chevron_left विराट पर्व अध्याय २१
वैशम्पाय़न उवाच:
कीचको वलवान्भीमं जानुभ्यामाक्षिपद्भुवि ||
५० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
पातितो भुवि भीमस्तु कीचकेन वलीय़सा |
५१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
उत्पपाताथ वेगेन दण्डाहत इवोरगः ||
५१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स्पर्धय़ा च वलोन्मत्तौ तावुभौ सूतपाण्डवौ |
५२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
निशीथे पर्यकर्षेतां वलिनौ निशि निर्जने ||
५२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततस्तद्भवनश्रेष्ठं प्राकम्पत मुहुर्मुहुः |
५३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वलवच्चापि सङ्क्रुद्धावन्योन्यं तावगर्जताम् ||
५३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तलाभ्यां तु स भीमेन वक्षस्यभिहतो वली |
५४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कीचको रोषसन्तप्तः पदान्न चलितः पदम् ||
५४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
मुहूर्तं तु स तं वेगं सहित्वा भुवि दुःसहम् |
५५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वलादहीय़त तदा सूतो भीमवलार्दितः ||
५५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तं हीय़मानं विज्ञाय़ भीमसेनो महावलः |
५६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वक्षस्यानीय़ वेगेन ममन्थैनं विचेतसम् ||
५६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
क्रोधाविष्टो विनिःश्वस्य पुनश्चैनं वृकोदरः |
५७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
जग्राह जय़तां श्रेष्ठः केशेष्वेव तदा भृशम् ||
५७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
गृहीत्वा कीचकं भीमो विरुराव महावलः |
५८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
शार्दूलः पिशिताकाङ्क्षी गृहीत्वेव महामृगम् ||
५८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तस्य पादौ च पाणी च शिरो ग्रीवां च सर्वशः |
५९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
काय़े प्रवेशय़ामास पशोरिव पिनाकधृक् ||
५९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तं संमथितसर्वाङ्गं मांसपिण्डोपमं कृतम् |
६० क
वैशम्पाय़न उवाच:
कृष्णाय़ै दर्शय़ामास भीमसेनो महावलः ||
६० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
उवाच च महातेजा द्रौपदीं पाण्डुनन्दनः |
६१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पश्यैनमेहि पाञ्चालि कामुकोऽय़ं यथा कृतः ||
६१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तथा स कीचकं हत्वा गत्वा रोषस्य वै शमम् |
६२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
आमन्त्र्य द्रौपदीं कृष्णां क्षिप्रमाय़ान्महानसम् ||
६२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
कीचकं घातय़ित्वा तु द्रौपदी योषितां वरा |
६३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रहृष्टा गतसन्तापा सभापालानुवाच ह ||
६३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
कीचकोऽय़ं हतः शेते गन्धर्वैः पतिभिर्मम |
६४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
परस्त्रीकामसंमत्तः समागच्छत पश्यत ||
६४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तच्छ्रुत्वा भाषितं तस्या नर्तनागाररक्षिणः |
६५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सहसैव समाजग्मुरादाय़ोल्काः सहस्रशः ||
६५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततो गत्वाथ तद्वेश्म कीचकं विनिपातितम् |
६६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
गतासुं ददृशुर्भूमौ रुधिरेण समुक्षितम् ||
६६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
क्वास्य ग्रीवा क्व चरणौ क्व पाणी क्व शिरस्तथा |
६७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
इति स्म तं परीक्षन्ते गन्धर्वेण हतं तदा ||
६७ ख