मार्कण्डेय़ उवाच:
उन्माद्यति स तु क्षिप्रं स ज्ञेय़ो राक्षसो ग्रहः ||
४९ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
गन्धर्वाश्चापि यं दिव्याः संस्पृशन्ति नरं भुवि |
५० क
मार्कण्डेय़ उवाच:
उन्माद्यति स तु क्षिप्रं ग्रहो गान्धर्व एव सः ||
५० ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
आविशन्ति च यं यक्षाः पुरुषं कालपर्यये |
५१ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
उन्माद्यति स तु क्षिप्रं ज्ञेय़ो यक्षग्रहस्तु सः ||
५१ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
अधिरोहन्ति यं नित्यं पिशाचाः पुरुषं क्वचित् |
५२ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
उन्माद्यति स तु क्षिप्रं पैशाचं तं ग्रहं विदुः ||
५२ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
यस्य दोषैः प्रकुपितं चित्तं मुह्यति देहिनः |
५३ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
उन्माद्यति स तु क्षिप्रं साधनं तस्य शास्त्रतः ||
५३ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
वैक्लव्याच्च भय़ाच्चैव घोराणां चापि दर्शनात् |
५४ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
उन्माद्यति स तु क्षिप्रं सत्त्वं तस्य तु साधनम् ||
५४ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
कश्चित्क्रीडितुकामो वै भोक्तुकामस्तथापरः |
५५ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
अभिकामस्तथैवान्य इत्येष त्रिविधो ग्रहः ||
५५ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
यावत्सप्ततिवर्षाणि भवन्त्येते ग्रहा नृणाम् |
५६ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
अतः परं देहिनां तु ग्रहतुल्यो भवेज्ज्वरः ||
५६ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
अप्रकीर्णेन्द्रिय़ं दान्तं शुचिं नित्यमतन्द्रितम् |
५७ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
आस्तिकं श्रद्दधानं च वर्जय़न्ति सदा ग्रहाः ||
५७ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
इत्येष ते ग्रहोद्देशो मानुषाणां प्रकीर्तितः |
५८ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
न स्पृशन्ति ग्रहा भक्तान्नरान्देवं महेश्वरम् ||
५८ ख