शौनक उवाच:
कोऽपराधो महेन्द्रस्य कः प्रमादश्च सूतज |
१ क
शौनक उवाच:
तपसा वालखिल्यानां सम्भूतो गरुडः कथम् ||
१ ख
शौनक उवाच:
कश्यपस्य द्विजातेश्च कथं वै पक्षिराट्सुतः |
२ क
शौनक उवाच:
अधृष्यः सर्वभूतानामवध्यश्चाभवत्कथम् ||
२ ख
शौनक उवाच:
कथं च कामचारी स कामवीर्यश्च खेचरः |
३ क
शौनक उवाच:
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं पुराणे यदि पठ्यते ||
३ ख
सूत उवाच:
विषय़ोऽय़ं पुराणस्य यन्मां त्वं परिपृच्छसि |
४ क
सूत उवाच:
शृणु मे वदतः सर्वमेतत्सङ्क्षेपतो द्विज ||
४ ख
सूत उवाच:
यजतः पुत्रकामस्य कश्यपस्य प्रजापतेः |
५ क
सूत उवाच:
साहाय़्यमृषय़ो देवा गन्धर्वाश्च ददुः किल ||
५ ख
सूत उवाच:
तत्रेध्मानय़ने शक्रो निय़ुक्तः कश्यपेन ह |
६ क
सूत उवाच:
मुनय़ो वालखिल्याश्च ये चान्ये देवतागणाः ||
६ ख
सूत उवाच:
शक्रस्तु वीर्यसदृशमिध्मभारं गिरिप्रभम् |
७ क
सूत उवाच:
समुद्यम्यानय़ामास नातिकृच्छ्रादिव प्रभुः ||
७ ख
सूत उवाच:
अथापश्यदृषीन्ह्रस्वानङ्गुष्ठोदरपर्वणः |
८ क
सूत उवाच:
पलाशवृन्तिकामेकां सहितान्वहतः पथि ||
८ ख
सूत उवाच:
प्रलीनान्स्वेष्विवाङ्गेषु निराहारांस्तपोधनान् |
९ क
सूत उवाच:
क्लिश्यमानान्मन्दवलान्गोष्पदे सम्प्लुतोदके ||
९ ख
सूत उवाच:
तांश्च सर्वान्स्मय़ाविष्टो वीर्योन्मत्तः पुरन्दरः |
१० क
सूत उवाच:
अवहस्यात्यगाच्छीघ्रं लङ्घय़ित्वावमन्य च ||
१० ख
सूत उवाच:
तेऽथ रोषसमाविष्टाः सुभृशं जातमन्यवः |
११ क
सूत उवाच:
आरेभिरे महत्कर्म तदा शक्रभय़ङ्करम् ||
११ ख
सूत उवाच:
जुहुवुस्ते सुतपसो विधिवज्जातवेदसम् |
१२ क
सूत उवाच:
मन्त्रैरुच्चावचैर्विप्रा येन कामेन तच्छृणु ||
१२ ख
सूत उवाच:
कामवीर्यः कामगमो देवराजभय़प्रदः |
१३ क
सूत उवाच:
इन्द्रोऽन्यः सर्वदेवानां भवेदिति यतव्रताः ||
१३ ख
सूत उवाच:
इन्द्राच्छतगुणः शौर्ये वीर्ये चैव मनोजवः |
१४ क
सूत उवाच:
तपसो नः फलेनाद्य दारुणः सम्भवत्विति ||
१४ ख
सूत उवाच:
तद्वुद्ध्वा भृशसन्तप्तो देवराजः शतक्रतुः |
१५ क
सूत उवाच:
जगाम शरणं तत्र कश्यपं संशितव्रतम् ||
१५ ख
सूत उवाच:
तच्छ्रुत्वा देवराजस्य कश्यपोऽथ प्रजापतिः |
१६ क
सूत उवाच:
वालखिल्यानुपागम्य कर्मसिद्धिमपृच्छत ||
१६ ख
सूत उवाच:
एवमस्त्विति तं चापि प्रत्यूचुः सत्यवादिनः |
१७ क
सूत उवाच:
तान्कश्यप उवाचेदं सान्त्वपूर्वं प्रजापतिः ||
१७ ख
सूत उवाच:
अय़मिन्द्रस्त्रिभुवने निय़ोगाद्व्रह्मणः कृतः |
