chevron_left आश्वमेधिक पर्व अध्याय ३३
व्राह्मण उवाच:
नाहं तथा भीरु चरामि लोके; तथा त्वं मां तर्कय़से स्ववुद्ध्या |
१ क
व्राह्मण उवाच:
विप्रोऽस्मि मुक्तोऽस्मि वनेचरोऽस्मि; गृहस्थधर्मा व्रह्मचारी तथास्मि ||
१ ख
व्राह्मण उवाच:
नाहमस्मि यथा मां त्वं पश्यसे चक्षुषा शुभे |
२ क
व्राह्मण उवाच:
मय़ा व्याप्तमिदं सर्वं यत्किञ्चिज्जगतीगतम् ||
२ ख
व्राह्मण उवाच:
ये केचिज्जन्तवो लोके जङ्गमाः स्थावराश्च ह |
३ क
व्राह्मण उवाच:
तेषां मामन्तकं विद्धि दारूणामिव पावकम् ||
३ ख
व्राह्मण उवाच:
राज्यं पृथिव्यां सर्वस्यामथ वापि त्रिविष्टपे |
४ क
व्राह्मण उवाच:
तथा वुद्धिरिय़ं वेत्ति वुद्धिरेव धनं मम ||
४ ख
व्राह्मण उवाच:
एकः पन्था व्राह्मणानां येन गच्छन्ति तद्विदः |
५ क
व्राह्मण उवाच:
गृहेषु वनवासेषु गुरुवासेषु भिक्षुषु |
५ ख
व्राह्मण उवाच:
लिङ्गैर्वहुभिरव्यग्रैरेका वुद्धिरुपास्यते ||
५ ग
व्राह्मण उवाच:
नानालिङ्गाश्रमस्थानां येषां वुद्धिः शमात्मिका |
६ क
व्राह्मण उवाच:
ते भावमेकमाय़ान्ति सरितः सागरं यथा ||
६ ख
व्राह्मण उवाच:
वुद्ध्याय़ं गम्यते मार्गः शरीरेण न गम्यते |
७ क
व्राह्मण उवाच:
आद्यन्तवन्ति कर्माणि शरीरं कर्मवन्धनम् ||
७ ख
व्राह्मण उवाच:
तस्मात्ते सुभगे नास्ति परलोककृतं भय़म् |
८ क
व्राह्मण उवाच:
मद्भावभावनिरता ममैवात्मानमेष्यसि ||
८ ख