कर्ण उवाच:
भगवन्तमहं भक्तो यथा मां वेत्थ गोपते |
१ क
कर्ण उवाच:
तथा परमतिग्मांशो नान्यं देवं कथञ्चन ||
१ ख
कर्ण उवाच:
न मे दारा न मे पुत्रा न चात्मा सुहृदो न च |
२ क
कर्ण उवाच:
तथेष्टा वै सदा भक्त्या यथा त्वं गोपते मम ||
२ ख
कर्ण उवाच:
इष्टानां च महात्मानो भक्तानां च न संशय़ः |
३ क
कर्ण उवाच:
कुर्वन्ति भक्तिमिष्टां च जानीषे त्वं च भास्कर ||
३ ख
कर्ण उवाच:
इष्टो भक्तश्च मे कर्णो न चान्यद्दैवतं दिवि |
४ क
कर्ण उवाच:
जानीत इति वै कृत्वा भगवानाह मद्धितम् ||
४ ख
कर्ण उवाच:
भूय़श्च शिरसा याचे प्रसाद्य च पुनः पुनः |
५ क
कर्ण उवाच:
इति व्रवीमि तिग्मांशो त्वं तु मे क्षन्तुमर्हसि ||
५ ख
कर्ण उवाच:
विभेमि न तथा मृत्योर्यथा विभ्येऽनृतादहम् |
६ क
कर्ण उवाच:
विशेषेण द्विजातीनां सर्वेषां सर्वदा सताम् |
६ ख
कर्ण उवाच:
प्रदाने जीवितस्यापि न मेऽत्रास्ति विचारणा ||
६ ग
कर्ण उवाच:
यच्च मामात्थ देव त्वं पाण्डवं फल्गुनं प्रति |
७ क
कर्ण उवाच:
व्येतु सन्तापजं दुःखं तव भास्कर मानसम् |
७ ख
कर्ण उवाच:
अर्जुनं प्रति मां चैव विजेष्यामि रणेऽर्जुनम् ||
७ ग
कर्ण उवाच:
तवापि विदितं देव ममाप्यस्त्रवलं महत् |
८ क
कर्ण उवाच:
जामदग्न्यादुपात्तं यत्तथा द्रोणान्महात्मनः ||
८ ख
कर्ण उवाच:
इदं त्वमनुजानीहि सुरश्रेष्ठ व्रतं मम |
९ क
कर्ण उवाच:
भिक्षते वज्रिणे दद्यामपि जीवितमात्मनः ||
९ ख
सूर्य उवाच:
यदि तात ददास्येते वज्रिणे कुण्डले शुभे |
१० क
सूर्य उवाच:
त्वमप्येनमथो व्रूय़ा विजय़ार्थं महावल ||
१० ख
सूर्य उवाच:
निय़मेन प्रदद्यास्त्वं कुण्डले वै शतक्रतोः |
११ क
सूर्य उवाच:
अवध्यो ह्यसि भूतानां कुण्डलाभ्यां समन्वितः ||
११ ख
सूर्य उवाच:
अर्जुनेन विनाशं हि तव दानवसूदनः |
१२ क
सूर्य उवाच:
प्रार्थय़ानो रणे वत्स कुण्डले ते जिहीर्षति ||
१२ ख
सूर्य उवाच:
स त्वमप्येनमाराध्य सूनृताभिः पुनः पुनः |
१३ क
सूर्य उवाच:
अभ्यर्थय़ेथा देवेशममोघार्थं पुरन्दरम् ||
१३ ख
सूर्य उवाच:
अमोघां देहि मे शक्तिममित्रविनिवर्हिणीम् |
१४ क
सूर्य उवाच:
दास्यामि ते सहस्राक्ष कुण्डले वर्म चोत्तमम् ||
१४ ख
सूर्य उवाच:
इत्येवं निय़मेन त्वं दद्याः शक्राय़ कुण्डले |
१५ क
सूर्य उवाच:
तय़ा त्वं कर्ण सङ्ग्रामे हनिष्यसि रणे रिपून् ||
१५ ख
सूर्य उवाच:
नाहत्वा हि महावाहो शत्रूनेति करं पुनः |
१६ क
सूर्य उवाच:
सा शक्तिर्देवराजस्य शतशोऽथ सहस्रशः ||
१६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एवमुक्त्वा सहस्रांशुः सहसान्तरधीय़त |
१७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः सूर्याय़ जप्यान्ते कर्णः स्वप्नं न्यवेदय़त् ||
१७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यथादृष्टं यथातत्त्वं यथोक्तमुभय़ोर्निशि |
१८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तत्सर्वमानुपूर्व्येण शशंसास्मै वृषस्तदा ||
१८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तच्छ्रुत्वा भगवान्देवो भानुः स्वर्भानुसूदनः |
१९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
उवाच तं तथेत्येव कर्णं सूर्यः स्मय़न्निव ||
१९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततस्तत्त्वमिति ज्ञात्वा राधेय़ः परवीरहा |
२० क
वैशम्पाय़न उवाच:
शक्तिमेवाभिकाङ्क्षन्वै वासवं प्रत्यपालय़त् ||
२० ख