाच:
आहारं निय़तं चैव देशे काले च सात्त्विकम् |
२२ क
गुरुरु उवाच:
तत्परीक्ष्यानुवर्तेत यत्प्रवृत्त्यनुवर्तकम् ||
२२ ख
गुरुरु उवाच:
प्रवृत्तं नोपरुन्धेत शनैरग्निमिवेन्धय़ेत् |
२३ क
गुरुरु उवाच:
ज्ञानेन्धितं ततो ज्ञानमर्कवत्सम्प्रकाशते ||
२३ ख
गुरुरु उवाच:
ज्ञानाधिष्ठानमज्ञानं त्रीँल्लोकानधितिष्ठति |
२४ क
गुरुरु उवाच:
विज्ञानानुगतं ज्ञानमज्ञानादपकृष्यते ||
२४ ख
गुरुरु उवाच:
पृथक्त्वात्सम्प्रय़ोगाच्च नासूय़ुर्वेद शाश्वतम् |
२५ क
गुरुरु उवाच:
स तय़ोरपवर्गज्ञो वीतरागो विमुच्यते ||
२५ ख
गुरुरु उवाच:
वय़ोतीतो जरामृत्यू जित्वा व्रह्म सनातनम् |
२६ क
गुरुरु उवाच:
अमृतं तदवाप्नोति यत्तदक्षरमव्ययम् ||
२६ ख