नारद उवाच:
कर्णस्य वाहुवीर्येण प्रश्रय़ेण दमेन च |
१ क
नारद उवाच:
तुतोष भृगुशार्दूलो गुरुशुश्रूषय़ा तथा ||
१ ख
नारद उवाच:
तस्मै स विधिवत्कृत्स्नं व्रह्मास्त्रं सनिवर्तनम् |
२ क
नारद उवाच:
प्रोवाचाखिलमव्यग्रं तपस्वी सुतपस्विने ||
२ ख
नारद उवाच:
विदितास्त्रस्ततः कर्णो रममाणोऽऽश्रमे भृगोः |
३ क
नारद उवाच:
चकार वै धनुर्वेदे यत्नमद्भुतविक्रमः ||
३ ख
नारद उवाच:
ततः कदाचिद्रामस्तु चरन्नाश्रममन्तिकात् |
४ क
नारद उवाच:
कर्णेन सहितो धीमानुपवासेन कर्शितः ||
४ ख
नारद उवाच:
सुष्वाप जामदग्न्यो वै विस्रम्भोत्पन्नसौहृदः |
५ क
नारद उवाच:
कर्णस्योत्सङ्ग आधाय़ शिरः क्लान्तमना गुरुः ||
५ ख
नारद उवाच:
अथ कृमिः श्लेष्ममय़ो मांसशोणितभोजनः |
६ क
नारद उवाच:
दारुणो दारुणस्पर्शः कर्णस्याभ्याशमागमत् ||
६ ख
नारद उवाच:
स तस्योरुमथासाद्य विभेद रुधिराशनः |
७ क
नारद उवाच:
न चैनमशकत्क्षेप्तुं हन्तुं वापि गुरोर्भय़ात् ||
७ ख
नारद उवाच:
सन्दश्यमानोऽपि तथा कृमिणा तेन भारत |
८ क
नारद उवाच:
गुरुप्रवोधशङ्की च तमुपैक्षत सूतजः ||
८ ख
नारद उवाच:
कर्णस्तु वेदनां धैर्यादसह्यां विनिगृह्य ताम् |
९ क
नारद उवाच:
अकम्पन्नव्यथंश्चैव धारय़ामास भार्गवम् ||
९ ख
नारद उवाच:
यदा तु रुधिरेणाङ्गे परिस्पृष्टो भृगूद्वहः |
१० क
नारद उवाच:
तदावुध्यत तेजस्वी सन्तप्तश्चेदमव्रवीत् ||
१० ख
नारद उवाच:
अहोऽस्म्यशुचितां प्राप्तः किमिदं क्रिय़ते त्वय़ा |
११ क
नारद उवाच:
कथय़स्व भय़ं त्यक्त्वा याथातथ्यमिदं मम ||
११ ख
नारद उवाच:
तस्य कर्णस्तदाचष्ट कृमिणा परिभक्षणम् |
१२ क
नारद उवाच:
ददर्श रामस्तं चापि कृमिं सूकरसंनिभम् ||
१२ ख
नारद उवाच:
अष्टपादं तीक्ष्णदंष्ट्रं सूचीभिरिव संवृतम् |
१३ क
नारद उवाच:
रोमभिः संनिरुद्धाङ्गमलर्कं नाम नामतः ||
१३ ख
नारद उवाच:
स दृष्टमात्रो रामेण कृमिः प्राणानवासृजत् |
१४ क
नारद उवाच:
तस्मिन्नेवासृक्सङ्क्लिन्ने तदद्भुतमिवाभवत् ||
१४ ख
नारद उवाच:
ततोऽन्तरिक्षे ददृशे विश्वरूपः करालवान् |
१५ क
नारद उवाच:
राक्षसो लोहितग्रीवः कृष्णाङ्गो मेघवाहनः ||
१५ ख
नारद उवाच:
स रामं प्राञ्जलिर्भूत्वा वभाषे पूर्णमानसः |
१६ क
नारद उवाच:
स्वस्ति ते भृगुशार्दूल गमिष्यामि यथागतम् ||
१६ ख
नारद उवाच:
मोक्षितो नरकादस्मि भवता मुनिसत्तम |
१७ क
नारद उवाच:
