विदुर उवाच:
अग्निहोत्रफला वेदाः शीलवृत्तफलं श्रुतम् |
५१ क
विदुर उवाच:
रतिपुत्रफला दारा दत्तभुक्तफलं धनम् ||
५१ ख
विदुर उवाच:
अधर्मोपार्जितैरर्थैर्यः करोत्यौर्ध्वदेहिकम् |
५२ क
विदुर उवाच:
न स तस्य फलं प्रेत्य भुङ्क्तेऽर्थस्य दुरागमात् ||
५२ ख
विदुर उवाच:
कान्तारवनदुर्गेषु कृच्छ्रास्वापत्सु सम्भ्रमे |
५३ क
विदुर उवाच:
उद्यतेषु च शस्त्रेषु नास्ति शेषवतां भय़म् ||
५३ ख
विदुर उवाच:
उत्थानं संय़मो दाक्ष्यमप्रमादो धृतिः स्मृतिः |
५४ क
विदुर उवाच:
समीक्ष्य च समारम्भो विद्धि मूलं भवस्य तत् ||
५४ ख
विदुर उवाच:
तपो वलं तापसानां व्रह्म व्रह्मविदां वलम् |
५५ क
विदुर उवाच:
हिंसा वलमसाधूनां क्षमा गुणवतां वलम् ||
५५ ख
विदुर उवाच:
अष्टौ तान्यव्रतघ्नानि आपो मूलं फलं पय़ः |
५६ क
विदुर उवाच:
हविर्व्राह्मणकाम्या च गुरोर्वचनमौषधम् ||
५६ ख
विदुर उवाच:
न तत्परस्य सन्दध्यात्प्रतिकूलं यदात्मनः |
५७ क
विदुर उवाच:
सङ्ग्रहेणैष धर्मः स्यात्कामादन्यः प्रवर्तते ||
५७ ख
विदुर उवाच:
अक्रोधेन जय़ेत्क्रोधमसाधुं साधुना जय़ेत् |
५८ क
विदुर उवाच:
जय़ेत्कदर्यं दानेन जय़ेत्सत्येन चानृतम् ||
५८ ख
विदुर उवाच:
स्त्रीधूर्तकेऽलसे भीरौ चण्डे पुरुषमानिनि |
५९ क
विदुर उवाच:
चौरे कृतघ्ने विश्वासो न कार्यो न च नास्तिके ||
५९ ख
विदुर उवाच:
अभिवादनशीलस्य नित्यं वृद्धोपसेविनः |
६० क
विदुर उवाच:
चत्वारि सम्प्रवर्धन्ते कीर्तिराय़ुर्यशोवलम् ||
६० ख
विदुर उवाच:
अतिक्लेशेन येऽर्थाः स्युर्धर्मस्यातिक्रमेण च |
६१ क
विदुर उवाच:
अरेर्वा प्रणिपातेन मा स्म तेषु मनः कृथाः ||
६१ ख
विदुर उवाच:
अविद्यः पुरुषः शोच्यः शोच्यं मिथुनमप्रजम् |
६२ क
विदुर उवाच:
निराहाराः प्रजाः शोच्याः शोच्यं राष्ट्रमराजकम् ||
६२ ख
विदुर उवाच:
अध्वा जरा देहवतां पर्वतानां जलं जरा |
६३ क
विदुर उवाच:
असम्भोगो जरा स्त्रीणां वाक्षल्यं मनसो जरा ||
६३ ख
विदुर उवाच:
अनाम्नाय़मला वेदा व्राह्मणस्याव्रतं मलम् |
६४ क
विदुर उवाच:
कौतूहलमला साध्वी विप्रवासमलाः स्त्रिय़ः ||
६४ ख
विदुर उवाच:
सुवर्णस्य मलं रूप्यं रूप्यस्यापि मलं त्रपु |
६५ क
विदुर उवाच:
ज्ञेय़ं त्रपुमलं सीसं सीसस्यापि मलं मलम् ||
६५ ख
विदुर उवाच:
न स्वप्नेन जय़ेन्निद्रां न कामेन स्त्रिय़ं जय़ेत् |
६६ क
विदुर उवाच:
नेन्धनेन जय़ेदग्निं न पानेन सुरां जय़ेत् ||
६६ ख
विदुर उवाच:
यस्य दानजितं मित्रममित्रा युधि निर्जिताः |
६७ क
विदुर उवाच:
अन्नपानजिता दाराः सफलं तस्य जीवितम् ||
६७ ख
विदुर उवाच:
सहस्रिणोऽपि जीवन्ति जीवन्ति शतिनस्तथा |
६८ क
विदुर उवाच:
धृतराष्ट्रं विमुञ्चेच्छां न कथञ्चिन्न जीव्यते ||
६८ ख
विदुर उवाच:
यत्पृथिव्यां व्रीहिय़वं हिरण्यं पशवः स्त्रिय़ः |
६९ क
विदुर उवाच:
नालमेकस्य तत्सर्वमिति पश्यन्न मुह्यति ||
६९ ख
विदुर उवाच:
राजन्भूय़ो व्रवीमि त्वां पुत्रेषु सममाचर |
७० क
विदुर उवाच:
समता यदि ते राजन्स्वेषु पाण्डुसुतेषु च ||
७० ख