भीष्म उवाच:
हंसो हय़शिराश्चैव प्रादुर्भावा द्विजोत्तम |
९४ क
भीष्म उवाच:
यदा वेदश्रुतिर्नष्टा मय़ा प्रत्याहृता तदा |
९४ ख
भीष्म उवाच:
सवेदाः सश्रुतीकाश्च कृताः पूर्वं कृते युगे ||
९४ ग
भीष्म उवाच:
अतिक्रान्ताः पुराणेषु श्रुतास्ते यदि वा क्वचित् |
९५ क
भीष्म उवाच:
अतिक्रान्ताश्च वहवः प्रादुर्भावा ममोत्तमाः |
९५ ख
भीष्म उवाच:
लोककार्याणि कृत्वा च पुनः स्वां प्रकृतिं गताः ||
९५ ग
भीष्म उवाच:
न ह्येतद्व्रह्मणा प्राप्तमीदृशं मम दर्शनम् |
९६ क
भीष्म उवाच:
यत्त्वय़ा प्राप्तमद्येह एकान्तगतवुद्धिना ||
९६ ख
भीष्म उवाच:
एतत्ते सर्वमाख्यातं व्रह्मन्भक्तिमतो मय़ा |
९७ क
भीष्म उवाच:
पुराणं च भविष्यं च सरहस्यं च सत्तम ||
९७ ख
भीष्म उवाच:
एवं स भगवान्देवो विश्वमूर्तिधरोऽव्ययः |
९८ क
भीष्म उवाच:
एतावदुक्त्वा वचनं तत्रैवान्तरधीय़त ||
९८ ख
भीष्म उवाच:
नारदोऽपि महातेजाः प्राप्यानुग्रहमीप्सितम् |
९९ क
भीष्म उवाच:
नरनाराय़णौ द्रष्टुं प्राद्रवद्वदराश्रमम् ||
९९ ख
भीष्म उवाच:
इदं महोपनिषदं चतुर्वेदसमन्वितम् |
१०० क
भीष्म उवाच:
साङ्ख्ययोगकृतं तेन पञ्चरात्रानुशव्दितम् ||
१०० ख
भीष्म उवाच:
नाराय़णमुखोद्गीतं नारदोऽश्रावय़त्पुनः |
१०१ क
भीष्म उवाच:
व्रह्मणः सदने तात यथा दृष्टं यथा श्रुतम् ||
१०१ ख
युधिष्ठिर उवाच:
एतदाश्चर्यभूतं हि माहात्म्यं तस्य धीमतः |
१०२ क
युधिष्ठिर उवाच:
किं व्रह्मा न विजानीते यतः शुश्राव नारदात् ||
१०२ ख
युधिष्ठिर उवाच:
पितामहो हि भगवांस्तस्माद्देवादनन्तरः |
१०३ क
युधिष्ठिर उवाच:
कथं स न विजानीय़ात्प्रभावममितौजसः ||
१०३ ख
भीष्म उवाच:
महाकल्पसहस्राणि महाकल्पशतानि च |
१०४ क
भीष्म उवाच:
समतीतानि राजेन्द्र सर्गाश्च प्रलय़ाश्च ह ||
१०४ ख
भीष्म उवाच:
सर्गस्यादौ स्मृतो व्रह्मा प्रजासर्गकरः प्रभुः |
१०५ क
भीष्म उवाच:
जानाति देवप्रवरं भूय़श्चातोऽधिकं नृप |
१०५ ख
भीष्म उवाच:
परमात्मानमीशानमात्मनः प्रभवं तथा ||
१०५ ग
भीष्म उवाच:
ये त्वन्ये व्रह्मसदने सिद्धसङ्घाः समागताः |
१०६ क
भीष्म उवाच:
तेभ्यस्तच्छ्रावय़ामास पुराणं वेदसंमितम् ||
१०६ ख
भीष्म उवाच:
तेषां सकाशात्सूर्यश्च श्रुत्वा वै भावितात्मनाम् |
१०७ क
भीष्म उवाच:
आत्मानुगामिनां व्रह्म श्रावय़ामास भारत ||
१०७ ख
भीष्म उवाच:
षट्षष्टिर्हि सहस्राणि ऋषीणां भावितात्मनाम् |
१०८ क
भीष्म उवाच:
सूर्यस्य तपतो लोकान्निर्मिता ये पुरःसराः |
१०८ ख
भीष्म उवाच:
तेषामकथय़त्सूर्यः सर्वेषां भावितात्मनाम् ||