१८ क
सूत उवाच:
इन्द्रार्थं च भवन्तोऽपि यत्नवन्तस्तपोधनाः ||
१८ ख
सूत उवाच:
न मिथ्या व्रह्मणो वाक्यं कर्तुमर्हथ सत्तमाः |
१९ क
सूत उवाच:
भवतां च न मिथ्याय़ं सङ्कल्पो मे चिकीर्षितः ||
१९ ख
सूत उवाच:
भवत्वेष पतत्रीणामिन्द्रोऽतिवलसत्त्ववान् |
२० क
सूत उवाच:
प्रसादः क्रिय़तां चैव देवराजस्य याचतः ||
२० ख
सूत उवाच:
एवमुक्ताः कश्यपेन वालखिल्यास्तपोधनाः |
२१ क
सूत उवाच:
प्रत्यूचुरभिसम्पूज्य मुनिश्रेष्ठं प्रजापतिम् ||
२१ ख
सूत उवाच:
इन्द्रार्थोऽय़ं समारम्भः सर्वेषां नः प्रजापते |
२२ क
सूत उवाच:
अपत्यार्थं समारम्भो भवतश्चाय़मीप्सितः ||
२२ ख
सूत उवाच:
तदिदं सफलं कर्म त्वय़ा वै प्रतिगृह्यताम् |
२३ क
सूत उवाच:
तथा चैव विधत्स्वात्र यथा श्रेय़ोऽनुपश्यसि ||
२३ ख
सूत उवाच:
एतस्मिन्नेव काले तु देवी दाक्षाय़णी शुभा |
२४ क
सूत उवाच:
विनता नाम कल्याणी पुत्रकामा यशस्विनी ||
२४ ख
सूत उवाच:
तपस्तप्त्वा व्रतपरा स्नाता पुंसवने शुचिः |
२५ क
सूत उवाच:
उपचक्राम भर्तारं तामुवाचाथ कश्यपः ||
२५ ख
सूत उवाच:
आरम्भः सफलो देवि भविताय़ं तवेप्सितः |
२६ क
सूत उवाच:
जनय़िष्यसि पुत्रौ द्वौ वीरौ त्रिभुवनेश्वरौ ||
२६ ख
सूत उवाच:
तपसा वालखिल्यानां मम सङ्कल्पजौ तथा |
२७ क
सूत उवाच:
भविष्यतो महाभागौ पुत्रौ ते लोकपूजितौ ||
२७ ख
सूत उवाच:
उवाच चैनां भगवान्मारीचः पुनरेव ह |
२८ क
सूत उवाच:
धार्यतामप्रमादेन गर्भोऽय़ं सुमहोदय़ः ||
२८ ख
सूत उवाच:
एकः सर्वपतत्रीणामिन्द्रत्वं कारय़िष्यति |
२९ क
सूत उवाच:
लोकसम्भावितो वीरः कामवीर्यो विहङ्गमः ||
२९ ख
सूत उवाच:
शतक्रतुमथोवाच प्रीय़माणः प्रजापतिः |
३० क
सूत उवाच:
त्वत्सहाय़ौ खगावेतौ भ्रातरौ ते भविष्यतः ||
३० ख
सूत उवाच:
नैताभ्यां भविता दोषः सकाशात्ते पुरन्दर |
३१ क
सूत उवाच:
व्येतु ते शक्र सन्तापस्त्वमेवेन्द्रो भविष्यसि ||
३१ ख
सूत उवाच:
न चाप्येवं त्वय़ा भूय़ः क्षेप्तव्या व्रह्मवादिनः |
३२ क
सूत उवाच:
न चावमान्या दर्पात्ते वाग्विषा भृशकोपनाः ||
३२ ख
सूत उवाच:
एवमुक्तो जगामेन्द्रो निर्विशङ्कस्त्रिविष्टपम् |
३३ क
सूत उवाच:
विनता चापि सिद्धार्था वभूव मुदिता तदा ||
३३ ख
सूत उवाच:
जनय़ामास पुत्रौ द्वावरुणं गरुडं तथा |
३४ क
सूत उवाच:
अरुणस्तय़ोस्तु विकल आदित्यस्य पुरःसरः ||
३४ ख
सूत उवाच:
पतत्रीणां तु गरुड इन्द्रत्वेनाभ्यषिच्यत |
३५ क
सूत उवाच:
तस्यैतत्कर्म सुमहच्छ्रूय़तां भृगुनन्दन ||
३५ ख