सञ्जय़ उवाच:
प्रिय़मिन्द्रस्य सततं सखाय़ममितौजसम् |
१ क
सञ्जय़ उवाच:
हत्वा प्राग्ज्योतिषं पार्थः प्रदक्षिणमवर्तत ||
१ ख
सञ्जय़ उवाच:
ततो गान्धारराजस्य सुतौ परपुरञ्जय़ौ |
२ क
सञ्जय़ उवाच:
आर्छेतामर्जुनं सङ्ख्ये भ्रातरौ वृषकाचलौ ||
२ ख
सञ्जय़ उवाच:
तौ समेत्यार्जुनं वीरौ पुरः पश्चाच्च धन्विनौ |
३ क
सञ्जय़ उवाच:
अविध्येतां महावेगैर्निशितैराशुगैर्भृशम् ||
३ ख
सञ्जय़ उवाच:
वृषकस्य हय़ान्सूतं धनुश्छत्रं रथं ध्वजम् |
४ क
सञ्जय़ उवाच:
तिलशो व्यधमत्पार्थः सौवलस्य शितैः शरैः ||
४ ख
सञ्जय़ उवाच:
ततोऽर्जुनः शरव्रातैर्नानाप्रहरणैरपि |
५ क
सञ्जय़ उवाच:
गान्धारान्व्याकुलांश्चक्रे सौवलप्रमुखान्पुनः ||
५ ख
सञ्जय़ उवाच:
ततः पञ्चशतान्वीरान्गान्धारानुद्यताय़ुधान् |
६ क
सञ्जय़ उवाच:
प्राहिणोन्मृत्युलोकाय़ क्रुद्धो वाणैर्धनञ्जय़ः ||
६ ख
सञ्जय़ उवाच:
हताश्वात्तु रथात्तूर्णमवतीर्य महाभुजः |
७ क
सञ्जय़ उवाच:
आरुरोह रथं भ्रातुरन्यच्च धनुराददे ||
७ ख
सञ्जय़ उवाच:
तावेकरथमारूढौ भ्रातरौ वृषकाचलौ |
८ क
सञ्जय़ उवाच:
शरवर्षेण वीभत्सुमविध्येतां पुनः पुनः ||
८ ख
सञ्जय़ उवाच:
स्यालौ तव महात्मानौ राजानौ वृषकाचलौ |
९ क
सञ्जय़ उवाच:
भृशं निजघ्नतुः पार्थमिन्द्रं वृत्रवलाविव ||
९ ख
सञ्जय़ उवाच:
लव्धलक्ष्यौ तु गान्धारावहतां पाण्डवं पुनः |
१० क
सञ्जय़ उवाच:
निदाघवार्षिकौ मासौ लोकं घर्माम्वुभिर्यथा ||
१० ख
सञ्जय़ उवाच:
तौ रथस्थौ नरव्याघ्रौ राजानौ वृषकाचलौ |
११ क
सञ्जय़ उवाच:
संश्लिष्टाङ्गौ स्थितौ राजञ्जघानैकेषुणार्जुनः ||
११ ख
सञ्जय़ उवाच:
तौ रथात्सिंहसङ्काशौ लोहिताक्षौ महाभुजौ |
१२ क
सञ्जय़ उवाच:
गतासू पेततुर्वीरौ सोदर्यावेकलक्षणौ ||
१२ ख
सञ्जय़ उवाच:
तय़ोर्देहौ रथाद्भूमिं गतौ वन्धुजनप्रिय़ौ |
१३ क
सञ्जय़ उवाच:
यशो दश दिशः पुण्यं गमय़ित्वा व्यवस्थितौ ||
१३ ख
सञ्जय़ उवाच:
दृष्ट्वा विनिहतौ सङ्ख्ये मातुलावपलाय़िनौ |
१४ क
सञ्जय़ उवाच:
भृशं मुमुचुरश्रूणि पुत्रास्तव विशां पते ||
१४ ख
सञ्जय़ उवाच:
