वैशम्पाय़न उवाच:
नारदस्य तु तद्वाक्यं प्रशशंसुर्द्विजोत्तमाः |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
शतय़ूपस्तु राजर्षिर्नारदं वाक्यमव्रवीत् ||
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अहो भगवता श्रद्धा कुरुराजस्य वर्धिता |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सर्वस्य च जनस्यास्य मम चैव महाद्युते ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अस्ति काचिद्विवक्षा तु मम तां गदतः शृणु |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
धृतराष्ट्रं प्रति नृपं देवर्षे लोकपूजित ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सर्ववृत्तान्ततत्त्वज्ञो भवान्दिव्येन चक्षुषा |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
युक्तः पश्यसि देवर्षे गतीर्वै विविधा नृणाम् ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
उक्तवान्नृपतीनां त्वं महेन्द्रस्य सलोकताम् |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
न त्वस्य नृपतेर्लोकाः कथितास्ते महामुने ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स्थानमस्य क्षितिपतेः श्रोतुमिच्छाम्यहं विभो |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
त्वत्तः कीदृक्कदा वेति तन्ममाचक्ष्व पृच्छतः ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
इत्युक्तो नारदस्तेन वाक्यं सर्वमनोनुगम् |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
व्याजहार सतां मध्ये दिव्यदर्शी महातपाः ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यदृच्छय़ा शक्रसदो गत्वा शक्रं शचीपतिम् |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
दृष्टवानस्मि राजर्षे तत्र पाण्डुं नराधिपम् ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तत्रेय़ं धृतराष्ट्रस्य कथा समभवन्नृप |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तपसो दुश्चरस्यास्य यदय़ं तप्यते नृपः ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तत्राहमिदमश्रौषं शक्रस्य वदतो नृप |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
वर्षाणि त्रीणि शिष्टानि राज्ञोऽस्य परमाय़ुषः ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः कुवेरभवनं गान्धारीसहितो नृपः |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विहर्ता धृतराष्ट्रोऽय़ं राजराजाभिपूजितः ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
कामगेन विमानेन दिव्याभरणभूषितः |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
ऋषिपुत्रो महाभागस्तपसा दग्धकिल्विषः ||
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सञ्चरिष्यति लोकांश्च देवगन्धर्वरक्षसाम् |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
स्वच्छन्देनेति धर्मात्मा यन्मां त्वं परिपृच्छसि ||
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
देवगुह्यमिदं प्रीत्या मय़ा वः कथितं महत् |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
भवन्तो हि श्रुतधनास्तपसा दग्धकिल्विषाः ||
१४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
इति ते तस्य तच्छ्रुत्वा देवर्षेर्मधुरं वचः |
१५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सर्वे सुमनसः प्रीता वभूवुः स च पार्थिवः ||
१५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एवं कथाभिरन्वास्य धृतराष्ट्रं मनीषिणः |
१६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विप्रजग्मुर्यथाकामं ते सिद्धगतिमास्थिताः ||
१६ ख