chevron_left विराट पर्व अध्याय १६
वैशम्पाय़न उवाच:
सा हता सूतपुत्रेण राजपुत्री समज्वलत् |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वधं कृष्णा परीप्सन्ती सेनावाहस्य भामिनी |
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
जगामावासमेवाथ तदा सा द्रुपदात्मजा ||
१ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
कृत्वा शौचं यथान्याय़ं कृष्णा वै तनुमध्यमा |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
गात्राणि वाससी चैव प्रक्षाल्य सलिलेन सा ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
चिन्तय़ामास रुदती तस्य दुःखस्य निर्णय़म् |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
किं करोमि क्व गच्छामि कथं कार्यं भवेन्मम ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
इत्येवं चिन्तय़ित्वा सा भीमं वै मनसागमत् |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
नान्यः कर्ता ऋते भीमान्ममाद्य मनसः प्रिय़म् ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तत उत्थाय़ रात्रौ सा विहाय़ शय़नं स्वकम् |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्राद्रवन्नाथमिच्छन्ती कृष्णा नाथवती सती |
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
दुःखेन महता युक्ता मानसेन मनस्विनी ||
५ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
सा वै महानसे प्राप्य भीमसेनं शुचिस्मिता |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सर्वश्वेतेव माहेय़ी वने जाता त्रिहाय़नी |
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
उपातिष्ठत पाञ्चाली वाशितेव महागजम् ||
६ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
सा लतेव महाशालं फुल्लं गोमतितीरजम् |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वाहुभ्यां परिरभ्यैनं प्रावोधय़दनिन्दिता |
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सिंहं सुप्तं वने दुर्गे मृगराजवधूरिव ||
७ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
वीणेव मधुराभाषा गान्धारं साधु मूर्च्छिता |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अभ्यभाषत पाञ्चाली भीमसेनमनिन्दिता ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
उत्तिष्ठोत्तिष्ठ किं शेषे भीमसेन यथा मृतः |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
नामृतस्य हि पापीय़ान्भार्यामालभ्य जीवति ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तस्मिञ्जीवति पापिष्ठे सेनावाहे मम द्विषि |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
तत्कर्म कृतवत्यद्य कथं निद्रां निषेवसे ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
स सम्प्रहाय़ शय़नं राजपुत्र्या प्रवोधितः |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
उपातिष्ठत मेघाभः पर्यङ्के सोपसङ्ग्रहे ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अथाव्रवीद्राजपुत्रीं कौरव्यो महिषीं प्रिय़ाम् |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
केनास्यर्थेन सम्प्राप्ता त्वरितेव ममान्तिकम् ||
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
न ते प्रकृतिमान्वर्णः कृशा पाण्डुश्च लक्ष्यसे |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
आचक्ष्व परिशेषेण सर्वं विद्यामहं यथा ||
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सुखं वा यदि वा दुःखं द्वेष्यं वा यदि वा प्रिय़म् |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
यथावत्सर्वमाचक्ष्व श्रुत्वा ज्ञास्यामि यत्परम् ||
१४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अहमेव हि ते कृष्णे विश्वास्यः सर्वकर्मसु |
१५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अहमापत्सु चापि त्वां मोक्षय़ामि पुनः पुनः ||
१५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
शीघ्रमुक्त्वा यथाकामं यत्ते कार्यं विवक्षितम् |
१६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
गच्छ वै शय़नाय़ैव पुरा नान्योऽववुध्यते ||
१६ ख