वैशम्पाय़न उवाच:
ततः शारद्वतो वाक्यमित्युवाच कृपस्तदा |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
युक्तं प्राप्तं च वृद्धेन पाण्डवान्प्रति भाषितम् ||
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
धर्मार्थसहितं श्लक्ष्णं तत्त्वतश्च सहेतुमत् |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तत्रानुरूपं भीष्मेण ममाप्यत्र गिरं शृणु ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तेषां चैव गतिस्तीर्थैर्वासश्चैषां प्रचिन्त्यताम् |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
नीतिर्विधीय़तां चापि साम्प्रतं या हिता भवेत् ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
नावज्ञेय़ो रिपुस्तात प्राकृतोऽपि वुभूषता |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
किं पुनः पाण्डवास्तात सर्वास्त्रकुशला रणे ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तस्मात्सत्रं प्रविष्टेषु पाण्डवेषु महात्मसु |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
गूढभावेषु छन्नेषु काले चोदय़मागते ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स्वराष्ट्रपरराष्ट्रेषु ज्ञातव्यं वलमात्मनः |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
उदय़े पाण्डवानां च प्राप्ते काले न संशय़ः ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
निवृत्तसमय़ाः पार्था महात्मानो महावलाः |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
महोत्साहा भविष्यन्ति पाण्डवा ह्यतितेजसः ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तस्माद्वलं च कोशं च नीतिश्चापि विधीय़ताम् |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
यथा कालोदय़े प्राप्ते सम्यक्तैः सन्दधामहे ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तात मन्यामि तत्सर्वं वुध्यस्व वलमात्मनः |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
निय़तं सर्वमित्रेषु वलवत्स्ववलेषु च ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
उच्चावचं वलं ज्ञात्वा मध्यस्थं चापि भारत |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रहृष्टमप्रहृष्टं च सन्दधाम तथा परैः ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
साम्ना भेदेन दानेन दण्डेन वलिकर्मणा |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
न्याय़ेनानम्य च परान्वलाच्चानम्य दुर्वलान् ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सान्त्वय़ित्वा च मित्राणि वलं चाभाष्यतां सुखम् |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सकोशवलसंवृद्धः सम्यक्सिद्धिमवाप्स्यसि ||
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
योत्स्यसे चापि वलिभिररिभिः प्रत्युपस्थितैः |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अन्यैस्त्वं पाण्डवैर्वापि हीनस्ववलवाहनैः ||
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एवं सर्वं विनिश्चित्य व्यवसाय़ं स्वधर्मतः |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
यथाकालं मनुष्येन्द्र चिरं सुखमवाप्स्यसि ||
१४ ख