एकतद्वितत्रिता ऊचुः:
गच्छध्वं मुनय़ः सर्वे यथागतमितोऽचिरात् |
४८ क
एकतद्वितत्रिता ऊचुः:
न स शक्यो अभक्तेन द्रष्टुं देवः कथञ्चन ||
४८ ख
एकतद्वितत्रिता ऊचुः:
कामं कालेन महता एकान्तित्वं समागतैः |
४९ क
एकतद्वितत्रिता ऊचुः:
शक्यो द्रष्टुं स भगवान्प्रभामण्डलदुर्दृशः ||
४९ ख
एकतद्वितत्रिता ऊचुः:
महत्कार्यं तु कर्तव्यं युष्माभिर्द्विजसत्तमाः |
५० क
एकतद्वितत्रिता ऊचुः:
इतः कृतय़ुगेऽतीते विपर्यासं गतेऽपि च ||
५० ख
एकतद्वितत्रिता ऊचुः:
वैवस्वतेऽन्तरे विप्राः प्राप्ते त्रेताय़ुगे ततः |
५१ क
एकतद्वितत्रिता ऊचुः:
सुराणां कार्यसिद्ध्यर्थं सहाय़ा वै भविष्यथ ||
५१ ख
एकतद्वितत्रिता ऊचुः:
ततस्तदद्भुतं वाक्यं निशम्यैवं स्म सोमप |
५२ क
एकतद्वितत्रिता ऊचुः:
तस्य प्रसादात्प्राप्ताः स्मो देशमीप्सितमञ्जसा ||
५२ ख
एकतद्वितत्रिता ऊचुः:
एवं सुतपसा चैव हव्यकव्यैस्तथैव च |
५३ क
एकतद्वितत्रिता ऊचुः:
देवोऽस्माभिर्न दृष्टः स कथं त्वं द्रष्टुमर्हसि |
५३ ख
एकतद्वितत्रिता ऊचुः:
नाराय़णो महद्भूतं विश्वसृग्घव्यकव्यभुक् ||
५३ ग
भीष्म उवाच:
एवमेकतवाक्येन द्वितत्रितमतेन च |
५४ क
भीष्म उवाच:
अनुनीतः सदस्यैश्च वृहस्पतिरुदारधीः |
५४ ख
भीष्म उवाच:
समानीय़ ततो यज्ञं दैवतं समपूजय़त् ||
५४ ग
भीष्म उवाच:
समाप्तय़ज्ञो राजापि प्रजाः पालितवान्वसुः |
५५ क
भीष्म उवाच:
व्रह्मशापाद्दिवो भ्रष्टः प्रविवेश महीं ततः ||
५५ ख
भीष्म उवाच:
अन्तर्भूमिगतश्चैव सततं धर्मवत्सलः |
५६ क
भीष्म उवाच:
नाराय़णपरो भूत्वा नाराय़णपदं जगौ ||
५६ ख
भीष्म उवाच:
तस्यैव च प्रसादेन पुनरेवोत्थितस्तु सः |
५७ क
भीष्म उवाच:
महीतलाद्गतः स्थानं व्रह्मणः समनन्तरम् |
५७ ख
भीष्म उवाच:
परां गतिमनुप्राप्त इति नैष्ठिकमञ्जसा ||
५७ ग