chevron_left आश्वमेधिक पर्व अध्याय ६८
वैशम्पाय़न उवाच:
सैवं विलप्य करुणं सोन्मादेव तपस्विनी |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
उत्तरा न्यपतद्भूमौ कृपणा पुत्रगृद्धिनी ||
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तां तु दृष्ट्वा निपतितां हतवन्धुपरिच्छदाम् |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
चुक्रोश कुन्ती दुःखार्ता सर्वाश्च भरतस्त्रिय़ः ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
मुहूर्तमिव तद्राजन्पाण्डवानां निवेशनम् |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अप्रेक्षणीय़मभवदार्तस्वरनिनादितम् ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सा मुहूर्तं च राजेन्द्र पुत्रशोकाभिपीडिता |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कश्मलाभिहता वीर वैराटी त्वभवत्तदा ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रतिलभ्य तु सा सञ्ज्ञामुत्तरा भरतर्षभ |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अङ्कमारोप्य तं पुत्रमिदं वचनमव्रवीत् ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
धर्मज्ञस्य सुतः संस्त्वमधर्ममववुध्यसे |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
यस्त्वं वृष्णिप्रवीरस्य कुरुषे नाभिवादनम् ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
पुत्र गत्वा मम वचो व्रूय़ास्त्वं पितरं तव |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
दुर्मरं प्राणिनां वीर काले प्राप्ते कथञ्चन ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
याहं त्वय़ा विहीनाद्य पत्या पुत्रेण चैव ह |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
मर्तव्ये सति जीवामि हतस्वस्तिरकिञ्चना ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अथ वा धर्मराज्ञाहमनुज्ञाता महाभुज |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
भक्षय़िष्ये विषं तीक्ष्णं प्रवेक्ष्ये वा हुताशनम् ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अथ वा दुर्मरं तात यदिदं मे सहस्रधा |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
पतिपुत्रविहीनाय़ा हृदय़ं न विदीर्यते ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
उत्तिष्ठ पुत्र पश्येमां दुःखितां प्रपितामहीम् |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
आर्तामुपप्लुतां दीनां निमग्नां शोकसागरे ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
आर्यां च पश्य पाञ्चालीं सात्वतीं च तपस्विनीम् |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
मां च पश्य सुदुःखार्तां व्याधविद्धां मृगीमिव ||
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
उत्तिष्ठ पश्य वदनं लोकनाथस्य धीमतः |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पुण्डरीकपलाशाक्षं पुरेव चपलेक्षणम् ||
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एवं विप्रलपन्तीं तु दृष्ट्वा निपतितां पुनः |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
उत्तरां ताः स्त्रिय़ः सर्वाः पुनरुत्थापय़न्त्युत ||
१४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
उत्थाय़ तु पुनर्धैर्यात्तदा मत्स्यपतेः सुता |
१५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्राञ्जलिः पुण्डरीकाक्षं भूमावेवाभ्यवादय़त् ||
१५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
श्रुत्वा स तस्या विपुलं विलापं पुरुषर्षभः |
१६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
उपस्पृश्य ततः कृष्णो व्रह्मास्त्रं सञ्जहार तत् ||
१६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रतिजज्ञे च दाशार्हस्तस्य जीवितमच्युतः |
१७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अव्रवीच्च विशुद्धात्मा सर्वं विश्रावय़ञ्जगत् ||
१७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
न व्रवीम्युत्तरे मिथ्या सत्यमेतद्भविष्यति |
१८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
एष सञ्जीवय़ाम्येनं पश्यतां सर्वदेहिनाम् ||
१८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
नोक्तपूर्वं मय़ा मिथ्या स्वैरेष्वपि कदाचन |
१९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
न च युद्धे परावृत्तस्तथा सञ्जीवतामय़म् ||
१९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यथा मे दय़ितो धर्मो व्राह्मणाश्च विशेषतः |
२० क
वैशम्पाय़न उवाच:
अभिमन्योः सुतो जातो मृतो जीवत्वय़ं तथा ||
२० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यथाहं नाभिजानामि विजय़ेन कदाचन |
२१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विरोधं तेन सत्येन मृतो जीवत्वय़ं शिशुः ||
२१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यथा सत्यं च धर्मश्च मय़ि नित्यं प्रतिष्ठितौ |
२२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तथा मृतः शिशुरय़ं जीवतामभिमन्युजः ||
२२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यथा कंसश्च केशी च धर्मेण निहतौ मय़ा |
२३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तेन सत्येन वालोऽय़ं पुनरुज्जीवतामिह ||
२३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
इत्युक्तो वासुदेवेन स वालो भरतर्षभ |
२४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
शनैः शनैर्महाराज प्रास्पन्दत सचेतनः ||
२४ ख