१०८ ग
भीष्म उवाच:
सूर्यानुगामिभिस्तात ऋषिभिस्तैर्महात्मभिः |
१०९ क
भीष्म उवाच:
मेरौ समागता देवाः श्राविताश्चेदमुत्तमम् ||
१०९ ख
भीष्म उवाच:
देवानां तु सकाशाद्वै ततः श्रुत्वासितो द्विजः |
११० क
भीष्म उवाच:
श्रावय़ामास राजेन्द्र पितॄणां मुनिसत्तमः ||
११० ख
भीष्म उवाच:
मम चापि पिता तात कथय़ामास शन्तनुः |
१११ क
भीष्म उवाच:
ततो मय़ैतच्छ्रुत्वा च कीर्तितं तव भारत ||
१११ ख
भीष्म उवाच:
सुरैर्वा मुनिभिर्वापि पुराणं यैरिदं श्रुतम् |
११२ क
भीष्म उवाच:
सर्वे ते परमात्मानं पूजय़न्ति पुनः पुनः ||
११२ ख
भीष्म उवाच:
इदमाख्यानमार्षेय़ं पारम्पर्यागतं नृप |
११३ क
भीष्म उवाच:
नावासुदेवभक्ताय़ त्वय़ा देय़ं कथञ्चन ||
११३ ख
भीष्म उवाच:
मत्तोऽन्यानि च ते राजन्नुपाख्यानशतानि वै |
११४ क
भीष्म उवाच:
यानि श्रुतानि धर्म्याणि तेषां सारोऽय़मुद्धृतः ||
११४ ख
भीष्म उवाच:
सुरासुरैर्यथा राजन्निर्मथ्यामृतमुद्धृतम् |
११५ क
भीष्म उवाच:
एवमेतत्पुरा विप्रैः कथामृतमिहोद्धृतम् ||
११५ ख
भीष्म उवाच:
यश्चेदं पठते नित्यं यश्चेदं शृणुय़ान्नरः |
११६ क
भीष्म उवाच:
एकान्तभावोपगत एकान्ते सुसमाहितः ||
११६ ख
भीष्म उवाच:
प्राप्य श्वेतं महाद्वीपं भूत्वा चन्द्रप्रभो नरः |
११७ क
भीष्म उवाच:
स सहस्रार्चिषं देवं प्रविशेन्नात्र संशय़ः ||
११७ ख
भीष्म उवाच:
मुच्येदार्तस्तथा रोगाच्छ्रुत्वेमामादितः कथाम् |
११८ क
भीष्म उवाच:
जिज्ञासुर्लभते कामान्भक्तो भक्तगतिं व्रजेत् ||
११८ ख
भीष्म उवाच:
त्वय़ापि सततं राजन्नभ्यर्च्यः पुरुषोत्तमः |
११९ क
भीष्म उवाच:
स हि माता पिता चैव कृत्स्नस्य जगतो गुरुः ||
११९ ख
भीष्म उवाच:
व्रह्मण्यदेवो भगवान्प्रीय़तां ते सनातनः |
१२० क
भीष्म उवाच:
युधिष्ठिर महावाहो महावाहुर्जनार्दनः ||
१२० ख
वैशम्पाय़न उवाच:
श्रुत्वैतदाख्यानवरं धर्मराड्जनमेजय़ |
१२१ क
वैशम्पाय़न उवाच:
भ्रातरश्चास्य ते सर्वे नाराय़णपराभवन् ||
१२१ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
जितं भगवता तेन पुरुषेणेति भारत |
१२२ क
वैशम्पाय़न उवाच:
नित्यं जप्यपरा भूत्वा सरस्वतीमुदीरय़न् ||
१२२ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
यो ह्यस्माकं गुरुः श्रेष्ठः कृष्णद्वैपाय़नो मुनिः |
१२३ क
वैशम्पाय़न उवाच:
स जगौ परमं जप्यं नाराय़णमुदीरय़न् ||
१२३ ख
वैशम्पाय़न उवाच:
गत्वान्तरिक्षात्सततं क्षीरोदममृताशय़म् |
१२४ क
वैशम्पाय़न उवाच:
पूजय़ित्वा च देवेशं पुनराय़ात्स्वमाश्रमम् ||
१२४ ख