वैशम्पाय़न उवाच:
तस्मिन्वहुमृगेऽरण्ये रममाणा महारथाः |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
काम्यके भरतश्रेष्ठा विजह्रुस्ते यथामराः ||
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रेक्षमाणा वहुविधान्वनोद्देशान्समन्ततः |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
यथर्तुकालरम्याश्च वनराजीः सुपुष्पिताः ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
पाण्डवा मृगय़ाशीलाश्चरन्तस्तन्महावनम् |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विजह्रुरिन्द्रप्रतिमाः कञ्चित्कालमरिन्दमाः ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततस्ते यौगपद्येन यय़ुः सर्वे चतुर्दिशम् |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
मृगय़ां पुरुषव्याघ्रा व्राह्मणार्थे परन्तपाः ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
द्रौपदीमाश्रमे न्यस्य तृणविन्दोरनुज्ञय़ा |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
महर्षेर्दीप्ततपसो धौम्यस्य च पुरोधसः ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततस्तु राजा सिन्धूनां वार्द्धक्षत्रिर्महाय़शाः |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विवाहकामः शाल्वेय़ान्प्रय़ातः सोऽभवत्तदा ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
महता परिवर्हेण राजय़ोग्येन संवृतः |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
राजभिर्वहुभिः सार्धमुपाय़ात्काम्यकं च सः ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तत्रापश्यत्प्रिय़ां भार्यां पाण्डवानां यशस्विनीम् |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तिष्ठन्तीमाश्रमद्वारि द्रौपदीं निर्जने वने ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
विभ्राजमानां वपुषा विभ्रतीं रूपमुत्तमम् |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
भ्राजय़न्तीं वनोद्देशं नीलाभ्रमिव विद्युतम् ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अप्सरा देवकन्या वा माय़ा वा देवनिर्मिता |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
इति कृत्वाञ्जलिं सर्वे ददृशुस्तामनिन्दिताम् ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः स राजा सिन्धूनां वार्द्धक्षत्रिर्जय़द्रथः |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विस्मितस्तामनिन्द्याङ्गीं दृष्ट्वासीद्धृष्टमानसः ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स कोटिकाश्यं राजानमव्रवीत्काममोहितः |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कस्य त्वेषानवद्याङ्गी यदि वापि न मानुषी ||
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
विवाहार्थो न मे कश्चिदिमां दृष्ट्वातिसुन्दरीम् |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
एतामेवाहमादाय़ गमिष्यामि स्वमालय़म् ||
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
गच्छ जानीहि सौम्यैनां कस्य का च कुतोऽपि वा |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
किमर्थमागता सुभ्रूरिदं कण्टकितं वनम् ||
१४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अपि नाम वरारोहा मामेषा लोकसुन्दरी |
१५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
भजेदद्याय़तापाङ्गी सुदती तनुमध्यमा ||
१५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अप्यहं कृतकामः स्यामिमां प्राप्य वरस्त्रिय़म् |
१६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
गच्छ जानीहि को न्वस्या नाथ इत्येव कोटिक ||
१६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स कोटिकाश्यस्तच्छ्रुत्वा रथात्प्रस्कन्द्य कुण्डली |
१७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
उपेत्य पप्रच्छ तदा क्रोष्टा व्याघ्रवधूमिव ||
१७ ख