वैशम्पाय़न उवाच:
ततो दुर्योधनो राजा श्रुत्वा तेषां वचस्तदा |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
चिरमन्तर्मना भूत्वा प्रत्युवाच सभासदः ||
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सुदुःखा खलु कार्याणां गतिर्विज्ञातुमन्ततः |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तस्मात्सर्वे उदीक्षध्वं क्व नु स्युः पाण्डवा गताः ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अल्पावशिष्टं कालस्य गतभूय़िष्ठमन्ततः |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तेषामज्ञातचर्याय़ामस्मिन्वर्षे त्रय़ोदशे ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अस्य वर्षस्य शेषं चेद्व्यतीय़ुरिह पाण्डवाः |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
निवृत्तसमय़ास्ते हि सत्यव्रतपराय़णाः ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
क्षरन्त इव नागेन्द्राः सर्व आशीविषोपमाः |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
दुःखा भवेय़ुः संरव्धाः कौरवान्प्रति ते ध्रुवम् ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अर्वाक्कालस्य विज्ञाताः कृच्छ्ररूपधराः पुनः |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रविशेय़ुर्जितक्रोधास्तावदेव पुनर्वनम् ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तस्मात्क्षिप्रं वुभुत्सध्वं यथा नोऽत्यन्तमव्ययम् |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
राज्यं निर्द्वन्द्वमव्यग्रं निःसपत्नं चिरं भवेत् ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अथाव्रवीत्ततः कर्णः क्षिप्रं गच्छन्तु भारत |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अन्ये धूर्ततरा दक्षा निभृताः साधुकारिणः ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
चरन्तु देशान्संवीताः स्फीताञ्जनपदाकुलान् |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तत्र गोष्ठीष्वथान्यासु सिद्धप्रव्रजितेषु च ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
परिचारेषु तीर्थेषु विविधेष्वाकरेषु च |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
विज्ञातव्या मनुष्यैस्तैस्तर्कय़ा सुविनीतय़ा ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
विविधैस्तत्परैः सम्यक्तज्ज्ञैर्निपुणसंवृतैः |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अन्वेष्टव्याश्च निपुणं पाण्डवाश्छन्नवासिनः ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
नदीकुञ्जेषु तीर्थेषु ग्रामेषु नगरेषु च |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
आश्रमेषु च रम्येषु पर्वतेषु गुहासु च ||
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अथाग्रजानन्तरजः पापभावानुरागिणम् |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
ज्येष्ठं दुःशासनस्तत्र भ्राता भ्रातरमव्रवीत् ||
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एतच्च कर्णो यत्प्राह सर्वमीक्षामहे तथा |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
यथोद्दिष्टं चराः सर्वे मृगय़न्तु ततस्ततः |
१४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एते चान्ये च भूय़ांसो देशाद्देशं यथाविधि ||
१४ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
न तु तेषां गतिर्वासः प्रवृत्तिश्चोपलभ्यते |
१५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अत्याहितं वा गूढास्ते पारं वोर्मिमतो गताः ||
१५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
व्यालैर्वापि महारण्ये भक्षिताः शूरमानिनः |
१६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अथ वा विषमं प्राप्य विनष्टाः शाश्वतीः समाः ||
१६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तस्मान्मानसमव्यग्रं कृत्वा त्वं कुरुनन्दन |
१७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कुरु कार्यं यथोत्साहं मन्यसे यन्नराधिप ||
१७ ख