वैशम्पाय़न उवाच:
एवं ते पुरुषव्याघ्राः पाण्डवा मातृनन्दनाः |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
स्मरन्तो मातरं वीरा वभूवुर्भृशदुःखिताः ||
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ये राजकार्येषु पुरा व्यासक्ता नित्यशोऽभवन् |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
ते राजकार्याणि तदा नाकार्षुः सर्वतः पुरे ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
आविष्टा इव शोकेन नाभ्यनन्दन्त किञ्चन |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सम्भाष्यमाणा अपि ते न किञ्चित्प्रत्यपूजय़न् ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ते स्म वीरा दुराधर्षा गाम्भीर्ये सागरोपमाः |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
शोकोपहतविज्ञाना नष्टसञ्ज्ञा इवाभवन् ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अनुस्मरन्तो जननीं ततस्ते कुरुनन्दनाः |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कथं नु वृद्धमिथुनं वहत्यद्य पृथा कृशा ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
कथं च स महीपालो हतपुत्रो निराश्रय़ः |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पत्न्या सह वसत्येको वने श्वापदसेविते ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सा च देवी महाभागा गान्धारी हतवान्धवा |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पतिमन्धं कथं वृद्धमन्वेति विजने वने ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एवं तेषां कथय़तामौत्सुक्यमभवत्तदा |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
गमने चाभवद्वुद्धिर्धृतराष्ट्रदिदृक्षय़ा ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सहदेवस्तु राजानं प्रणिपत्येदमव्रवीत् |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अहो मे भवतो दृष्टं हृदय़ं गमनं प्रति ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
न हि त्वा गौरवेणाहमशकं वक्तुमात्मना |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
गमनं प्रति राजेन्द्र तदिदं समुपस्थितम् ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
दिष्ट्या द्रक्ष्यामि तां कुन्तीं वर्तय़न्तीं तपस्विनीम् |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
जटिलां तापसीं वृद्धां कुशकाशपरिक्षताम् ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रासादहर्म्यसंवृद्धामत्यन्तसुखभागिनीम् |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कदा नु जननीं श्रान्तां द्रक्ष्यामि भृशदुःखिताम् ||
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अनित्याः खलु मर्त्यानां गतय़ो भरतर्षभ |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कुन्ती राजसुता यत्र वसत्यसुखिनी वने ||
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सहदेववचः श्रुत्वा द्रौपदी योषितां वरा |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
उवाच देवी राजानमभिपूज्याभिनन्द्य च ||
१४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
कदा द्रक्ष्यामि तां देवीं यदि जीवति सा पृथा |
१५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
जीवन्त्या ह्यद्य नः प्रीतिर्भविष्यति नराधिप ||
१५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एषा तेऽस्तु मतिर्नित्यं धर्मे ते रमतां मनः |
१६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
योऽद्य त्वमस्मान्राजेन्द्र श्रेय़सा योजय़िष्यसि ||
१६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अग्रपादस्थितं चेमं विद्धि राजन्वधूजनम् |
१७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
काङ्क्षन्तं दर्शनं कुन्त्या गान्धार्याः श्वशुरस्य च ||
१७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
इत्युक्तः स नृपो देव्या पाञ्चाल्या भरतर्षभ |
१८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सेनाध्यक्षान्समानाय़्य सर्वानिदमथाव्रवीत् ||
१८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
निर्यातय़त मे सेनां प्रभूतरथकुञ्जराम् |
१९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
द्रक्ष्यामि वनसंस्थं च धृतराष्ट्रं महीपतिम् ||
१९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स्त्र्यध्यक्षांश्चाव्रवीद्राजा यानानि विविधानि मे |
२० क
वैशम्पाय़न उवाच:
सज्जीक्रिय़न्तां सर्वाणि शिविकाश्च सहस्रशः ||
२० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
शकटापणवेशाश्च कोशशिल्पिन एव च |
२१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
निर्यान्तु कोशपालाश्च कुरुक्षेत्राश्रमं प्रति ||
२१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यश्च पौरजनः कश्चिद्द्रष्टुमिच्छति पार्थिवम् |
२२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अनावृतः सुविहितः स च यातु सुरक्षितः ||
२२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सूदाः पौरोगवाश्चैव सर्वं चैव महानसम् |
२३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विविधं भक्ष्यभोज्यं च शकटैरुह्यतां मम ||
२३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रय़ाणं घुष्यतां चैव श्वोभूत इति मा चिरम् |
२४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
क्रिय़न्तां पथि चाप्यद्य वेश्मानि विविधानि च ||
२४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एवमाज्ञाप्य राजा स भ्रातृभिः सह पाण्डवः |
२५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
श्वोभूते निर्ययौ राजा सस्त्रीवालपुरस्कृतः ||
२५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स वहिर्दिवसानेवं जनौघं परिपालय़न् |
२६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
न्यवसन्नृपतिः पञ्च ततोऽगच्छद्वनं प्रति ||
२६ ख