वैशम्पाय़न उवाच:
तस्मिन्वाक्यान्तरे वाक्यं पुनरेवार्जुनोऽव्रवीत् |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विषण्णमनसं ज्येष्ठमिदं भ्रातरमीश्वरम् ||
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
क्षत्रधर्मेण धर्मज्ञ प्राप्य राज्यमनुत्तमम् |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
जित्वा चारीन्नरश्रेष्ठ तप्यते किं भवान्भृशम् ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
क्षत्रिय़ाणां महाराज सङ्ग्रामे निधनं स्मृतम् |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विशिष्टं वहुभिर्यज्ञैः क्षत्रधर्ममनुस्मर ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
व्राह्मणानां तपस्त्यागः प्रेत्यधर्मविधिः स्मृतः |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
क्षत्रिय़ाणां च विहितं सङ्ग्रामे निधनं विभो ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
क्षत्रधर्मो महारौद्रः शस्त्रनित्य इति स्मृतः |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वधश्च भरतश्रेष्ठ काले शस्त्रेण संय़ुगे ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
व्राह्मणस्यापि चेद्राजन्क्षत्रधर्मेण तिष्ठतः |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रशस्तं जीवितं लोके क्षत्रं हि व्रह्मसंस्थितम् ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
न त्यागो न पुनर्याच्ञा न तपो मनुजेश्वर |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
क्षत्रिय़स्य विधीय़न्ते न परस्वोपजीवनम् ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स भवान्सर्वधर्मज्ञः सर्वात्मा भरतर्षभ |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
राजा मनीषी निपुणो लोके दृष्टपरावरः ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
त्यक्त्वा सन्तापजं शोकं दंशितो भव कर्मणि |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
क्षत्रिय़स्य विशेषेण हृदय़ं वज्रसंहतम् ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
जित्वारीन्क्षत्रधर्मेण प्राप्य राज्यमकण्टकम् |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
विजितात्मा मनुष्येन्द्र यज्ञदानपरो भव ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
इन्द्रो वै व्रह्मणः पुत्रः कर्मणा क्षत्रिय़ोऽभवत् |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
ज्ञातीनां पापवृत्तीनां जघान नवतीर्नव ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तच्चास्य कर्म पूज्यं हि प्रशस्यं च विशां पते |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तेन चेन्द्रत्वमापेदे देवानामिति नः श्रुतम् ||
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स त्वं यज्ञैर्महाराज यजस्व वहुदक्षिणैः |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
यथैवेन्द्रो मनुष्येन्द्र चिराय़ विगतज्वरः ||
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
मा त्वमेवङ्गते किञ्चित्क्षत्रिय़र्षभ शोचिथाः |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
गतास्ते क्षत्रधर्मेण शस्त्रपूताः परां गतिम् ||
१४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
भवितव्यं तथा तच्च यद्वृत्तं भरतर्षभ |
१५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
दिष्टं हि राजशार्दूल न शक्यमतिवर्तितुम् ||
१५ ख