वैशम्पाय़न उवाच:
ततो गर्भः समभवत्पृथाय़ाः पृथिवीपते |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
शुक्ले दशोत्तरे पक्षे तारापतिरिवाम्वरे ||
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सा वान्धवभय़ाद्वाला तं गर्भं विनिगूहती |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
धारय़ामास सुश्रोणी न चैनां वुवुधे जनः ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
न हि तां वेद नार्यन्या काचिद्धात्रेय़िकामृते |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कन्यापुरगतां वालां निपुणां परिरक्षणे ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
ततः कालेन सा गर्भं सुषुवे वरवर्णिनी |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कन्यैव तस्य देवस्य प्रसादादमरप्रभम् ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तथैव वद्धकवचं कनकोज्ज्वलकुण्डलम् |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
हर्यक्षं वृषभस्कन्धं यथास्य पितरं तथा ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
जातमात्रं च तं गर्भं धात्र्या संमन्त्र्य भामिनी |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
मञ्जूषाय़ामवदधे स्वास्तीर्णाय़ां समन्ततः ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
मधूच्छिष्टस्थिताय़ां सा सुखाय़ां रुदती तथा |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
श्लक्ष्णाय़ां सुपिधानाय़ामश्वनद्यामवासृजत् ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
जानती चाप्यकर्तव्यं कन्याय़ा गर्भधारणम् |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पुत्रस्नेहेन राजेन्द्र करुणं पर्यदेवय़त् ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
समुत्सृजन्ती मञ्जूषामश्वनद्यास्तदा जले |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
उवाच रुदती कुन्ती यानि वाक्यानि तच्छृणु ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स्वस्ति तेऽस्त्वान्तरिक्षेभ्यः पार्थिवेभ्यश्च पुत्रक |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
दिव्येभ्यश्चैव भूतेभ्यस्तथा तोय़चराश्च ये ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
शिवास्ते सन्तु पन्थानो मा च ते परिपन्थिनः |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
आगमाश्च तथा पुत्र भवन्त्वद्रोहचेतसः ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
पातु त्वां वरुणो राजा सलिले सलिलेश्वरः |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अन्तरिक्षेऽन्तरिक्षस्थः पवनः सर्वगस्तथा ||
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
पिता त्वां पातु सर्वत्र तपनस्तपतां वरः |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
येन दत्तोऽसि मे पुत्र दिव्येन विधिना किल ||
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
आदित्या वसवो रुद्राः साध्या विश्वे च देवताः |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
मरुतश्च सहेन्द्रेण दिशश्च सदिगीश्वराः ||
१४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
रक्षन्तु त्वां सुराः सर्वे समेषु विषमेषु च |
१५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वेत्स्यामि त्वां विदेशेऽपि कवचेनोपसूचितम् ||
१५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
धन्यस्ते पुत्र जनको देवो भानुर्विभावसुः |
१६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
यस्त्वां द्रक्ष्यति दिव्येन चक्षुषा वाहिनीगतम् ||
१६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
धन्या सा प्रमदा या त्वां पुत्रत्वे कल्पय़िष्यति |
१७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
यस्यास्त्वं तृषितः पुत्र स्तनं पास्यसि देवज ||
१७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
को नु स्वप्नस्तय़ा दृष्टो या त्वामादित्यवर्चसम् |
१८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
दिव्यवर्मसमाय़ुक्तं दिव्यकुण्डलभूषितम् ||
१८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
पद्माय़तविशालाक्षं पद्मताम्रतलोज्ज्वलम् |
१९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सुललाटं सुकेशान्तं पुत्रत्वे कल्पय़िष्यति ||
१९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
धन्या द्रक्ष्यन्ति पुत्र त्वां भूमौ संसर्पमाणकम् |
२० क
वैशम्पाय़न उवाच:
अव्यक्तकलवाक्यानि वदन्तं रेणुगुण्ठितम् ||
२० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
धन्या द्रक्ष्यन्ति पुत्र त्वां पुनर्यौवनगे मुखे |
२१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
हिमवद्वनसम्भूतं सिंहं केसरिणं यथा ||
२१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एवं वहुविधं राजन्विलप्य करुणं पृथा |
२२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अवासृजत मञ्जूषामश्वनद्यास्तदा जले ||
२२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
रुदती पुत्रशोकार्ता निशीथे कमलेक्षणा |
२३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
धात्र्या सह पृथा राजन्पुत्रदर्शनलालसा ||
२३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
विसर्जय़ित्वा मञ्जूषां सम्वोधनभय़ात्पितुः |
२४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
विवेश राजभवनं पुनः शोकातुरा ततः ||
२४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
मञ्जूषा त्वश्वनद्याः सा यय़ौ चर्मण्वतीं नदीम् |
२५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
चर्मण्वत्याश्च यमुनां ततो गङ्गां जगाम ह ||
२५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
गङ्गाय़ाः सूतविषय़ं चम्पामभ्याय़यौ पुरीम् |
२६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
स मञ्जूषागतो गर्भस्तरङ्गैरुह्यमानकः ||
२६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अमृतादुत्थितं दिव्यं तत्तु वर्म सकुण्डलम् |
२७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
धारय़ामास तं गर्भं दैवं च विधिनिर्मितम् ||
२७ ख