मार्कण्डेय़ उवाच:
ग्रहाः सोपग्रहाश्चैव ऋषय़ो मातरस्तथा |
१ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
हुताशनमुखाश्चापि दीप्ताः पारिषदां गणाः ||
१ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
एते चान्ये च वहवो घोरास्त्रिदिववासिनः |
२ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
परिवार्य महासेनं स्थिता मातृगणैः सह ||
२ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
सन्दिग्धं विजय़ं दृष्ट्वा विजय़ेप्सुः सुरेश्वरः |
३ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
आरुह्यैरावतस्कन्धं प्रय़यौ दैवतैः सह |
३ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
विजिघांसुर्महासेनमिन्द्रस्तूर्णतरं यय़ौ ||
३ ग
मार्कण्डेय़ उवाच:
उग्रं तच्च महावेगं देवानीकं महाप्रभम् |
४ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
विचित्रध्वजसंनाहं नानावाहनकार्मुकम् |
४ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
प्रवराम्वरसंवीतं श्रिय़ा जुष्टमलङ्कृतम् ||
४ ग
मार्कण्डेय़ उवाच:
विजिघांसुं तदाय़ान्तं कुमारः शक्रमभ्ययात् |
५ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
विनदन्पथि शक्रस्तु द्रुतं याति महावलः |
५ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
संहर्षय़न्देवसेनां जिघांसुः पावकात्मजम् ||
५ ग
मार्कण्डेय़ उवाच:
सम्पूज्यमानस्त्रिदशैस्तथैव परमर्षिभिः |
६ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
समीपमुपसम्प्राप्तः कार्त्तिकेय़स्य वासवः ||
६ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
सिंहनादं ततश्चक्रे देवेशः सहितः सुरैः |
७ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
गुहोऽपि शव्दं तं श्रुत्वा व्यनदत्सागरो यथा ||
७ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
तस्य शव्देन महता समुद्धूतोदधिप्रभम् |
८ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
वभ्राम तत्र तत्रैव देवसैन्यमचेतनम् ||
८ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
जिघांसूनुपसम्प्राप्तान्देवान्दृष्ट्वा स पावकिः |
९ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
विससर्ज मुखात्क्रुद्धः प्रवृद्धाः पावकार्चिषः |
९ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
ता देवसैन्यान्यदहन्वेष्टमानानि भूतले ||
९ ग
मार्कण्डेय़ उवाच:
ते प्रदीप्तशिरोदेहाः प्रदीप्ताय़ुधवाहनाः |
१० क
मार्कण्डेय़ उवाच:
प्रच्युताः सहसा भान्ति चित्रास्तारागणा इव ||
१० ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
दह्यमानाः प्रपन्नास्ते शरणं पावकात्मजम् |
११ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
देवा वज्रधरं त्यक्त्वा ततः शान्तिमुपागताः ||
११ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
त्यक्तो देवैस्ततः स्कन्दे वज्रं शक्रोऽभ्यवासृजत् |
१२ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
तद्विसृष्टं जघानाशु पार्श्वं स्कन्दस्य दक्षिणम् |
१२ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
विभेद च महाराज पार्श्वं तस्य महात्मनः ||
१२ ग
मार्कण्डेय़ उवाच:
वज्रप्रहारात्स्कन्दस्य सञ्जातः पुरुषोऽपरः |
१३ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
युवा काञ्चनसंनाहः शक्तिधृग्दिव्यकुण्डलः |
१३ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
यद्वज्रविशनाज्जातो विशाखस्तेन सोऽभवत् ||
१३ ग
मार्कण्डेय़ उवाच:
तं जातमपरं दृष्ट्वा कालानलसमद्युतिम् |
१४ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
भय़ादिन्द्रस्ततः स्कन्दं प्राञ्जलिः शरणं गतः ||
१४ ख
मार्कण्डेय़ उवाच:
तस्याभय़ं ददौ स्कन्दः सहसैन्यस्य सत्तम |
१५ क
मार्कण्डेय़ उवाच:
ततः प्रहृष्टास्त्रिदशा वादित्राण्यभ्यवादय़न् ||
१५ ख