chevron_left आदि पर्व अध्याय २१
सूत उवाच:
ततः कामगमः पक्षी महावीर्यो महावलः |
१ क
सूत उवाच:
मातुरन्तिकमागच्छत्परं तीरं महोदधेः ||
१ ख
सूत उवाच:
यत्र सा विनता तस्मिन्पणितेन पराजिता |
२ क
सूत उवाच:
अतीव दुःखसन्तप्ता दासीभावमुपागता ||
२ ख
सूत उवाच:
ततः कदाचिद्विनतां प्रवणां पुत्रसंनिधौ |
३ क
सूत उवाच:
काल आहूय़ वचनं कद्रूरिदमभाषत ||
३ ख
सूत उवाच:
नागानामालय़ं भद्रे सुरम्यं रमणीय़कम् |
४ क
सूत उवाच:
समुद्रकुक्षावेकान्ते तत्र मां विनते वह ||
४ ख
सूत उवाच:
ततः सुपर्णमाता तामवहत्सर्पमातरम् |
५ क
सूत उवाच:
पन्नगान्गरुडश्चापि मातुर्वचनचोदितः ||
५ ख
सूत उवाच:
स सूर्यस्याभितो याति वैनतेय़ो विहङ्गमः |
६ क
सूत उवाच:
सूर्यरश्मिपरीताश्च मूर्च्छिताः पन्नगाभवन् |
६ ख
सूत उवाच:
तदवस्थान्सुतान्दृष्ट्वा कद्रूः शक्रमथास्तुवत् ||
६ ग
सूत उवाच:
नमस्ते देवदेवेश नमस्ते वलसूदन |
७ क
सूत उवाच:
नमुचिघ्न नमस्तेऽस्तु सहस्राक्ष शचीपते ||
७ ख
सूत उवाच:
सर्पाणां सूर्यतप्तानां वारिणा त्वं प्लवो भव |
८ क
सूत उवाच:
त्वमेव परमं त्राणमस्माकममरोत्तम ||
८ ख
सूत उवाच:
ईशो ह्यसि पय़ः स्रष्टुं त्वमनल्पं पुरन्दर |
९ क
सूत उवाच:
त्वमेव मेघस्त्वं वाय़ुस्त्वमग्निर्वैद्युतोऽम्वरे ||
९ ख
सूत उवाच:
त्वमभ्रघनविक्षेप्ता त्वामेवाहुः पुनर्घनम् |
१० क
सूत उवाच:
त्वं वज्रमतुलं घोरं घोषवांस्त्वं वलाहकः ||
१० ख
सूत उवाच:
स्रष्टा त्वमेव लोकानां संहर्ता चापराजितः |
११ क
सूत उवाच:
त्वं ज्योतिः सर्वभूतानां त्वमादित्यो विभावसुः ||
११ ख
सूत उवाच:
त्वं महद्भूतमाश्चर्यं त्वं राजा त्वं सुरोत्तमः |
१२ क
सूत उवाच:
त्वं विष्णुस्त्वं सहस्राक्षस्त्वं देवस्त्वं पराय़णम् ||
१२ ख
सूत उवाच:
त्वं सर्वममृतं देव त्वं सोमः परमार्चितः |
१३ क
सूत उवाच:
त्वं मुहूर्तस्तिथिश्च त्वं लवस्त्वं वै पुनः क्षणः ||
१३ ख
सूत उवाच:
शुक्लस्त्वं वहुलश्चैव कला काष्ठा त्रुटिस्तथा |
१४ क
सूत उवाच:
संवत्सरर्तवो मासा रजन्यश्च दिनानि च ||
१४ ख
सूत उवाच:
त्वमुत्तमा सगिरिवना वसुन्धरा; सभास्करं वितिमिरमम्वरं तथा |
१५ क
सूत उवाच:
महोदधिः सतिमितिमिङ्गिलस्तथा; महोर्मिमान्वहुमकरो झषालय़ः ||
१५ ख
सूत उवाच:
महद्यशस्त्वमिति सदाभिपूज्यसे; मनीषिभिर्मुदितमना महर्षिभिः |
१६ क
सूत उवाच:
अभिष्टुतः पिवसि च सोममध्वरे; वषट्कृतान्यपि च हवींषि भूतय़े ||
१६ ख
सूत उवाच:
त्वं विप्रैः सततमिहेज्यसे फलार्थं; वेदाङ्गेष्वतुलवलौघ गीय़से च |
१७ क
सूत उवाच:
त्वद्धेतोर्यजनपराय़णा द्विजेन्द्रा; वेदाङ्गान्यभिगमय़न्ति सर्ववेदैः ||
१७ ख