chevron_left शान्ति पर्व अध्याय २२०
भीष्म उवाच:
उच्छ्राय़ा विनिपातान्ता भावोऽभावस्थ एव च ||
१०० ग
भीष्म उवाच:
सा ते न व्यथते वुद्धिरचला तत्त्वदर्शिनी |
१०१ क
भीष्म उवाच:
अहमासं पुरा चेति मनसापि न वुध्यसे ||
१०१ ख
भीष्म उवाच:
कालेनाक्रम्य लोकेऽस्मिन्पच्यमाने वलीय़सा |
१०२ क
भीष्म उवाच:
अज्येष्ठमकनिष्ठं च क्षिप्यमाणो न वुध्यसे ||
१०२ ख
भीष्म उवाच:
ईर्ष्याभिमानलोभेषु कामक्रोधभय़ेषु च |
१०३ क
भीष्म उवाच:
स्पृहामोहाभिमानेषु लोकः सक्तो विमुह्यति ||
१०३ ख
भीष्म उवाच:
भवांस्तु भावतत्त्वज्ञो विद्वाञ्ज्ञानतपोन्वितः |
१०४ क
भीष्म उवाच:
कालं पश्यति सुव्यक्तं पाणावामलकं यथा ||
१०४ ख
भीष्म उवाच:
कालचारित्रतत्त्वज्ञः सर्वशास्त्रविशारदः |
१०५ क
भीष्म उवाच:
वैरोचने कृतात्मासि स्पृहणीय़ो विजानताम् ||
१०५ ख
भीष्म उवाच:
सर्वलोको ह्ययं मन्ये वुद्ध्या परिगतस्त्वय़ा |
१०६ क
भीष्म उवाच:
विहरन्सर्वतोमुक्तो न क्वचित्परिषज्जसे ||
१०६ ख
भीष्म उवाच:
रजश्च हि तमश्च त्वा स्पृशतो न जितेन्द्रिय़म् |
१०७ क
भीष्म उवाच:
निष्प्रीतिं नष्टसन्तापं त्वमात्मानमुपाससे ||
१०७ ख
भीष्म उवाच:
सुहृदं सर्वभूतानां निर्वैरं शान्तमानसम् |
१०८ क
भीष्म उवाच:
दृष्ट्वा त्वां मम सञ्जाता त्वय़्यनुक्रोशिनी मतिः ||
१०८ ख
भीष्म उवाच:
नाहमेतादृशं वुद्धं हन्तुमिच्छामि वन्धने |
१०९ क
भीष्म उवाच:
आनृशंस्यं परो धर्मो अनुक्रोशस्तथा त्वय़ि ||
१०९ ख
भीष्म उवाच:
मोक्ष्यन्ते वारुणाः पाशास्तवेमे कालपर्ययात् |
११० क
भीष्म उवाच:
प्रजानामपचारेण स्वस्ति तेऽस्तु महासुर ||
११० ख
भीष्म उवाच:
यदा श्वश्रूं स्नुषा वृद्धां परिचारेण योक्ष्यते |
१११ क
भीष्म उवाच:
पुत्रश्च पितरं मोहात्प्रेषय़िष्यति कर्मसु ||
१११ ख
भीष्म उवाच:
व्राह्मणैः कारय़िष्यन्ति वृषलाः पादधावनम् |
११२ क
भीष्म उवाच:
शूद्राश्च व्राह्मणीं भार्यामुपय़ास्यन्ति निर्भय़ाः ||
११२ ख
भीष्म उवाच:
विय़ोनिषु च वीजानि मोक्ष्यन्ते पुरुषा यदा |
११३ क
भीष्म उवाच:
सङ्करं कांस्यभाण्डैश्च वलिं चापि कुपात्रकैः ||
११३ ख
भीष्म उवाच:
चातुर्वर्ण्यं यदा कृत्स्नमुन्मर्यादं भविष्यति |
११४ क
भीष्म उवाच:
एकैकस्ते तदा पाशः क्रमशः प्रतिमोक्ष्यते ||
११४ ख
भीष्म उवाच:
अस्मत्तस्ते भय़ं नास्ति समय़ं प्रतिपालय़ |
११५ क
भीष्म उवाच:
सुखी भव निरावाधः स्वस्थचेता निरामय़ः ||
११५ ख
भीष्म उवाच:
तमेवमुक्त्वा भगवाञ्शतक्रतुः; प्रतिप्रय़ातो गजराजवाहनः |
११६ क
भीष्म उवाच:
विजित्य सर्वानसुरान्सुराधिपो; ननन्द हर्षेण वभूव चैकराट् ||
११६ ख
भीष्म उवाच:
महर्षय़स्तुष्टुवुरञ्जसा च तं; वृषाकपिं सर्वचराचरेश्वरम् |
११७ क
भीष्म उवाच:
हिमापहो हव्यमुदावहंस्त्वरं; स्तथामृतं चार्पितमीश्वराय़ ह ||
११७ ख
भीष्म उवाच:
द्विजोत्तमैः सर्वगतैरभिष्टुतो; विदीप्ततेजा गतमन्युरीश्वरः |
११८ क
भीष्म उवाच:
प्रशान्तचेता मुदितः स्वमालय़ं; त्रिविष्टपं प्राप्य मुमोद वासवः ||
११८ ख