chevron_left वन पर्व अध्याय २८४
जनमेजय़ उवाच:
यत्तत्तदा महाव्रह्मँल्लोमशो वाक्यमव्रवीत् |
१ क
जनमेजय़ उवाच:
इन्द्रस्य वचनादेत्य पाण्डुपुत्रं युधिष्ठिरम् ||
१ ख
जनमेजय़ उवाच:
यच्चापि ते भय़ं तीव्रं न च कीर्तय़से क्वचित् |
२ क
जनमेजय़ उवाच:
तच्चाप्यपहरिष्यामि सव्यसाचाविहागते ||
२ ख
जनमेजय़ उवाच:
किं नु तद्विदुषां श्रेष्ठ कर्णं प्रति महद्भय़म् |
३ क
जनमेजय़ उवाच:
आसीन्न च स धर्मात्मा कथय़ामास कस्यचित् ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अहं ते राजशार्दूल कथय़ामि कथामिमाम् |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पृच्छते भरतश्रेष्ठ शुश्रूषस्व गिरं मम ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
द्वादशे समतिक्रान्ते वर्षे प्राप्ते त्रय़ोदशे |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पाण्डूनां हितकृच्छक्रः कर्णं भिक्षितुमुद्यतः ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अभिप्राय़मथो ज्ञात्वा महेन्द्रस्य विभावसुः |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कुण्डलार्थे महाराज सूर्यः कर्णमुपागमत् ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
महार्हे शय़ने वीरं स्पर्ध्यास्तरणसंवृते |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
शय़ानमभिविश्वस्तं व्रह्मण्यं सत्यवादिनम् ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स्वप्नान्ते निशि राजेन्द्र दर्शय़ामास रश्मिवान् |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कृपय़ा परय़ाविष्टः पुत्रस्नेहाच्च भारत ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
व्राह्मणो वेदविद्भूत्वा सूर्यो योगाद्धि रूपवान् |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
हितार्थमव्रवीत्कर्णं सान्त्वपूर्वमिदं वचः ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
कर्ण मद्वचनं तात शृणु सत्यभृतां वर |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
व्रुवतोऽद्य महावाहो सौहृदात्परमं हितम् ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
उपाय़ास्यति शक्रस्त्वां पाण्डवानां हितेप्सय़ा |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
व्राह्मणच्छद्मना कर्ण कुण्डलापजिहीर्षय़ा ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
विदितं तेन शीलं ते सर्वस्य जगतस्तथा |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
यथा त्वं भिक्षितः सद्भिर्ददास्येव न याचसे ||
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
त्वं हि तात ददास्येव व्राह्मणेभ्यः प्रय़ाचितः |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वित्तं यच्चान्यदप्याहुर्न प्रत्याख्यासि कर्हिचित् ||
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तं त्वामेवंविधं ज्ञात्वा स्वय़ं वै पाकशासनः |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
आगन्ता कुण्डलार्थाय़ कवचं चैव भिक्षितुम् ||
१४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तस्मै प्रय़ाचमानाय़ न देय़े कुण्डले त्वय़ा |
१५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अनुनेय़ः परं शक्त्या श्रेय़ एतद्धि ते परम् ||
१५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
कुण्डलार्थे व्रुवंस्तात कारणैर्वहुभिस्त्वय़ा |
१६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अन्यैर्वहुविधैर्वित्तैः स निवार्यः पुनः पुनः ||
१६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
रत्नैः स्त्रीभिस्तथा भोगैर्धनैर्वहुविधैरपि |
