chevron_left वन पर्व अध्याय २४३
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रविशन्तं महाराज सूतास्तुष्टुवुरच्युतम् |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
जनाश्चापि महेष्वासं तुष्टुवू राजसत्तमम् ||
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
लाजैश्चन्दनचूर्णैश्चाप्यवकीर्य जनास्तदा |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
ऊचुर्दिष्ट्या नृपाविघ्नात्समाप्तोऽय़ं क्रतुस्तव ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अपरे त्वव्रुवंस्तत्र वातिकास्तं महीपतिम् |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
युधिष्ठिरस्य यज्ञेन न समो ह्येष तु क्रतुः |
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
नैव तस्य क्रतोरेष कलामर्हति षोडशीम् ||
३ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
एवं तत्राव्रुवन्केचिद्वातिकास्तं नरेश्वरम् |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सुहृदस्त्वव्रुवंस्तत्र अति सर्वानय़ं क्रतुः ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यय़ातिर्नहुषश्चापि मान्धाता भरतस्तथा |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
क्रतुमेनं समाहृत्य पूताः सर्वे दिवं गताः ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एता वाचः शुभाः शृण्वन्सुहृदां भरतर्षभ |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रविवेश पुरं हृष्टः स्ववेश्म च नराधिपः ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अभिवाद्य ततः पादौ मातापित्रोर्विशां पते |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
भीष्मद्रोणकृपाणां च विदुरस्य च धीमतः ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अभिवादितः कनीय़ोभिर्भ्रातृभिर्भ्रातृवत्सलः |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
निषसादासने मुख्ये भ्रातृभिः परिवारितः ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तमुत्थाय़ महाराज सूतपुत्रोऽव्रवीद्वचः |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
दिष्ट्या ते भरतश्रेष्ठ समाप्तोऽय़ं महाक्रतुः ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
हतेषु युधि पार्थेषु राजसूय़े तथा त्वय़ा |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
आहृतेऽहं नरश्रेष्ठ त्वां सभाजय़िता पुनः ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तमव्रवीन्महाराजो धार्तराष्ट्रो महाय़शाः |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सत्यमेतत्त्वय़ा वीर पाण्डवेषु दुरात्मसु ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
निहतेषु नरश्रेष्ठ प्राप्ते चापि महाक्रतौ |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
राजसूय़े पुनर्वीर त्वं मां संवर्धय़िष्यसि ||
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एवमुक्त्वा महाप्राज्ञः कर्णमाश्लिष्य भारत |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
राजसूय़ं क्रतुश्रेष्ठं चिन्तय़ामास कौरवः ||
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सोऽव्रवीत्सुहृदश्चापि पार्श्वस्थान्नृपसत्तमः |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कदा तु तं क्रतुवरं राजसूय़ं महाधनम् |
१४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
निहत्य पाण्डवान्सर्वानाहरिष्यामि कौरवाः ||
१४ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
तमव्रवीत्तदा कर्णः शृणु मे राजकुञ्जर |
१५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पादौ न धावय़े तावद्यावन्न निहतोऽर्जुनः ||
१५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अथोत्क्रुष्टं महेष्वासैर्धार्तराष्ट्रैर्महारथैः |
१६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रतिज्ञाते फल्गुनस्य वधे कर्णेन संय़ुगे |
१६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
विजितांश्चाप्यमन्यन्त पाण्डवान्धृतराष्ट्रजाः ||
१६ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
दुर्योधनोऽपि राजेन्द्र विसृज्य नरपुङ्गवान् |
१७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रविवेश गृहं श्रीमान्यथा चैत्ररथं प्रभुः |
१७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तेऽपि सर्वे महेष्वासा जग्मुर्वेश्मानि भारत ||
१७ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
पाण्डवाश्च महेष्वासा दूतवाक्यप्रचोदिताः |
१८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
चिन्तय़न्तस्तमेवार्थं नालभन्त सुखं क्वचित् ||
१८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
भूय़श्च चारै राजेन्द्र प्रवृत्तिरुपपादिता |
१९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रतिज्ञा सूतपुत्रस्य विजय़स्य वधं प्रति ||
१९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एतच्छ्रुत्वा धर्मसुतः समुद्विग्नो नराधिप |
२० क
वैशम्पाय़न उवाच:
अभेद्यकवचं मत्वा कर्णमद्भुतविक्रमम् |
२० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अनुस्मरंश्च सङ्क्लेशान्न शान्तिमुपय़ाति सः ||
२० ग
वैशम्पाय़न उवाच:
तस्य चिन्तापरीतस्य वुद्धिर्जज्ञे महात्मनः |
२१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वहुव्यालमृगाकीर्णं त्यक्तुं द्वैतवनं वनम् ||
२१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
धार्तराष्ट्रोऽपि नृपतिः प्रशशास वसुन्धराम् |
२२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
भ्रातृभिः सहितो वीरैर्भीष्मद्रोणकृपैस्तथा ||
२२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सङ्गम्य सूतपुत्रेण कर्णेनाहवशोभिना |
२३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
दुर्योधनः प्रिय़े नित्यं वर्तमानो महीपतिः |
२३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
पूजय़ामास विप्रेन्द्रान्क्रतुभिर्भूरिदक्षिणैः ||
२३ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
भ्रातॄणां च प्रिय़ं राजन्स चकार परन्तपः |
२४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
निश्चित्य मनसा वीरो दत्तभुक्तफलं धनम् ||
२४ ख