युधिष्ठिर उवाच:
द्विजातय़ो व्रतोपेता यदिदं भुञ्जते हविः |
१ क
युधिष्ठिर उवाच:
अन्नं व्राह्मणकामाय़ कथमेतत्पितामह ||
१ ख
भीष्म उवाच:
अवेदोक्तव्रतोपेता भुञ्जानाः कार्यकारिणः |
२ क
भीष्म उवाच:
वेदोक्तेषु च भुञ्जाना व्रतलुप्ता युधिष्ठिर ||
२ ख
युधिष्ठिर उवाच:
यदिदं तप इत्याहुरुपवासं पृथग्जनाः |
३ क
युधिष्ठिर उवाच:
एतत्तपो महाराज उताहो किं तपो भवेत् ||
३ ख
भीष्म उवाच:
मासपक्षोपवासेन मन्यन्ते यत्तपो जनाः |
४ क
भीष्म उवाच:
आत्मतन्त्रोपघातः स न तपस्तत्सतां मतम् |
४ ख
भीष्म उवाच:
त्यागश्च सन्नतिश्चैव शिष्यते तप उत्तमम् ||
४ ग
भीष्म उवाच:
सदोपवासी च भवेद्व्रह्मचारी सदैव च |
५ क
भीष्म उवाच:
मुनिश्च स्यात्सदा विप्रो दैवतं च सदा भजेत् ||
५ ख
भीष्म उवाच:
कुटुम्विको धर्मकामः सदास्वप्नश्च भारत |
६ क
भीष्म उवाच:
अमांसाशी सदा च स्यात्पवित्रं च सदा जपेत् ||
६ ख
भीष्म उवाच:
अमृताशी सदा च स्यान्न च स्याद्विषभोजनः |
७ क
भीष्म उवाच:
विघसाशी सदा च स्यात्सदा चैवातिथिप्रिय़ः ||
७ ख
युधिष्ठिर उवाच:
कथं सदोपवासी स्याद्व्रह्मचारी कथं भवेत् |
८ क
युधिष्ठिर उवाच:
विघसाशी कथं च स्यात्सदा चैवातिथिप्रिय़ः ||
८ ख
भीष्म उवाच:
अन्तरा प्रातराशं च साय़माशं तथैव च |
९ क
भीष्म उवाच:
सदोपवासी च भवेद्यो न भुङ्क्ते कथञ्चन ||
९ ख
भीष्म उवाच:
भार्यां गच्छन्व्रह्मचारी ऋतौ भवति व्राह्मणः |
१० क
भीष्म उवाच:
ऋतवादी सदा च स्याज्ज्ञाननित्यश्च यो नरः ||
१० ख
भीष्म उवाच:
अभक्षय़न्वृथामांसममांसाशी भवत्युत |
११ क
भीष्म उवाच:
दाननित्यः पवित्रश्च अस्वप्नश्च दिवास्वपन् ||
११ ख
भीष्म उवाच:
भृत्यातिथिषु यो भुङ्क्ते भुक्तवत्सु सदा स ह |
१२ क
भीष्म उवाच:
अमृतं सकलं भुङ्क्त इति विद्धि युधिष्ठिर ||
१२ ख
भीष्म उवाच:
अभुक्तवत्सु नाश्नानः सततं यस्तु वै द्विजः |
१३ क
भीष्म उवाच:
अभोजनेन तेनास्य जितः स्वर्गो भवत्युत ||
१३ ख
भीष्म उवाच:
देवताभ्यः पितृभ्यश्च भृत्येभ्योऽतिथिभिः सह |
१४ क
भीष्म उवाच:
अवशिष्टं तु योऽश्नाति तमाहुर्विघसाशिनम् ||
१४ ख
भीष्म उवाच:
तेषां लोका ह्यपर्यन्ताः सदने व्रह्मणा सह |
१५ क
भीष्म उवाच:
उपस्थिताश्चाप्सरोभिः परिय़ान्ति दिवौकसः ||
१५ ख
भीष्म उवाच:
देवताभिश्च ये सार्धं पितृभिश्चोपभुञ्जते |
१६ क
भीष्म उवाच:
रमन्ते पुत्रपौत्रैश्च तेषां गतिरनुत्तमा ||
१६ ख