chevron_left शान्ति पर्व अध्याय २४३
व्यास उवाच:
गन्धान्रसान्नानुरुन्ध्यात्सुखं वा; नालङ्कारांश्चाप्नुय़ात्तस्य तस्य |
१ क
व्यास उवाच:
मानं च कीर्तिं च यशश्च नेच्छे; त्स वै प्रचारः पश्यतो व्राह्मणस्य ||
१ ख
व्यास उवाच:
सर्वान्वेदानधीय़ीत शुश्रूषुर्व्रह्मचर्यवान् |
२ क
व्यास उवाच:
ऋचो यजूंषि सामानि न तेन न स व्राह्मणः ||
२ ख
व्यास उवाच:
ज्ञातिवत्सर्वभूतानां सर्ववित्सर्ववेदवित् |
३ क
व्यास उवाच:
नाकामो म्रिय़ते जातु न तेन न च व्राह्मणः ||
३ ख
व्यास उवाच:
इष्टीश्च विविधाः प्राप्य क्रतूंश्चैवाप्तदक्षिणान् |
४ क
व्यास उवाच:
नैव प्राप्नोति व्राह्मण्यमभिध्यानात्कथञ्चन ||
४ ख
व्यास उवाच:
यदा चाय़ं न विभेति यदा चास्मान्न विभ्यति |
५ क
व्यास उवाच:
यदा नेच्छति न द्वेष्टि व्रह्म सम्पद्यते तदा ||
५ ख
व्यास उवाच:
यदा न कुरुते भावं सर्वभूतेषु पापकम् |
६ क
व्यास उवाच:
कर्मणा मनसा वाचा व्रह्म सम्पद्यते तदा ||
६ ख
व्यास उवाच:
कामवन्धनमेवैकं नान्यदस्तीह वन्धनम् |
७ क
व्यास उवाच:
कामवन्धनमुक्तो हि व्रह्मभूय़ाय़ कल्पते ||
७ ख
व्यास उवाच:
कामतो मुच्यमानस्तु धूम्राभ्रादिव चन्द्रमाः |
८ क
व्यास उवाच:
विरजाः कालमाकाङ्क्षन्धीरो धैर्येण वर्तते ||
८ ख
व्यास उवाच:
आपूर्यमाणमचलप्रतिष्ठं; समुद्रमापः प्रविशन्ति यद्वत् |
९ क
व्यास उवाच:
स कामकान्तो न तु कामकामः; स वै लोकात्स्वर्गमुपैति देही ||
९ ख
व्यास उवाच:
वेदस्योपनिषत्सत्यं सत्यस्योपनिषद्दमः |
१० क
व्यास उवाच:
दमस्योपनिषद्दानं दानस्योपनिषत्तपः ||
१० ख
व्यास उवाच:
तपसोपनिषत्त्यागस्त्यागस्योपनिषत्सुखम् |
११ क
व्यास उवाच:
सुखस्योपनिषत्स्वर्गः स्वर्गस्योपनिषच्छमः ||
११ ख
व्यास उवाच:
क्लेदनं शोकमनसोः सन्तापं तृष्णय़ा सह |
१२ क
व्यास उवाच:
सत्त्वमिच्छसि सन्तोषाच्छान्तिलक्षणमुत्तमम् ||
१२ ख
व्यास उवाच:
विशोको निर्ममः शान्तः प्रसन्नात्मात्मवित्तमः |
१३ क
व्यास उवाच:
षड्भिर्लक्षणवानेतैः समग्रः पुनरेष्यति ||
१३ ख
व्यास उवाच:
षड्भिः सत्त्वगुणोपेतैः प्राज्ञैरधिकमन्त्रिभिः |
१४ क
व्यास उवाच:
ये विदुः प्रेत्य चात्मानमिहस्थांस्तांस्तथा विदुः ||
१४ ख
व्यास उवाच:
अकृत्रिममसंहार्यं प्राकृतं निरुपस्कृतम् |
१५ क
व्यास उवाच:
अध्यात्मं सुकृतप्रज्ञः सुखमव्ययमश्नुते ||
१५ ख
व्यास उवाच:
निष्प्रचारं मनः कृत्वा प्रतिष्ठाप्य च सर्वतः |
१६ क
व्यास उवाच:
यामय़ं लभते तुष्टिं सा न शक्यमतोऽन्यथा ||
१६ ख
व्यास उवाच:
येन तृप्यत्यभुञ्जानो येन तुष्यत्यवित्तवान् |
१७ क
व्यास उवाच:
येनास्नेहो वलं धत्ते यस्तं वेद स वेदवित् ||
१७ ख
व्यास उवाच:
सङ्गोप्य ह्यात्मनो द्वाराण्यपिधाय़ विचिन्तय़न् |
१८ क
व्यास उवाच:
यो ह्यास्ते व्राह्मणः शिष्टः स आत्मरतिरुच्यते ||
१८ ख
व्यास उवाच:
समाहितं परे तत्त्वे क्षीणकाममवस्थितम् |
१९ क
व्यास उवाच:
सर्वतः सुखमन्वेति वपुश्चान्द्रमसं यथा ||
१९ ख
व्यास उवाच:
सविशेषाणि भूतानि गुणांश्चाभजतो मुनेः |
२० क
व्यास उवाच:
सुखेनापोह्यते दुःखं भास्करेण तमो यथा ||
२० ख
व्यास उवाच:
तमतिक्रान्तकर्माणमतिक्रान्तगुणक्षय़म् |
२१ क
व्यास उवाच:
व्राह्मणं विषय़ाश्लिष्टं जरामृत्यू न विन्दतः ||
२१ ख
व्यास उवाच:
स यदा सर्वतो मुक्तः समः पर्यवतिष्ठते |
२२ क
व्यास उवाच:
इन्द्रिय़ाणीन्द्रिय़ार्थांश्च शरीरस्थोऽतिवर्तते ||
२२ ख
व्यास उवाच:
कारणं परमं प्राप्य अतिक्रान्तस्य कार्यताम् |
२३ क
व्यास उवाच:
पुनरावर्तनं नास्ति सम्प्राप्तस्य परात्परम् ||
२३ ख