युधिष्ठिर उवाच:
य इमे पृथिवीपालाः शेरते पृथिवीतले |
१ क
युधिष्ठिर उवाच:
पृतनामध्य एते हि गतसत्त्वा महावलाः ||
१ ख
युधिष्ठिर उवाच:
एकैकशो भीमवला नागाय़ुतवलास्तथा |
२ क
युधिष्ठिर उवाच:
एते हि निहताः सङ्ख्ये तुल्यतेजोवलैर्नरैः ||
२ ख
युधिष्ठिर उवाच:
नैषां पश्यामि हन्तारं प्राणिनां संय़ुगे पुरा |
३ क
युधिष्ठिर उवाच:
विक्रमेणोपसम्पन्नास्तेजोवलसमन्विताः ||
३ ख
युधिष्ठिर उवाच:
अथ चेमे महाप्राज्ञ शेरते हि गतासवः |
४ क
युधिष्ठिर उवाच:
मृता इति च शव्दोऽय़ं वर्तत्येषु गतासुषु ||
४ ख
युधिष्ठिर उवाच:
इमे मृता नृपतय़ः प्राय़शो भीमविक्रमाः |
५ क
युधिष्ठिर उवाच:
तत्र मे संशय़ो जातः कुतः सञ्ज्ञा मृता इति ||
५ ख
युधिष्ठिर उवाच:
कस्य मृत्युः कुतो मृत्युः केन मृत्युरिह प्रजाः |
६ क
युधिष्ठिर उवाच:
हरत्यमरसङ्काश तन्मे व्रूहि पितामह ||
६ ख
भीष्म उवाच:
पुरा कृतय़ुगे तात राजासीदविकम्पकः |
७ क
भीष्म उवाच:
स शत्रुवशमापन्नः सङ्ग्रामे क्षीणवाहनः ||
७ ख
भीष्म उवाच:
तत्र पुत्रो हरिर्नाम नाराय़णसमो वले |
८ क
भीष्म उवाच:
स शत्रुभिर्हतः सङ्ख्ये सवलः सपदानुगः ||
८ ख
भीष्म उवाच:
स राजा शत्रुवशगः पुत्रशोकसमन्वितः |
९ क
भीष्म उवाच:
यदृच्छय़ाशान्तिपरो ददर्श भुवि नारदम् ||
९ ख
भीष्म उवाच:
स तस्मै सर्वमाचष्ट यथा वृत्तं जनेश्वरः |
१० क
भीष्म उवाच:
शत्रुभिर्ग्रहणं सङ्ख्ये पुत्रस्य मरणं तथा ||
१० ख
भीष्म उवाच:
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा नारदोऽथ तपोधनः |
११ क
भीष्म उवाच:
आख्यानमिदमाचष्ट पुत्रशोकापहं तदा ||
११ ख
भीष्म उवाच:
राजञ्शृणु समाख्यानमद्येदं वहुविस्तरम् |
१२ क
भीष्म उवाच:
यथा वृत्तं श्रुतं चैव मय़ापि वसुधाधिप ||
१२ ख
भीष्म उवाच:
प्रजाः सृष्ट्वा महातेजाः प्रजासर्गे पितामहः |
१३ क
भीष्म उवाच:
अतीव वृद्धा वहुला नामृष्यत पुनः प्रजाः ||
१३ ख
भीष्म उवाच:
न ह्यन्तरमभूत्किञ्चित्क्वचिज्जन्तुभिरच्युत |
१४ क
भीष्म उवाच:
निरुच्छ्वासमिवोन्नद्धं त्रैलोक्यमभवन्नृप ||
१४ ख
भीष्म उवाच:
तस्य चिन्ता समुत्पन्ना संहारं प्रति भूपते |
१५ क
भीष्म उवाच:
चिन्तय़न्नाध्यगच्छच्च संहारे हेतुकारणम् ||
१५ ख
भीष्म उवाच:
तस्य रोषान्महाराज खेभ्योऽग्निरुदतिष्ठत |
१६ क
भीष्म उवाच:
तेन सर्वा दिशो राजन्ददाह स पितामहः ||
१६ ख
भीष्म उवाच:
ततो दिवं भुवं खं च जगच्च सचराचरम् |
१७ क
भीष्म उवाच:
ददाह पावको राजन्भगवत्कोपसम्भवः ||
१७ ख
भीष्म उवाच:
तत्रादह्यन्त भूतानि जङ्गमानि ध्रुवाणि च |
१८ क
भीष्म उवाच:
महता कोपवेगेन कुपिते प्रपितामहे ||
१८ ख
भीष्म उवाच:
ततो हरिजटः स्थाणुर्वेदाध्वरपतिः शिवः |
१९ क
भीष्म उवाच:
जगाद शरणं देवो व्रह्माणं परवीरहा ||
१९ ख
भीष्म उवाच:
तस्मिन्नभिगते स्थाणौ प्रजानां हितकाम्यया |
२० क
भीष्म उवाच:
अव्रवीद्वरदो देवो ज्वलन्निव तदा शिवम् ||
२० ख
भीष्म उवाच:
करवाण्यद्य कं कामं वरार्होऽसि मतो मम |
२१ क
भीष्म उवाच:
कर्ता ह्यस्मि प्रिय़ं शम्भो तव यद्धृदि वर्तते ||
२१ ख