chevron_left वन पर्व अध्याय २८७
जनमेजय़ उवाच:
किं तद्गुह्यं न चाख्यातं कर्णाय़ेहोष्णरश्मिना |
१ क
जनमेजय़ उवाच:
कीदृशे कुण्डले ते च कवचं चैव कीदृशम् ||
१ ख
जनमेजय़ उवाच:
कुतश्च कवचं तस्य कुण्डले चैव सत्तम |
२ क
जनमेजय़ उवाच:
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं तन्मे व्रूहि तपोधन ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अय़ं राजन्व्रवीम्येतद्यत्तद्गुह्यं विभावसोः |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
यादृशे कुण्डले चैव कवचं चैव यादृशम् ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
कुन्तिभोजं पुरा राजन्व्राह्मणः समुपस्थितः |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तिग्मतेजा महाप्रांशुः श्मश्रुदण्डजटाधरः ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
दर्शनीय़ोऽनवद्याङ्गस्तेजसा प्रज्वलन्निव |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
मधुपिङ्गो मधुरवाक्तपःस्वाध्याय़भूषणः ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स राजानं कुन्तिभोजमव्रवीत्सुमहातपाः |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
भिक्षामिच्छाम्यहं भोक्तुं तव गेहे विमत्सर ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
न मे व्यलीकं कर्तव्यं त्वय़ा वा तव चानुगैः |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
एवं वत्स्यामि ते गेहे यदि ते रोचतेऽनघ ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यथाकामं च गच्छेय़मागच्छेय़ं तथैव च |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
शय़्यासने च मे राजन्नापराध्येत कश्चन ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तमव्रवीत्कुन्तिभोजः प्रीतिय़ुक्तमिदं वचः |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
एवमस्तु परं चेति पुनश्चैनमथाव्रवीत् ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
मम कन्या महाव्रह्मन्पृथा नाम यशस्विनी |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
शीलवृत्तान्विता साध्वी निय़ता न च मानिनी ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
उपस्थास्यति सा त्वां वै पूजय़ानवमन्य च |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तस्याश्च शीलवृत्तेन तुष्टिं समुपय़ास्यसि ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एवमुक्त्वा तु तं विप्रमभिपूज्य यथाविधि |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
उवाच कन्यामभ्येत्य पृथां पृथुललोचनाम् ||
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अय़ं वत्से महाभागो व्राह्मणो वस्तुमिच्छति |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
मम गेहे मय़ा चास्य तथेत्येवं प्रतिश्रुतम् ||
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
त्वय़ि वत्से पराश्वस्य व्राह्मणस्याभिराधनम् |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तन्मे वाक्यं न मिथ्या त्वं कर्तुमर्हसि कर्हिचित् ||
१४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अय़ं तपस्वी भगवान्स्वाध्याय़निय़तो द्विजः |
१५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
यद्यद्व्रूय़ान्महातेजास्तत्तद्देय़ममत्सरात् ||
१५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
व्राह्मणा हि परं तेजो व्राह्मणा हि परं तपः |
१६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
व्राह्मणानां नमस्कारैः सूर्यो दिवि विराजते ||
१६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अमानय़न्हि मानार्हान्वातापिश्च महासुरः |
१७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
निहतो व्रह्मदण्डेन तालजङ्घस्तथैव च ||
१७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सोऽय़ं वत्से महाभार आहितस्त्वय़ि साम्प्रतम् |
१८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
त्वं सदा निय़ता कुर्या व्राह्मणस्याभिराधनम् ||
१८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
जानामि प्रणिधानं ते वाल्यात्प्रभृति नन्दिनि |
१९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
व्राह्मणेष्विह सर्वेषु गुरुवन्धुषु चैव ह ||
१९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तथा प्रेष्येषु सर्वेषु मित्रसम्वन्धिमातृषु |
२० क
वैशम्पाय़न उवाच:
मय़ि चैव यथावत्त्वं सर्वमादृत्य वर्तसे ||
२० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
न ह्यतुष्टो जनोऽस्तीह पुरे चान्तःपुरे च ते |
२१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सम्यग्वृत्त्यानवद्याङ्गि तव भृत्यजनेष्वपि ||
२१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सन्देष्टव्यां तु मन्ये त्वां द्विजातिं कोपनं प्रति |
२२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पृथे वालेति कृत्वा वै सुता चासि ममेति च ||
२२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
वृष्णीनां त्वं कुले जाता शूरस्य दय़िता सुता |
२३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
दत्ता प्रीतिमता मह्यं पित्रा वाला पुरा स्वय़म् ||
२३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
वसुदेवस्य भगिनी सुतानां प्रवरा मम |
२४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अग्र्यमग्रे प्रतिज्ञाय़ तेनासि दुहिता मम ||
२४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तादृशे हि कुले जाता कुले चैव विवर्धिता |
२५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सुखात्सुखमनुप्राप्ता ह्रदाद्ध्रदमिवागता ||
२५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
दौष्कुलेय़ा विशेषेण कथञ्चित्प्रग्रहं गताः |
२६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वालभावाद्विकुर्वन्ति प्राय़शः प्रमदाः शुभे ||
२६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
पृथे राजकुले जन्म रूपं चाद्भुतदर्शनम् |
२७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तेन तेनासि सम्पन्ना समुपेता च भामिनी ||
२७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सा त्वं दर्पं परित्यज्य दम्भं मानं च भामिनि |
२८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
आराध्य वरदं विप्रं श्रेय़सा योक्ष्यसे पृथे ||
२८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एवं प्राप्स्यसि कल्याणि कल्याणमनघे ध्रुवम् |
२९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कोपिते तु द्विजश्रेष्ठे कृत्स्नं दह्येत मे कुलम् ||
२९ ख