वैशम्पाय़न उवाच:
अथ राजा त्रिगर्तानां सुशर्मा रथय़ूथपः |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्राप्तकालमिदं वाक्यमुवाच त्वरितो भृशम् ||
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
असकृन्निकृतः पूर्वं मत्स्यैः साल्वेय़कैः सह |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सूतेन चैव मत्स्यस्य कीचकेन पुनः पुनः ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
वाधितो वन्धुभिः सार्धं वलाद्वलवता विभो |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
स कर्णमभ्युदीक्ष्याथ दुर्योधनमभाषत ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
असकृन्मत्स्यराज्ञा मे राष्ट्रं वाधितमोजसा |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रणेता कीचकश्चास्य वलवानभवत्पुरा ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
क्रूरोऽमर्षी स दुष्टात्मा भुवि प्रख्यातविक्रमः |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
निहतस्तत्र गन्धर्वैः पापकर्मा नृशंसवान् ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तस्मिंश्च निहते राजन्हीनदर्पो निराश्रय़ः |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
भविष्यति निरुत्साहो विराट इति मे मतिः ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तत्र यात्रा मम मता यदि ते रोचतेऽनघ |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कौरवाणां च सर्वेषां कर्णस्य च महात्मनः ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एतत्प्राप्तमहं मन्ये कार्यमात्ययिकं हितम् |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
राष्ट्रं तस्याभिय़ात्वाशु वहुधान्यसमाकुलम् ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
आददामोऽस्य रत्नानि विविधानि वसूनि च |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
ग्रामान्राष्ट्राणि वा तस्य हरिष्यामो विभागशः ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अथ वा गोसहस्राणि वहूनि च शुभानि च |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
विविधानि हरिष्यामः प्रतिपीड्य पुरं वलात् ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
कौरवैः सह सङ्गम्य त्रिगर्तैश्च विशां पते |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
गास्तस्यापहरामाशु सह सर्वैः सुसंहताः ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सन्धिं वा तेन कृत्वा तु निवध्नीमोऽस्य पौरुषम् |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
हत्वा चास्य चमूं कृत्स्नां वशमन्वानय़ामहे ||
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तं वशे न्याय़तः कृत्वा सुखं वत्स्यामहे वय़म् |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
भवतो वलवृद्धिश्च भविष्यति न संशय़ः ||
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य कर्णो राजानमव्रवीत् |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सूक्तं सुशर्मणा वाक्यं प्राप्तकालं हितं च नः ||
१४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तस्मात्क्षिप्रं विनिर्यामो योजय़ित्वा वरूथिनीम् |
१५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विभज्य चाप्यनीकानि यथा वा मन्यसेऽनघ ||
१५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रज्ञावान्कुरुवृद्धोऽय़ं सर्वेषां नः पितामहः |
१६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
आचार्यश्च तथा द्रोणः कृपः शारद्वतस्तथा ||
१६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
मन्यन्ते ते यथा सर्वे तथा यात्रा विधीय़ताम् |
१७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
संमन्त्र्य चाशु गच्छामः साधनार्थं महीपतेः ||
१७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
किं च नः पाण्डवैः कार्यं हीनार्थवलपौरुषैः |
१८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अत्यर्थं वा प्रनष्टास्ते प्राप्ता वापि यमक्षय़म् ||
१८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यामो राजन्ननुद्विग्ना विराटविषय़ं वय़म् |
१९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
आदास्यामो हि गास्तस्य विविधानि वसूनि च ||
१९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततो दुर्योधनो राजा वाक्यमादाय़ तस्य तत् |
२० क
वैशम्पाय़न उवाच:
वैकर्तनस्य कर्णस्य क्षिप्रमाज्ञापय़त्स्वय़म् ||
२० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
शासने नित्यसंय़ुक्तं दुःशासनमनन्तरम् |
२१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सह वृद्धैस्तु संमन्त्र्य क्षिप्रं योजय़ वाहिनीम् ||
२१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यथोद्देशं च गच्छामः सहिताः सर्वकौरवैः |
२२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सुशर्मा तु यथोद्दिष्टं देशं यातु महारथः ||
२२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
त्रिगर्तैः सहितो राजा समग्रवलवाहनः |
२३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रागेव हि सुसंवीतो मत्स्यस्य विषय़ं प्रति ||
२३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
जघन्यतो वय़ं तत्र यास्यामो दिवसान्तरम् |
२४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विषय़ं मत्स्यराजस्य सुसमृद्धं सुसंहताः ||
२४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ते यात्वा सहसा तत्र विराटनगरं प्रति |
२५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
क्षिप्रं गोपान्समासाद्य गृह्णन्तु विपुलं धनम् ||
२५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
गवां शतसहस्राणि श्रीमन्ति गुणवन्ति च |
२६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वय़मपि निगृह्णीमो द्विधा कृत्वा वरूथिनीम् ||
२६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स स्म गत्वा यथोद्दिष्टां दिशं वह्नेर्महीपतिः |
२७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
आदत्त गाः सुशर्माथ घर्मपक्षस्य सप्तमीम् ||
२७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अपरं दिवसं सर्वे राजन्सम्भूय़ कौरवाः |
२८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अष्टम्यां तान्यगृह्णन्त गोकुलानि सहस्रशः ||
२८ ख