वैशम्पाय़न उवाच:
एवं प्रय़तमानानां वृष्णीनामन्धकैः सह |
१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
कालो गृहाणि सर्वेषां परिचक्राम नित्यशः ||
१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
करालो विकटो मुण्डः पुरुषः कृष्णपिङ्गलः |
२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
गृहाण्यवेक्ष्य वृष्णीनां नादृश्यत पुनः क्वचित् ||
२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
उत्पेदिरे महावाता दारुणाश्चा दिने दिने |
३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वृष्ण्यन्धकविनाशाय़ वहवो रोमहर्षणाः ||
३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
विवृद्धमूषका रथ्या विभिन्नमणिकास्तथा |
४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
चीचीकूचीति वाश्यन्त्यः सारिका वृष्णिवेश्मसु |
४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
नोपशाम्यति शव्दश्च स दिवारात्रमेव हि ||
४ ग
वैशम्पाय़न उवाच:
अनुकुर्वन्नुलूकानां सारसा विरुतं तथा |
५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अजाः शिवानां च रुतमन्वकुर्वत भारत ||
५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
पाण्डुरा रक्तपादाश्च विहगाः कालचोदिताः |
६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
वृष्ण्यन्धकानां गेहेषु कपोता व्यचरंस्तदा ||
६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
व्यजाय़न्त खरा गोषु करभाश्वतरीषु च |
७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
शुनीष्वपि विडालाश्च मूषका नकुलीषु च ||
७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
नापत्रपन्त पापानि कुर्वन्तो वृष्णय़स्तदा |
८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
प्राद्विषन्व्राह्मणांश्चापि पितॄन्देवांस्तथैव च ||
८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
गुरूंश्चाप्यवमन्यन्त न तु रामजनार्दनौ |
९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पत्न्यः पतीन्व्युच्चरन्त पत्नीश्च पतय़स्तथा ||
९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
विभावसुः प्रज्वलितो वामं विपरिवर्तते |
१० क
वैशम्पाय़न उवाच:
नीललोहितमाञ्जिष्ठा विसृजन्नर्चिषः पृथक् ||
१० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
उदय़ास्तमने नित्यं पुर्यां तस्यां दिवाकरः |
११ क
वैशम्पाय़न उवाच:
व्यदृश्यतासकृत्पुम्भिः कवन्धैः परिवारितः ||
११ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
महानसेषु सिद्धेऽन्ने संस्कृतेऽतीव भारत |
१२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
आहार्यमाणे कृमय़ो व्यदृश्यन्त नराधिप ||
१२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
पुण्याहे वाच्यमाने च जपत्सु च महात्मसु |
१३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
अभिधावन्तः श्रूय़न्ते न चादृश्यत कश्चन ||
१३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
परस्परं च नक्षत्रं हन्यमानं पुनः पुनः |
१४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
ग्रहैरपश्यन्सर्वे ते नात्मनस्तु कथञ्चन ||
१४ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
नदन्तं पाञ्चजन्यं च वृष्ण्यन्धकनिवेशने |
१५ क
वैशम्पाय़न उवाच:
समन्तात्प्रत्यवाश्यन्त रासभा दारुणस्वराः ||
१५ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
एवं पश्यन्हृषीकेशः सम्प्राप्तं कालपर्ययम् |
१६ क
वैशम्पाय़न उवाच:
त्रय़ोदश्याममावास्यां तां दृष्ट्वा प्राव्रवीदिदम् ||
१६ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
चतुर्दशी पञ्चदशी कृतेय़ं राहुणा पुनः |
१७ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तदा च भारते युद्धे प्राप्ता चाद्य क्षय़ाय़ नः ||
१७ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
विमृशन्नेव कालं तं परिचिन्त्य जनार्दनः |
१८ क
वैशम्पाय़न उवाच:
मेने प्राप्तं स षट्त्रिंशं वर्षं वै केशिसूदनः ||
१८ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
पुत्रशोकाभिसन्तप्ता गान्धारी हतवान्धवा |
१९ क
वैशम्पाय़न उवाच:
यदनुव्याजहारार्ता तदिदं समुपागतम् ||
१९ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
इदं च तदनुप्राप्तमव्रवीद्यद्युधिष्ठिरः |
२० क
वैशम्पाय़न उवाच:
पुरा व्यूढेष्वनीकेषु दृष्ट्वोत्पातान्सुदारुणान् ||
२० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
इत्युक्त्वा वासुदेवस्तु चिकीर्षन्सत्यमेव तत् |
२१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
आज्ञापय़ामास तदा तीर्थय़ात्रामरिन्दम ||
२१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
अघोषय़न्त पुरुषास्तत्र केशवशासनात् |
२२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
तीर्थय़ात्रा समुद्रे वः कार्येति पुरुषर्षभाः ||
२२ ख