chevron_left वन पर्व अध्याय १००
लोमश उवाच:
समुद्रं ते समाश्रित्य वारुणं निधिमम्भसाम् |
१ क
लोमश उवाच:
कालेय़ाः सम्प्रवर्तन्त त्रैलोक्यस्य विनाशने ||
१ ख
लोमश उवाच:
ते रात्रौ समभिक्रुद्धा भक्षय़न्ति सदा मुनीन् |
२ क
लोमश उवाच:
आश्रमेषु च ये सन्ति पुन्येष्वाय़तनेषु च ||
२ ख
लोमश उवाच:
वसिष्ठस्याश्रमे विप्रा भक्षितास्तैर्दुरात्मभिः |
३ क
लोमश उवाच:
अशीतिशतमष्टौ च नव चान्ये तपस्विनः ||
३ ख
लोमश उवाच:
च्यवनस्याश्रमं गत्वा पुण्यं द्विजनिषेवितम् |
४ क
लोमश उवाच:
फलमूलाशनानां हि मुनीनां भक्षितं शतम् ||
४ ख
लोमश उवाच:
एवं रात्रौ स्म कुर्वन्ति विविशुश्चार्णवं दिवा |
५ क
लोमश उवाच:
भरद्वाजाश्रमे चैव निय़ता व्रह्मचारिणः |
५ ख
लोमश उवाच:
वाय़्वाहाराम्वुभक्षाश्च विंशतिः संनिपातिताः ||
५ ग
लोमश उवाच:
एवं क्रमेण सर्वांस्तानाश्रमान्दानवास्तदा |
६ क
लोमश उवाच:
निशाय़ां परिधावन्ति मत्ता भुजवलाश्रय़ात् |
६ ख
लोमश उवाच:
कालोपसृष्टाः कालेय़ा घ्नन्तो द्विजगणान्वहून् ||
६ ग
लोमश उवाच:
न चैनानन्ववुध्यन्त मनुजा मनुजोत्तम |
७ क
लोमश उवाच:
एवं प्रवृत्तान्दैत्यांस्तांस्तापसेषु तपस्विषु ||
७ ख
लोमश उवाच:
प्रभाते समदृश्यन्त निय़ताहारकर्शिताः |
८ क
लोमश उवाच:
महीतलस्था मुनय़ः शरीरैर्गतजीवितैः ||
८ ख
लोमश उवाच:
क्षीणमांसैर्विरुधिरैर्विमज्जान्त्रैर्विसन्धिभिः |
९ क
लोमश उवाच:
आकीर्णैराचिता भूमिः शङ्खानामिव राशिभिः ||
९ ख
लोमश उवाच:
कलशैर्विप्रविद्धैश्च स्रुवैर्भग्नैस्तथैव च |
१० क
लोमश उवाच:
विकीर्णैरग्निहोत्रैश्च भूर्वभूव समावृता ||
१० ख
लोमश उवाच:
निःस्वाध्याय़वषट्कारं नष्टय़ज्ञोत्सवक्रिय़म् |
११ क
लोमश उवाच:
जगदासीन्निरुत्साहं कालेय़भय़पीडितम् ||
११ ख
लोमश उवाच:
एवं प्रक्षीय़माणाश्च मानवा मनुजेश्वर |
१२ क
लोमश उवाच:
आत्मत्राणपरा भीताः प्राद्रवन्त दिशो भय़ात् ||
१२ ख
लोमश उवाच:
केचिद्गुहाः प्रविविशुर्निर्झरांश्चापरे श्रिताः |
१३ क
लोमश उवाच:
अपरे मरणोद्विग्ना भय़ात्प्रानान्समुत्सृजन् ||
१३ ख
लोमश उवाच:
केचिदत्र महेष्वासाः शूराः परमदर्पिताः |
१४ क
लोमश उवाच:
मार्गमाणाः परं यत्नं दानवानां प्रचक्रिरे ||
१४ ख
लोमश उवाच:
न चैतानधिजग्मुस्ते समुद्रं समुपाश्रितान् |
१५ क
लोमश उवाच:
श्रमं जग्मुश्च परममाजग्मुः क्षय़मेव च ||
१५ ख
लोमश उवाच:
जगत्युपशमं याते नष्टय़ज्ञोत्सवक्रिय़े |
१६ क
लोमश उवाच:
आजग्मुः परमामार्तिं त्रिदशा मनुजेश्वर ||
१६ ख
लोमश उवाच:
समेत्य समहेन्द्राश्च भय़ान्मन्त्रं प्रचक्रिरे |
१७ क
लोमश उवाच:
नाराय़णं पुरस्कृत्य वैकुण्ठमपराजितम् ||
१७ ख
लोमश उवाच:
ततो देवाः समेतास्ते तदोचुर्मधुसूदनम् |
१८ क
लोमश उवाच:
त्वं नः स्रष्टा च पाता च भर्ता च जगतः प्रभो |
१८ ख
लोमश उवाच:
त्वय़ा सृष्टमिदं सर्वं यच्चेङ्गं यच्च नेङ्गति ||
१८ ग
लोमश उवाच:
त्वय़ा भूमिः पुरा नष्टा समुद्रात्पुष्करेक्षण |
१९ क
लोमश उवाच:
वाराहं रूपमास्थाय़ जगदर्थे समुद्धृता ||
१९ ख
लोमश उवाच:
आदिदैत्यो महावीर्यो हिरण्यकशिपुस्त्वय़ा |
२० क
लोमश उवाच:
नारसिंहं वपुः कृत्वा सूदितः पुरुषोत्तम ||
२० ख
लोमश उवाच:
अवध्यः सर्वभूतानां वलिश्चापि महासुरः |
२१ क
लोमश उवाच:
वामनं वपुराश्रित्य त्रैलोक्याद्भ्रंशितस्त्वय़ा ||
२१ ख
लोमश उवाच:
असुरश्च महेष्वासो जम्भ इत्यभिविश्रुतः |
२२ क
लोमश उवाच:
यज्ञक्षोभकरः क्रूरस्त्वय़ैव विनिपातितः ||
२२ ख
लोमश उवाच:
एवमादीनि कर्माणि येषां सङ्ख्या न विद्यते |
२३ क
लोमश उवाच:
अस्माकं भय़भीतानां त्वं गतिर्मधुसूदन ||
२३ ख
लोमश उवाच:
तस्मात्त्वां देव देवेश लोकार्थं ज्ञापय़ामहे |
२४ क
लोमश उवाच:
रक्ष लोकांश्च देवांश्च शक्रं च महतो भय़ात् ||
२४ ख