निहतौ भ्रातरौ दृष्ट्वा माय़ाशतविशारदः |
१५ क
सञ्जय़ उवाच:
कृष्णौ संमोहय़न्माय़ां विदधे शकुनिस्ततः ||
१५ ख
सञ्जय़ उवाच:
लगुडाय़ोगुडाश्मानः शतघ्न्यश्च सशक्तय़ः |
१६ क
सञ्जय़ उवाच:
गदापरिघनिस्त्रिंशशूलमुद्गरपट्टिशाः ||
१६ ख
सञ्जय़ उवाच:
सकम्पनर्ष्टिनखरा मुसलानि परश्वधाः |
१७ क
सञ्जय़ उवाच:
क्षुराः क्षुरप्रनालीका वत्सदन्तास्त्रिसन्धिनः ||
१७ ख
सञ्जय़ उवाच:
चक्राणि विशिखाः प्रासा विविधान्याय़ुधानि च |
१८ क
सञ्जय़ उवाच:
प्रपेतुः सर्वतो दिग्भ्यः प्रदिग्भ्यश्चार्जुनं प्रति ||
१८ ख
सञ्जय़ उवाच:
खरोष्ट्रमहिषाः सिंहा व्याघ्राः सृमरचिल्लिकाः |
१९ क
सञ्जय़ उवाच:
ऋक्षाः सालावृका गृध्राः कपय़ोऽथ सरीसृपाः ||
१९ ख
सञ्जय़ उवाच:
विविधानि च रक्षांसि क्षुधितान्यर्जुनं प्रति |
२० क
सञ्जय़ उवाच:
सङ्क्रुद्धान्यभ्यधावन्त विविधानि वय़ांसि च ||
२० ख
सञ्जय़ उवाच:
ततो दिव्यास्त्रविच्छूरः कुन्तीपुत्रो धनञ्जय़ः |
२१ क
सञ्जय़ उवाच:
विसृजन्निषुजालानि सहसा तान्यताडय़त् ||
२१ ख
सञ्जय़ उवाच:
ते हन्यमानाः शूरेण प्रवरैः साय़कैर्दृढैः |
२२ क
सञ्जय़ उवाच:
विरुवन्तो महारावान्विनेशुः सर्वतो हताः ||
२२ ख
सञ्जय़ उवाच:
ततस्तमः प्रादुरभूदर्जुनस्य रथं प्रति |
२३ क
सञ्जय़ उवाच:
तस्माच्च तमसो वाचः क्रूराः पार्थमभर्त्सय़न् ||
२३ ख
सञ्जय़ उवाच:
तत्तमोऽस्त्रेण महता ज्योतिषेणार्जुनोऽवधीत् |
२४ क
सञ्जय़ उवाच:
हते तस्मिञ्जलौघास्तु प्रादुरासन्भय़ानकाः ||
२४ ख
सञ्जय़ उवाच:
अम्भसस्तस्य नाशार्थमादित्यास्त्रमथार्जुनः |
२५ क
सञ्जय़ उवाच:
प्राय़ुङ्क्ताम्भस्ततस्तेन प्राय़शोऽस्त्रेण शोषितम् ||
२५ ख
सञ्जय़ उवाच:
एवं वहुविधा माय़ाः सौवलस्य कृताः कृताः |
२६ क
सञ्जय़ उवाच:
जघानास्त्रवलेनाशु प्रहसन्नर्जुनस्तदा ||
२६ ख
सञ्जय़ उवाच:
तथा हतासु माय़ासु त्रस्तोऽर्जुनशराहतः |
२७ क
सञ्जय़ उवाच:
अपाय़ाज्जवनैरश्वैः शकुनिः प्राकृतो यथा ||
२७ ख
सञ्जय़ उवाच:
ततोऽर्जुनोऽस्त्रविच्छ्रैष्ठ्यं दर्शय़न्नात्मनोऽरिषु |
२८ क
सञ्जय़ उवाच:
