chevron_left आश्रमवासिक पर्व अध्याय ३
वैशम्पाय़न उवाच:
स राजा सुमहातेजा वृद्धः कुरुकुलोद्वहः |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
नापश्यत तदा किञ्चिदप्रिय़ं पाण्डुनन्दने ||
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
वर्तमानेषु सद्वृत्तिं पाण्डवेषु महात्मसु |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रीतिमानभवद्राजा धृतराष्ट्रोऽम्विकासुतः ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सौवलेय़ी च गान्धारी पुत्रशोकमपास्य तम् |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
सदैव प्रीतिमत्यासीत्तनय़ेषु निजेष्विव ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
प्रिय़ाण्येव तु कौरव्यो नाप्रिय़ाणि कुरूद्वह |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वैचित्रवीर्ये नृपतौ समाचरति नित्यदा ||
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यद्यद्व्रूते च किञ्चित्स धृतराष्ट्रो नराधिपः |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
गुरु वा लघु वा कार्यं गान्धारी च यशस्विनी ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तत्स राजा महाराज पाण्डवानां धुरन्धरः |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पूजय़ित्वा वचस्तत्तदकार्षीत्परवीरहा ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
तेन तस्याभवत्प्रीतो वृत्तेन स नराधिपः |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अन्वतप्यच्च संस्मृत्य पुत्रं मन्दमचेतसम् ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
सदा च प्रातरुत्थाय़ कृतजप्यः शुचिर्नृपः |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
आशास्ते पाण्डुपुत्राणां समरेष्वपराजय़म् ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
व्राह्मणान्वाचय़ित्वा च हुत्वा चैव हुताशनम् |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
आय़ुष्यं पाण्डुपुत्राणामाशास्ते स नराधिपः ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
न तां प्रीतिं परामाप पुत्रेभ्यः स महीपतिः |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
यां प्रीतिं पाण्डुपुत्रेभ्यः समवाप तदा नृपः ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
व्राह्मणानां च वृद्धानां क्षत्रिय़ाणां च भारत |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तथा विट्शूद्रसङ्घानामभवत्सुप्रिय़स्तदा ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यच्च किञ्चित्पुरा पापं धृतराष्ट्रसुतैः कृतम् |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अकृत्वा हृदि तद्राजा तं नृपं सोऽन्ववर्तत ||
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यश्च कश्चिन्नरः किञ्चिदप्रिय़ं चाम्विकासुते |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कुरुते द्वेष्यतामेति स कौन्तेय़स्य धीमतः ||
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
न राज्ञो धृतराष्ट्रस्य न च दुर्योधनस्य वै |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
उवाच दुष्कृतं किञ्चिद्युधिष्ठिरभय़ान्नरः ||
१४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
धृत्या तुष्टो नरेन्द्रस्य गान्धारी विदुरस्तथा |
१५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
शौचेन चाजातशत्रोर्न तु भीमस्य शत्रुहन् ||
१५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अन्ववर्तत भीमोऽपि निष्टनन्धर्मजं नृपम् |
१६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
धृतराष्ट्रं च सम्प्रेक्ष्य सदा भवति दुर्मनाः ||
१६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
राजानमनुवर्तन्तं धर्मपुत्रं महामतिम् |
१७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अन्ववर्तत कौरव्यो हृदय़ेन पराङ्मुखः ||
१७ ख