भद्रं च तेऽस्तु नन्दिश्च प्रिय़ं मे भवता कृतम् ||
१७ ख
नारद उवाच:
तमुवाच महावाहुर्जामदग्न्यः प्रतापवान् |
१८ क
नारद उवाच:
कस्त्वं कस्माच्च नरकं प्रतिपन्नो व्रवीहि तत् ||
१८ ख
नारद उवाच:
सोऽव्रवीदहमासं प्राग्गृत्सो नाम महासुरः |
१९ क
नारद उवाच:
पुरा देवय़ुगे तात भृगोस्तुल्यवय़ा इव ||
१९ ख
नारद उवाच:
सोऽहं भृगोः सुदय़ितां भार्यामपहरं वलात् |
२० क
नारद उवाच:
महर्षेरभिशापेन कृमिभूतोऽपतं भुवि ||
२० ख
नारद उवाच:
अव्रवीत्तु स मां क्रोधात्तव पूर्वपितामहः |
२१ क
नारद उवाच:
मूत्रश्लेष्माशनः पाप निरय़ं प्रतिपत्स्यसे ||
२१ ख
नारद उवाच:
शापस्यान्तो भवेद्व्रह्मन्नित्येवं तमथाव्रुवम् |
२२ क
नारद उवाच:
भविता भार्गवे राम इति मामव्रवीद्भृगुः ||
२२ ख
नारद उवाच:
सोऽहमेतां गतिं प्राप्तो यथा नकुशलं तथा |
२३ क
नारद उवाच:
त्वय़ा साधो समागम्य विमुक्तः पापय़ोनितः ||
२३ ख
नारद उवाच:
एवमुक्त्वा नमस्कृत्य यय़ौ रामं महासुरः |
२४ क
नारद उवाच:
रामः कर्णं तु सक्रोधमिदं वचनमव्रवीत् ||
२४ ख
नारद उवाच:
अतिदुःखमिदं मूढ न जातु व्राह्मणः सहेत् |
२५ क
नारद उवाच:
क्षत्रिय़स्यैव ते धैर्यं कामय़ा सत्यमुच्यताम् ||
२५ ख
नारद उवाच:
तमुवाच ततः कर्णः शापभीतः प्रसादय़न् |
२६ क
नारद उवाच:
व्रह्मक्षत्रान्तरे सूतं जातं मां विद्धि भार्गव ||
२६ ख
नारद उवाच:
राधेय़ः कर्ण इति मां प्रवदन्ति जना भुवि |
२७ क
नारद उवाच:
प्रसादं कुरु मे व्रह्मन्नस्त्रलुव्धस्य भार्गव ||
२७ ख
नारद उवाच:
पिता गुरुर्न सन्देहो वेदविद्याप्रदः प्रभुः |
२८ क
नारद उवाच:
अतो भार्गव इत्युक्तं मय़ा गोत्रं तवान्तिके ||
२८ ख
नारद उवाच:
तमुवाच भृगुश्रेष्ठः सरोषः प्रहसन्निव |
२९ क
नारद उवाच:
भूमौ निपतितं दीनं वेपमानं कृताञ्जलिम् ||
२९ ख
नारद उवाच:
यस्मान्मिथ्योपचरितो अस्त्रलोभादिह त्वय़ा |
३० क
नारद उवाच:
तस्मादेतद्धि ते मूढ व्रह्मास्त्रं प्रतिभास्यति ||
३० ख
नारद उवाच:
अन्यत्र वधकालात्ते सदृशेन समेय़ुषः |
३१ क
नारद उवाच:
अव्राह्मणे न हि व्रह्म ध्रुवं तिष्ठेत्कदाचन ||
३१ ख
नारद उवाच:
गच्छेदानीं न ते स्थानमनृतस्येह विद्यते |
३२ क
नारद उवाच:
न त्वय़ा सदृशो युद्धे भविता क्षत्रिय़ो भुवि ||
३२ ख
नारद उवाच:
एवमुक्तस्तु रामेण न्याय़ेनोपजगाम सः |
३३ क
नारद उवाच:
दुर्योधनमुपागम्य कृतास्त्रोऽस्मीति चाव्रवीत् ||
३३ ख