अभ्यवर्षच्छरौघेण कौरवाणामनीकिनीम् ||
२८ ख
सञ्जय़ उवाच:
सा हन्यमाना पार्थेन पुत्रस्य तव वाहिनी |
२९ क
सञ्जय़ उवाच:
द्वैधीभूता महाराज गङ्गेवासाद्य पर्वतम् ||
२९ ख
सञ्जय़ उवाच:
द्रोणमेवान्वपद्यन्त केचित्तत्र महारथाः |
३० क
सञ्जय़ उवाच:
केचिद्दुर्योधनं राजन्नर्द्यमानाः किरीटिना ||
३० ख
सञ्जय़ उवाच:
नापश्याम ततस्त्वेतत्सैन्यं वै तमसावृतम् |
३१ क
सञ्जय़ उवाच:
गाण्डीवस्य च निर्घोषः श्रुतो दक्षिणतो मय़ा ||
३१ ख
सञ्जय़ उवाच:
शङ्खदुन्दुभिनिर्घोषं वादित्राणां च निस्वनम् |
३२ क
सञ्जय़ उवाच:
गाण्डीवस्य च निर्घोषो व्यतिक्रम्यास्पृशद्दिवम् ||
३२ ख
सञ्जय़ उवाच:
ततः पुनर्दक्षिणतः सङ्ग्रामश्चित्रय़ोधिनाम् |
३३ क
सञ्जय़ उवाच:
सुय़ुद्धमर्जुनस्यासीदहं तु द्रोणमन्वगाम् ||
३३ ख
सञ्जय़ उवाच:
नानाविधान्यनीकानि पुत्राणां तव भारत |
३४ क
सञ्जय़ उवाच:
अर्जुनो व्यधमत्काले दिवीवाभ्राणि मारुतः ||
३४ ख
सञ्जय़ उवाच:
तं वासवमिवाय़ान्तं भूरिवर्षशरौघिणम् |
३५ क
सञ्जय़ उवाच:
महेष्वासं नरव्याघ्रं नोग्रं कश्चिदवारय़त् ||
३५ ख
सञ्जय़ उवाच:
ते हन्यमानाः पार्थेन त्वदीय़ा व्यथिता भृशम् |
३६ क
सञ्जय़ उवाच:
स्वानेव वहवो जघ्नुर्विद्रवन्तस्ततस्ततः ||
३६ ख
सञ्जय़ उवाच:
तेऽर्जुनेन शरा मुक्ताः कङ्कपत्रास्तनुच्छिदः |
३७ क
सञ्जय़ उवाच:
शलभा इव सम्पेतुः संवृण्वाना दिशो दश ||
३७ ख
सञ्जय़ उवाच:
तुरगं रथिनं नागं पदातिमपि मारिष |
३८ क
सञ्जय़ उवाच:
विनिर्भिद्य क्षितिं जग्मुर्वल्मीकमिव पन्नगाः ||
३८ ख
सञ्जय़ उवाच:
न च द्वितीय़ं व्यसृजत्कुञ्जराश्वनरेषु सः |
३९ क
सञ्जय़ उवाच:
पृथगेकशरारुग्णा निपेतुस्ते गतासवः ||
३९ ख
सञ्जय़ उवाच:
हतैर्मनुष्यैस्तुरगैश्च सर्वतः; शराभिवृष्टैर्द्विरदैश्च पातितैः |
४० क
सञ्जय़ उवाच:
तदा श्वगोमाय़ुवडाभिनादितं; विचित्रमाय़ोधशिरो वभूव ह ||
४० ख
सञ्जय़ उवाच:
पिता सुतं त्यजति सुहृद्वरं सुहृ; त्तथैव पुत्रः पितरं शरातुरः |
४१ क
सञ्जय़ उवाच:
स्वरक्षणे कृतमतय़स्तदा जना; स्त्यजन्ति वाहानपि पार्थपीडिताः ||
४१ ख