१७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
निदर्शनैश्च वहुभिः कुण्डलेप्सुः पुरन्दरः ||
१७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यदि दास्यसि कर्ण त्वं सहजे कुण्डले शुभे |
१८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
आय़ुषः प्रक्षय़ं गत्वा मृत्योर्वशमुपेष्यसि ||
१८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
कवचेन च संय़ुक्तः कुण्डलाभ्यां च मानद |
१९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अवध्यस्त्वं रणेऽरीणामिति विद्धि वचो मम ||
१९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अमृतादुत्थितं ह्येतदुभय़ं रत्नसम्भवम् |
२० क
वैशम्पाय़न उवाच:
तस्माद्रक्ष्यं त्वय़ा कर्ण जीवितं चेत्प्रिय़ं तव ||
२० ख
कर्ण उवाच:
को मामेवं भवान्प्राह दर्शय़न्सौहृदं परम् |
२१ क
कर्ण उवाच:
कामय़ा भगवन्व्रूहि को भवान्द्विजवेषधृक् ||
२१ ख
व्राह्मण उवाच:
अहं तात सहस्रांशुः सौहृदात्त्वां निदर्शय़े |
२२ क
व्राह्मण उवाच:
कुरुष्वैतद्वचो मे त्वमेतच्छ्रेय़ः परं हि ते ||
२२ ख
कर्ण उवाच:
श्रेय़ एव ममात्यन्तं यस्य मे गोपतिः प्रभुः |
२३ क
कर्ण उवाच:
प्रवक्ताद्य हितान्वेषी शृणु चेदं वचो मम ||
२३ ख
कर्ण उवाच:
प्रसादय़े त्वां वरदं प्रणय़ाच्च व्रवीम्यहम् |
२४ क
कर्ण उवाच:
न निवार्यो व्रतादस्मादहं यद्यस्मि ते प्रिय़ः ||
२४ ख
कर्ण उवाच:
व्रतं वै मम लोकोऽय़ं वेत्ति कृत्स्नो विभावसो |
२५ क
कर्ण उवाच:
यथाहं द्विजमुख्येभ्यो दद्यां प्राणानपि ध्रुवम् ||
२५ ख
कर्ण उवाच:
यद्यागच्छति शक्रो मां व्राह्मणच्छद्मनावृतः |
२६ क
कर्ण उवाच:
हितार्थं पाण्डुपुत्राणां खेचरोत्तम भिक्षितुम् ||
२६ ख
कर्ण उवाच:
दास्यामि विवुधश्रेष्ठ कुण्डले वर्म चोत्तमम् |
२७ क
कर्ण उवाच:
न मे कीर्तिः प्रणश्येत त्रिषु लोकेषु विश्रुता ||
२७ ख
कर्ण उवाच:
मद्विधस्याय़शस्यं हि न युक्तं प्राणरक्षणम् |
२८ क
कर्ण उवाच:
युक्तं हि यशसा युक्तं मरणं लोकसंमतम् ||
२८ ख
कर्ण उवाच:
सोऽहमिन्द्राय़ दास्यामि कुण्डले सह वर्मणा |
२९ क
कर्ण उवाच:
यदि मां वलवृत्रघ्नो भिक्षार्थमुपय़ास्यति ||
२९ ख
कर्ण उवाच:
हितार्थं पाण्डुपुत्राणां कुण्डले मे प्रय़ाचितुम् |
३० क
कर्ण उवाच:
तन्मे कीर्तिकरं लोके तस्याकीर्तिर्भविष्यति ||
३० ख
कर्ण उवाच:
वृणोमि कीर्तिं लोके हि जीवितेनापि भानुमन् |
३१ क
कर्ण उवाच:
कीर्तिमानश्नुते स्वर्गं हीनकीर्तिस्तु नश्यति ||
३१ ख
कर्ण उवाच:
कीर्तिर्हि पुरुषं लोके सञ्जीवय़ति मातृवत् |
३२ क
कर्ण उवाच:
अकीर्तिर्जीवितं हन्ति जीवतोऽपि शरीरिणः ||
३२ ख
कर्ण उवाच:
अय़ं पुराणः श्लोको हि स्वय़ं गीतो विभावसो |
३३ क
कर्ण उवाच:
धात्रा लोकेश्वर यथा कीर्तिराय़ुर्नरस्य वै ||
३३ ख
कर्ण उवाच:
पुरुषस्य परे लोके कीर्तिरेव पराय़णम् |
३४ क
कर्ण उवाच:
इह लोके विशुद्धा च कीर्तिराय़ुर्विवर्धनी ||
३४ ख
कर्ण उवाच:
सोऽहं शरीरजे दत्त्वा कीर्तिं प्राप्स्यामि शाश्वतीम् |
३५ क
कर्ण उवाच:
दत्त्वा च विधिवद्दानं व्राह्मणेभ्यो यथाविधि ||
३५ ख
कर्ण उवाच:
हुत्वा शरीरं सङ्ग्रामे कृत्वा कर्म सुदुष्करम् |
३६ क
कर्ण उवाच:
विजित्य वा परानाजौ यशः प्राप्स्यामि केवलम् ||
३६ ख
कर्ण उवाच:
भीतानामभय़ं दत्त्वा सङ्ग्रामे जीवितार्थिनाम् |
३७ क
कर्ण उवाच:
वृद्धान्वालान्द्विजातींश्च मोक्षय़ित्वा महाभय़ात् ||
३७ ख
कर्ण उवाच:
प्राप्स्यामि परमं लोके यशः स्वर्भानुसूदन |
३८ क
कर्ण उवाच:
जीवितेनापि मे रक्ष्या कीर्तिस्तद्विद्धि मे व्रतम् ||
३८ ख
कर्ण उवाच:
सोऽहं दत्त्वा मघवते भिक्षामेतामनुत्तमाम् |
३९ क
कर्ण उवाच:
व्राह्मणच्छद्मिने देव लोके गन्ता परां गतिम् ||
३९ ख