chevron_left आदि पर्व अध्याय ३२
शौनक उवाच:
जाता वै भुजगास्तात वीर्यवन्तो दुरासदाः |
१ क
शौनक उवाच:
शापं तं त्वथ विज्ञाय़ कृतवन्तो नु किं परम् ||
१ ख
सूत उवाच:
तेषां तु भगवाञ्शेषस्त्यक्त्वा कद्रूं महाय़शाः |
२ क
सूत उवाच:
तपो विपुलमातस्थे वाय़ुभक्षो यतव्रतः ||
२ ख
सूत उवाच:
गन्धमादनमासाद्य वदर्यां च तपोरतः |
३ क
सूत उवाच:
गोकर्णे पुष्करारण्ये तथा हिमवतस्तटे ||
३ ख
सूत उवाच:
तेषु तेषु च पुण्येषु तीर्थेष्वाय़तनेषु च |
४ क
सूत उवाच:
एकान्तशीली निय़तः सततं विजितेन्द्रिय़ः ||
४ ख
सूत उवाच:
तप्यमानं तपो घोरं तं ददर्श पितामहः |
५ क
सूत उवाच:
परिशुष्कमांसत्वक्स्नाय़ुं जटाचीरधरं प्रभुम् ||
५ ख
सूत उवाच:
तमव्रवीत्सत्यधृतिं तप्यमानं पितामहः |
६ क
सूत उवाच:
किमिदं कुरुषे शेष प्रजानां स्वस्ति वै कुरु ||
६ ख
सूत उवाच:
त्वं हि तीव्रेण तपसा प्रजास्तापय़सेऽनघ |
७ क
सूत उवाच:
व्रूहि कामं च मे शेष यत्ते हृदि चिरं स्थितम् ||
७ ख
शेष उवाच:
सोदर्या मम सर्वे हि भ्रातरो मन्दचेतसः |
८ क
शेष उवाच:
सह तैर्नोत्सहे वस्तुं तद्भवाननुमन्यताम् ||
८ ख
शेष उवाच:
अभ्यसूय़न्ति सततं परस्परममित्रवत् |
९ क
शेष उवाच:
ततोऽहं तप आतिष्ठे नैतान्पश्येय़मित्युत ||
९ ख
शेष उवाच:
न मर्षय़न्ति सततं विनतां ससुतां च ते |
१० क
शेष उवाच:
अस्माकं चापरो भ्राता वैनतेय़ः पितामह ||
१० ख
शेष उवाच:
तं च द्विषन्ति तेऽत्यर्थं स चापि सुमहावलः |
११ क
शेष उवाच:
वरप्रदानात्स पितुः कश्यपस्य महात्मनः ||
११ ख
शेष उवाच:
सोऽहं तपः समास्थाय़ मोक्ष्यामीदं कलेवरम् |
१२ क
शेष उवाच:
कथं मे प्रेत्यभावेऽपि न तैः स्यात्सह सङ्गमः ||
१२ ख
व्रह्मो उवाच:
जानामि शेष सर्वेषां भ्रातृणां ते विचेष्टितम् |
१३ क
व्रह्मो उवाच:
मातुश्चाप्यपराधाद्वै भ्रातृणां ते महद्भय़म् ||
१३ ख
व्रह्मो उवाच:
कृतोऽत्र परिहारश्च पूर्वमेव भुजङ्गम |
१४ क
व्रह्मो उवाच:
भ्रातृणां तव सर्वेषां न शोकं कर्तुमर्हसि ||
१४ ख
व्रह्मो उवाच:
वृणीष्व च वरं मत्तः शेष यत्तेऽभिकाङ्क्षितम् |
१५ क
व्रह्मो उवाच:
दित्सामि हि वरं तेऽद्य प्रीतिर्मे परमा त्वय़ि ||
१५ ख
व्रह्मो उवाच:
दिष्ट्या च वुद्धिर्धर्मे ते निविष्टा पन्नगोत्तम |
१६ क
व्रह्मो उवाच:
अतो भूय़श्च ते वुद्धिर्धर्मे भवतु सुस्थिरा ||
१६ ख
शेष उवाच:
एष एव वरो मेऽद्य काङ्क्षितः प्रपितामह |
१७ क
शेष उवाच:
धर्मे मे रमतां वुद्धिः शमे तपसि चेश्वर ||
१७ ख
व्रह्मो उवाच:
प्रीतोऽस्म्यनेन ते शेष दमेन प्रशमेन च |
१८ क
व्रह्मो उवाच:
त्वय़ा त्विदं वचः कार्यं मन्निय़ोगात्प्रजाहितम् ||
१८ ख
व्रह्मो उवाच:
इमां महीं शैलवनोपपन्नां; ससागरां साकरपत्तनां च |
१९ क
व्रह्मो उवाच:
त्वं शेष सम्यक्चलितां यथाव; त्सङ्गृह्य तिष्ठस्व यथाचला स्यात् ||
१९ ख
शेष उवाच:
यथाह देवो वरदः प्रजापति; र्महीपतिर्भूतपतिर्जगत्पतिः |
२० क
शेष उवाच:
तथा महीं धारय़ितास्मि निश्चलां; प्रय़च्छ तां मे शिरसि प्रजापते ||
२० ख
व्रह्मो उवाच:
अधो महीं गच्छ भुजङ्गमोत्तम; स्वय़ं तवैषा विवरं प्रदास्यति |
२१ क
व्रह्मो उवाच:
इमां धरां धारय़ता त्वय़ा हि मे; महत्प्रिय़ं शेष कृतं भविष्यति ||
२१ ख
सूत उवाच:
तथेति कृत्वा विवरं प्रविश्य स; प्रभुर्भुवो भुजगवराग्रजः स्थितः |
२२ क
सूत उवाच:
विभर्ति देवीं शिरसा महीमिमां; समुद्रनेमिं परिगृह्य सर्वतः ||
२२ ख
व्रह्मो उवाच:
शेषोऽसि नागोत्तम धर्मदेवो; महीमिमां धारय़से यदेकः |
२३ क
व्रह्मो उवाच:
अनन्तभोगः परिगृह्य सर्वां; यथाहमेवं वलभिद्यथा वा ||
२३ ख
सूत उवाच:
अधो भूमेर्वसत्येवं नागोऽनन्तः प्रतापवान् |
२४ क
सूत उवाच:
धारय़न्वसुधामेकः शासनाद्व्रह्मणो विभुः ||
२४ ख
सूत उवाच:
सुपर्णं च सखाय़ं वै भगवानमरोत्तमः |
२५ क
सूत उवाच:
प्रादादनन्ताय़ तदा वैनतेय़ं पितामहः ||
२५ ख