सञ्जय़ उवाच:
क्षुरप्रेण सुतीक्ष्णेन स हतः प्रापतद्भुवि ||
४८ ख
सञ्जय़ उवाच:
तस्मिंस्तु निहते वीरे ततस्तस्य पदानुगाः |
४९ क
सञ्जय़ उवाच:
परिवव्रू रणे भीमं किरन्तो विशिखाञ्शितान् ||
४९ ख
सञ्जय़ उवाच:
ततस्तु निशितैर्वाणैस्तदनीकं वृकोदरः |
५० क
सञ्जय़ उवाच:
इन्द्राशनिसमस्पर्शैः समन्तात्पर्यवाकिरत् |
५० ख
सञ्जय़ उवाच:
ततः क्षणेन तद्भीमो न्यहनद्भरतर्षभ ||
५० ग
सञ्जय़ उवाच:
तेषु तूत्साद्यमानेषु सेनाध्यक्षा महावलाः |
५१ क
सञ्जय़ उवाच:
भीमसेनं समासाद्य ततोऽय़ुध्यन्त भारत |
५१ ख
सञ्जय़ उवाच:
तांस्तु सर्वाञ्शरैर्घोरैरवाकिरत पाण्डवः ||
५१ ग
सञ्जय़ उवाच:
तथैव तावका राजन्पाण्डवेय़ान्महारथान् |
५२ क
सञ्जय़ उवाच:
शरवर्षेण महता समन्तात्पर्यवारय़न् ||
५२ ख
सञ्जय़ उवाच:
व्याकुलं तदभूत्सर्वं पाण्डवानां परैः सह |
५३ क
सञ्जय़ उवाच:
तावकानां च समरे पाण्डवेय़ैर्युय़ुत्सताम् ||
५३ ख
सञ्जय़ उवाच:
तत्र योधास्तदा पेतुः परस्परसमाहताः |
५४ क
सञ्जय़ उवाच:
उभय़ोः सेनय़ो राजन्संशोचन्तः स्म वान्धवान् ||
५४ ख