भीष्म उवाच:
यथा कश्चिद्वनं घोरं वहुसर्पसरीसृपम् |
५१ क
भीष्म उवाच:
श्वभ्रवत्तोय़हीनं च दुर्गमं वहुकण्टकम् ||
५१ ख
भीष्म उवाच:
अभक्तमटवीप्राय़ं दावदग्धमहीरुहम् |
५२ क
भीष्म उवाच:
पन्थानं तस्कराकीर्णं क्षेमेणाभिपतेद्युवा ||
५२ ख
भीष्म उवाच:
योगमार्गं तथासाद्य यः कश्चिद्भजते द्विजः |
५३ क
भीष्म उवाच:
क्षेमेणोपरमेन्मार्गाद्वहुदोषो हि स स्मृतः ||
५३ ख
भीष्म उवाच:
सुस्थेय़ं क्षुरधारासु निशितासु महीपते |
५४ क
भीष्म उवाच:
धारणासु तु योगस्य दुःस्थेय़मकृतात्मभिः ||
५४ ख
भीष्म उवाच:
विपन्ना धारणास्तात नय़न्ति नशुभां गतिम् |
५५ क
भीष्म उवाच:
नेतृहीना यथा नावः पुरुषानर्णवे नृप ||
५५ ख
भीष्म उवाच:
यस्तु तिष्ठति कौन्तेय़ धारणासु यथाविधि |
५६ क
भीष्म उवाच:
मरणं जन्म दुःखं च सुखं च स विमुञ्चति ||
५६ ख
भीष्म उवाच:
नानाशास्त्रेषु निष्पन्नं योगेष्विदमुदाहृतम् |
५७ क
भीष्म उवाच:
परं योगं तु यत्कृत्स्नं निश्चितं तद्द्विजातिषु ||
५७ ख
भीष्म उवाच:
परं हि तद्व्रह्म महन्महात्म; न्व्रह्माणमीशं वरदं च विष्णुम् |
५८ क
भीष्म उवाच:
भवं च धर्मं च षडाननं च; षड्व्रह्मपुत्रांश्च महानुभावान् ||
५८ ख
भीष्म उवाच:
तमश्च कष्टं सुमहद्रजश्च; सत्त्वं च शुद्धं प्रकृतिं परां च |
५९ क
भीष्म उवाच:
सिद्धिं च देवीं वरुणस्य पत्नीं; तेजश्च कृत्स्नं सुमहच्च धैर्यम् ||
५९ ख
भीष्म उवाच:
ताराधिपं वै विमलं सतारं; विश्वांश्च देवानुरगान्पितॄंश्च |
६० क
भीष्म उवाच:
सवनान्घनांश्च ||
६० ख
भीष्म उवाच:
नागान्नगान्यक्षगणान्दिशश्च; गन्धर्वसङ्घान्पुरुषान्स्त्रिय़श्च |
६१ क
भीष्म उवाच:
परस्परं प्राप्य महान्महात्मा; विशेत योगी नचिराद्विमुक्तः ||
६१ ख
भीष्म उवाच:
कथा च येय़ं नृपते प्रसक्ता; देवे महावीर्यमतौ शुभेय़म् |
६२ क
भीष्म उवाच:
योगान्स सर्वानभिभूय़ मर्त्या; न्नाराय़णात्मा कुरुते महात्मा ||
६२ ख