वैशम्पाय़न उवाच:
एवमुक्तस्तु भगवान्धूमकेतुर्हुताशनः |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
चिन्तय़ामास वरुणं लोकपालं दिदृक्षय़ा |
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
आदित्यमुदके देवं निवसन्तं जलेश्वरम् ||
१ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
स च तच्चिन्तितं ज्ञात्वा दर्शय़ामास पावकम् |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तमव्रवीद्धूमकेतुः प्रतिपूज्य जलेश्वरम् |
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
चतुर्थं लोकपालानां रक्षितारं महेश्वरम् ||
२ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
सोमेन राज्ञा यद्दत्तं धनुश्चैवेषुधी च ते |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तत्प्रय़च्छोभय़ं शीघ्रं रथं च कपिलक्षणम् ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
कार्यं हि सुमहत्पार्थो गाण्डीवेन करिष्यति |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
चक्रेण वासुदेवश्च तन्मदर्थे प्रदीय़ताम् |
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ददानीत्येव वरुणः पावकं प्रत्यभाषत ||
४ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
ततोऽद्भुतं महावीर्यं यशःकीर्तिविवर्धनम् |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सर्वशस्त्रैरनाधृष्यं सर्वशस्त्रप्रमाथि च |
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सर्वाय़ुधमहामात्रं परसेनाप्रधर्षणम् ||
५ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
एकं शतसहस्रेण संमितं राष्ट्रवर्धनम् |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
चित्रमुच्चावचैर्वर्णैः शोभितं श्लक्ष्णमव्रणम् ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
देवदानवगन्धर्वैः पूजितं शाश्वतीः समाः |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रादाद्वै धनुरत्नं तदक्षय़्यौ च महेषुधी ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
रथं च दिव्याश्वय़ुजं कपिप्रवरकेतनम् |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
उपेतं राजतैरश्वैर्गान्धर्वैर्हेममालिभिः |
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
पाण्डुराभ्रप्रतीकाशैर्मनोवाय़ुसमैर्जवे ||
८ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
सर्वोपकरणैर्युक्तमजय़्यं देवदानवैः |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
भानुमन्तं महाघोषं सर्वभूतमनोहरम् ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ससर्ज यत्स्वतपसा भौवनो भुवनप्रभुः |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रजापतिरनिर्देश्यं यस्य रूपं रवेरिव ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यं स्म सोमः समारुह्य दानवानजय़त्प्रभुः |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
नगमेघप्रतीकाशं ज्वलन्तमिव च श्रिय़ा ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
आश्रिता तं रथश्रेष्ठं शक्राय़ुधसमा शुभा |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तापनीय़ा सुरुचिरा ध्वजय़ष्टिरनुत्तमा ||
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तस्यां तु वानरो दिव्यः सिंहशार्दूललक्षणः |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विनर्दन्निव तत्रस्थः संस्थितो मूर्ध्न्यशोभत ||
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ध्वजे भूतानि तत्रासन्विविधानि महान्ति च |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
नादेन रिपुसैन्यानां येषां सञ्ज्ञा प्रणश्यति ||
१४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स तं नानापताकाभिः शोभितं रथमुत्तमम् |
१५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रदक्षिणमुपावृत्य दैवतेभ्यः प्रणम्य च ||
१५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
संनद्धः कवची खड्गी वद्धगोधाङ्गुलित्रवान् |
१६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
आरुरोह रथं पार्थो विमानं सुकृती यथा ||
१६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तच्च दिव्यं धनुःश्रेष्ठं व्रह्मणा निर्मितं पुरा |
१७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
गाण्डीवमुपसङ्गृह्य वभूव मुदितोऽर्जुनः ||
१७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
हुताशनं नमस्कृत्य ततस्तदपि वीर्यवान् |
१८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
जग्राह वलमास्थाय़ ज्यया च युय़ुजे धनुः ||
१८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
मौर्व्यां तु युज्यमानाय़ां वलिना पाण्डवेन ह |
१९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
येऽशृण्वन्कूजितं तत्र तेषां वै व्यथितं मनः ||
१९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
लव्ध्वा रथं धनुश्चैव तथाक्षय़्यौ महेषुधी |
२० क
वैशम्पाय़न उवाच:
वभूव कल्यः कौन्तेय़ः प्रहृष्टः साह्यकर्मणि ||
२० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
वज्रनाभं ततश्चक्रं ददौ कृष्णाय़ पावकः |
२१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
आग्नेय़मस्त्रं दय़ितं स च कल्योऽभवत्तदा ||
२१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अव्रवीत्पावकश्चैनमेतेन मधुसूदन |
२२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अमानुषानपि रणे विजेष्यसि न संशय़ः ||
२२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अनेन त्वं मनुष्याणां देवानामपि चाहवे |
२३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
रक्षःपिशाचदैत्यानां नागानां चाधिकः सदा |
२३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
भविष्यसि न सन्देहः प्रवरारिनिवर्हणे ||
२३ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
क्षिप्तं क्षिप्तं रणे चैतत्त्वय़ा माधव शत्रुषु |
२४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
हत्वाप्रतिहतं सङ्ख्ये पाणिमेष्यति ते पुनः ||
२४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
वरुणश्च ददौ तस्मै गदामशनिनिःस्वनाम् |
२५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
दैत्यान्तकरणीं घोरां नाम्ना कौमोदकीं हरेः ||
२५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः पावकमव्रूतां प्रहृष्टौ कृष्णपाण्डवौ |
२६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कृतास्त्रौ शस्त्रसम्पन्नौ रथिनौ ध्वजिनावपि ||
२६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
कल्यौ स्वो भगवन्योद्धुमपि सर्वैः सुरासुरैः |
२७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
किं पुनर्वज्रिणैकेन पन्नगार्थे युय़ुत्सुना ||
२७ ख
अर्जुन उवाच:
चक्रमस्त्रं च वार्ष्णेय़ो विसृजन्युधि वीर्यवान् |
२८ क
अर्जुन उवाच:
त्रिषु लोकेषु तन्नास्ति यन्न जीय़ाज्जनार्दनः ||
२८ ख
अर्जुन उवाच:
गाण्डीवं धनुरादाय़ तथाक्षय़्यौ महेषुधी |
२९ क
अर्जुन उवाच:
अहमप्युत्सहे लोकान्विजेतुं युधि पावक ||
२९ ख
अर्जुन उवाच:
सर्वतः परिवार्यैनं दावेन महता प्रभो |
३० क
अर्जुन उवाच:
कामं सम्प्रज्वलाद्यैव कल्यौ स्वः साह्यकर्मणि ||
३० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एवमुक्तः स भगवान्दाशार्हेणार्जुनेन च |
३१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तैजसं रूपमास्थाय़ दावं दग्धुं प्रचक्रमे ||
३१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सर्वतः परिवार्याथ सप्तार्चिर्ज्वलनस्तदा |
३२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
ददाह खाण्डवं क्रुद्धो युगान्तमिव दर्शय़न् ||
३२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
परिगृह्य समाविष्टस्तद्वनं भरतर्षभ |
३३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
मेघस्तनितनिर्घोषं सर्वभूतानि निर्दहन् ||
३३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
दह्यतस्तस्य विवभौ रूपं दावस्य भारत |
३४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
मेरोरिव नगेन्द्रस्य काञ्चनस्य महाद्युतेः ||
३४ ख