वैशम्पाय़न उवाच:
अथ दुर्योधनो राजा तत्र तत्र वने वसन् |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
जगाम घोषानभितस्तत्र चक्रे निवेशनम् ||
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
रमणीय़े समाज्ञाते सोदके समहीरुहे |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
देशे सर्वगुणोपेते चक्रुरावसथं नराः ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तथैव तत्समीपस्थान्पृथगावसथान्वहून् |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कर्णस्य शकुनेश्चैव भ्रातॄणां चैव सर्वशः ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ददर्श स तदा गावः शतशोऽथ सहस्रशः |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अङ्कैर्लक्षैश्च ताः सर्वा लक्षय़ामास पार्थिवः ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अङ्कय़ामास वत्सांश्च जज्ञे चोपसृतास्त्वपि |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वालवत्साश्च या गावः कालय़ामास ता अपि ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अथ स स्मारणं कृत्वा लक्षय़ित्वा त्रिहाय़नान् |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वृतो गोपालकैः प्रीतो व्यहरत्कुरुनन्दनः ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स च पौरजनः सर्वः सैनिकाश्च सहस्रशः |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
यथोपजोषं चिक्रीडुर्वने तस्मिन्यथामराः ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततो गोपाः प्रगातारः कुशला नृत्तवादिते |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
धार्तराष्ट्रमुपातिष्ठन्कन्याश्चैव स्वलङ्कृताः ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स स्त्रीगणवृतो राजा प्रहृष्टः प्रददौ वसु |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तेभ्यो यथार्हमन्नानि पानानि विविधानि च ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततस्ते सहिताः सर्वे तरक्षून्महिषान्मृगान् |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
गवय़र्क्षवराहांश्च समन्तात्पर्यकालय़न् ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स ताञ्शरैर्विनिर्भिन्दन्गजान्वध्नन्महावने |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
रमणीय़ेषु देशेषु ग्राहय़ामास वै मृगान् ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
गोरसानुपय़ुञ्जान उपभोगांश्च भारत |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पश्यन्सुरमणीय़ानि पुष्पितानि वनानि च ||
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
मत्तभ्रमरजुष्टानि वर्हिणाभिरुतानि च |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अगच्छदानुपूर्व्येण पुण्यं द्वैतवनं सरः |
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ऋद्ध्या परमय़ा युक्तो महेन्द्र इव वज्रभृत् ||
१३ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
यदृच्छय़ा च तदहो धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
ईजे राजर्षिय़ज्ञेन सद्यस्केन विशां पते |
१४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
दिव्येन विधिना राजा वन्येन कुरुसत्तमः ||
१४ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
कृत्वा निवेशमभितः सरसस्तस्य कौरवः |
१५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
द्रौपद्या सहितो धीमान्धर्मपत्न्या नराधिपः ||
१५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततो दुर्योधनः प्रेष्यानादिदेश सहानुजः |
१६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
आक्रीडावसथाः क्षिप्रं क्रिय़न्तामिति भारत ||
१६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ते तथेत्येव कौरव्यमुक्त्वा वचनकारिणः |
१७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
चिकीर्षन्तस्तदाक्रीडाञ्जग्मुर्द्वैतवनं सरः ||
१७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सेनाग्रं धार्तराष्ट्रस्य प्राप्तं द्वैतवनं सरः |
१८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रविशन्तं वनद्वारि गन्धर्वाः समवारय़न् ||
१८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तत्र गन्धर्वराजो वै पूर्वमेव विशां पते |
१९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कुवेरभवनाद्राजन्नाजगाम गणावृतः ||
१९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
गणैरप्सरसां चैव त्रिदशानां तथात्मजैः |
२० क
वैशम्पाय़न उवाच:
विहारशीलः क्रीडार्थं तेन तत्संवृतं सरः ||
२० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तेन तत्संवृतं दृष्ट्वा ते राजपरिचारकाः |
२१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रतिजग्मुस्ततो राजन्यत्र दुर्योधनो नृपः ||
२१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स तु तेषां वचः श्रुत्वा सैनिकान्युद्धदुर्मदान् |
२२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रेषय़ामास कौरव्य उत्सारय़त तानिति ||
२२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा राज्ञः सेनाग्रय़ाय़िनः |
२३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सरो द्वैतवनं गत्वा गन्धर्वानिदमव्रुवन् ||
२३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
राजा दुर्योधनो नाम धृतराष्ट्रसुतो वली |
२४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विजिहीर्षुरिहाय़ाति तदर्थमपसर्पत ||
२४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एवमुक्तास्तु गन्धर्वाः प्रहसन्तो विशां पते |
२५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रत्यव्रुवंस्तान्पुरुषानिदं सुपरुषं वचः ||
२५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
न चेतय़ति वो राजा मन्दवुद्धिः सुय़ोधनः |
२६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
योऽस्मानाज्ञापय़त्येवं वश्यानिव दिवौकसः ||
२६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यूय़ं मुमूर्षवश्चापि मन्दप्रज्ञा न संशय़ः |
२७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
ये तस्य वचनादेवमस्मान्व्रूत विचेतसः ||
२७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
गच्छत त्वरिताः सर्वे यत्र राजा स कौरवः |
२८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
द्वेष्यं माद्यैव गच्छध्वं धर्मराजनिवेशनम् ||
२८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एवमुक्तास्तु गन्धर्वै राज्ञः सेनाग्रय़ाय़िनः |
२९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सम्प्राद्रवन्यतो राजा धृतराष्ट्रसुतोऽभवत् ||
२९ ख